اتحاد خبر - دکتر اصغر علی خانی : خسته بودم. خسته یِ خسته یِ خسته و شاید خسته تر از همیشه.  از آن اداره یِ قی آور که زدم بیرون، درست مثل زندانی از اوین آزاد شده، مُشت هایم را به موازات کلّه ام بردم بالا، آوردم پایین و دو سه بار به تخته یِ سینه کوبیدم. پلک هایم را چند بار به هم زدم تا چشمانم به روشنیِ روز عادت کند. اندکی راه رفتم. روی صندلی رنگ و رو رفته پارک نشستم...

اتحادخبر- خان:مَمّد گفت:"ننه یِ خدا بیامرزم که استادِ مثل و متل بود؛  تعریف می کرد که: یک پیرمردِ جُلهَر دوز در روستا داشتیم که کارش وصله دوزیِ مَشک ها بود. شیوه دوخت و دوزش این گونه بود: قسمتِ سوراخ شده  را در نهایتِ دقت و با رعایتِ تمامِ آیینِ سفت دوزی وصله می زد اما یک گوشه را باظرافت و مطابق با آخرین متدِ نازک دوزی سوراخ می کرد که گذر پوست هم چنان به دباغ خانه بیفتد، بازارش گرم و سرش پر روزی باشد."

اتحاد خبر - قدرت مظاهری : جناب‌تیمسار ،،دال،، که به بذله‌گویی، شیطنت و دست‌انداختنِ بقیه مشهور بود،  بعد از ده‌بیس‌سال دوری، اومد دیدنِ جناب‌تیمسار ،،ذال،، که روزی‌روزگاری با همدیگه توی یه پادگان، همکار بودن! ،،ذال،، با استقرارِ گروهِ‌دژبان و دسته‌ی‌موزیکِ پایگاه، استقبالِ‌شایانی از ...

اتحادخبر-میم.قاف:روز سیزدهِ‌فروردین را از صبح تا غروب توی پُستِ‌بازرسی گذراندم. من بودم و یونس و شاهین و رضا و آقای‌شمسی که فرمانده‌ی ایستگاه بود. ماشین‌های مشکوک را کناری می‌کشیدیم و با اجازه از راننده و سرنشینانش، بازرسیِ جزئی و سریعی انجام‌می‌دادیم و پس‌از عذرخواهی، برایشان آرزوی...

اتحاد خبر- خان: همین طور که رو به قبله ایستاده ام، خم و راست می شوم و به حساب خود، ذکر رکوع و سجود می گویم. با خدا درد دل می کنم که ای خدایِ بالای سری، در این دنیا درد را داده ای،  درمان را هم داده ای. چه می شد به جای این همه مرضِ اَجق وَجق مثل نیشِ مگسِ تِسه تِسه، بواسیر و نفخ معده، انواع کیست...

اتحاد خبر- خان: جوان بودم. پشتِ لبم حسابی سبز شده بود. دوست داشتم نویسنده ای قدرتمند شوم و با قلم دنیا را تغییر دهم. فکر می کردم قلم  نان، آب و قدرت دارد و می توان حقِ دوستان و آشنایان فلک زده را با آن گرفت..  نخستین بار که طعم زقّوم  قلم را مزه کردم در همان دانشگاهی بود که  یک عدّه...

اتحادخبر- خان:در گرمایِ سگ کُشِ بندر، برق رفته است. آب هم از نیمه ی شب، سیستمِ قطره ای پیش گرفته است. دلم به حال گاز می سوزد که در این برهوتِ انرژی، مشتری ندارد!!!

اتحاد خبر - دکتر اصغر علی خانی : راستش، منِ خاک بر سر، در میانِ آن همه مشاغلِ چرب و چیلی، پول پارو کن و بخور و نمیر، سِلبِریتی شو و یارانه بگیر، این شغلِ مزخرف را برگزیدم. شب خواستگاری، بعد از چایِ عروس و پیش از ماجرایِ "مهریه را کی داده، کی گرفته" پدر عروس پرسید: شغل تازه دامادِ شاخ شمشاد چیست؟...

اتحاد خبر- خان:  اولین قصه ای که ننه ام برایم گفت، سیاسی بود- هر چند تا دمِ واپسین حیاتش منکر می شد و از آن نتیجه ی اخلاقی می گرفت- لیکن یک روز  که او را با ننه قمر- مامایِ ده- و پیرزن خوش سخنِ همسایه مثل چرچیل، روزولت و استالین در کنفرانس تهران، دور سه پایه یِ تَش چاله دیدم و البته معلومم نشد چه...

اتحاد خبر - خان : خسته و کوفته از راه می رسم. از بوقِ سگ تا چاسِ داغ توی آن اداره یِ لکنته، سگ دو زده ام. هر چند می دانم با شعار "وفاق وفاق " که بیش تر تعریضی به این بیت شیخ شیراز است:  چو جنگ آوری، با کسی برستیز/ که از وی گزیرت بود یا گریز؛ سگ دوی اش مال عوام است و بارک بارک الله اش سیِ ...

اتحاد خبر - خان : بر همگان واضح و مُبرهن است که اصولاًً واژه ی میز شیرین است و پشت آن نشستن صد پله شیرین تر! اگر یک بار در طول عمر باعزت! پشت آن بنشینید، آن چنان با این موجودِ بی یال و کوپالِ چهار پا وحدت پیدا می کنید که شما میز می شوید و میز، شما!میز و پشت میز نشینی  رسم و آدابی دارد. اول: علاوه بر صندلیِ تاپ، شاکله یِ کُتِ رئیس با رنگِ میز باید یک هارمونیِ دلنواز خلق کند که ذوق ها را به طرب وادارد...

اتحادخبر-خان:سوزِ سردی می آید.  خورشید بی رمق می ٱید برون. روز از نو، روزی از نو. کفش آهنی ام را  پا می کنم و دوباره دوره می افتم تویِ اداراتِ شهر.در مسیر دوست ادیبی را می بینم. بعد از سلام و چاق سلامتی می گویند:"در قسمتِ قبل، یک بیت "فرخی یزدی" را به نام "عارف" سند زده بودی!" خدا را چندین بار سپاس گفتم برای این که؛ بالاخره کسی هست که این نامطبوعاتی هایِ...

اتحاد خبر- خان: ننه ام- خدا بیامرز-  یک پا "آدام اسمیت" بود بدونِ آن که یک واحدِ درسیِ عرضه، تقاضا، تورم نقطه به نقطه، ضریبِ جینی و ...  با معدل ۱۹!!! گذرانده باشد.  یعنی فقر او را  اقتصاددان کرده بود.  وقتی می رفت شهر برای کارسازی، به جای برداشتِ پول از خزانه(پس انداز)، چند کارتن خرما، چند عدد زنبیل یا تَک با خود می برد شهر. آن ها را می فروخت، خرید می کرد و ...

اتحادخبر - خداداد رضایی: ماجرا بر میگردد به بیش از بیست و پنج سال پیش زمانی که نماینده یکی از کاندیداها در پای صندوق رای گیری بودم.. زمان به کندی می گذشت هوا داشت تاریک می شد و خبری از ناهار من نشد.. همه برگه های رای  قرائت و ثبت شد و جلوی کاندیدای من علامت صفر ثبت شد نگاهها چرخید طرف من، یه نفر نتوانست جلو خودشو بگیره گفت تو خودتم بهش رای ندادی؟...

اتحادخبر: اگر به دنبال داستانی کوتاه، طنز و آموزنده هستید، "شاگرد زرنگ و استاد خنگ" را از دست ندهید. این داستان جذاب، تقابل هوش و حماقت را به تصویر می‌کشد و درس‌های زندگی ارزشمندی را به شما می‌آموزد. حکایت زیر داستان پندآموزی است که به ما درس زندگی در قالب طنز می‌دهد. حکایت شاگرد زبر و رزنگ و استاد به اصطلاح همه چیزدان داستان ...

اتحاد خبر- دی هلیهو: وَرِسادُم یه دس نمازی گرُفتُم وُ بالیشته ورداشتُم نهادم شی مُهرُم که نماز بخونُم اُما هَمی که سرمه بردُم دومن سی سجده، دوارته همو بو خاشو، اُومِه تو پوزُم.. ایسو بعدِ ئی همه سال، میخوام صُوا پس صُوا که آهو خوش و میرَش و بچه بارَلِش میان خونِی دِی بواش سی عیددیدنی، پاکته بدُمِش...

اتحاد خبر- خان: هنوز  عید مبارکی از دهانِ خرد شده یِ ما تویِ هوا پخش نشده بود که محمدو گفت: "دوازده ساعتِ روزِ خدا را از تو گرفته بودند که درست، همین الان که می خواستم کپّه ام را بگذارم غَرو غَرو زنگ می زنی؟!" حدود ساعت ۱۲ ظهر بود که ولدِ خلف پیغام رساند که عمو محمد، دربِ منزل، چشم به راه توست. تا خواستم دمپایی را نوکِ پا بیندازم و بروم پیشواز....

اتحادخبر - خان :پسرِ بزرگ جوَر: ناظر و کارشناسِ انتخابات: تویِ مجلسِ فاتحه نشسته ام. نگاهم یک باره سُر می خورد روی عکسِ مرحوم. دلم می سوزد برای جوانی اش. برای پدرش که کارگر بود و از بوقِ سگ تا ناله یِ شغال حمّالی می کرد و همیشه یِ خدا هشتش گروِ نهش بود.تمام آرزویش این بود که: "شکمِ خانواده اش سیر باشد، سقفی بالایِ ...

اتحاد خبر- دی هلیهو: گفتُم ریم سفید. یعنی شیغُلومِ بدوَخت و باقی آدملِ کیچه، ایسو ایسونَل بُیَد میوِی کِرمو بُخارِن!؟ گفت ها ! گفتُم نپِه چه کنِن ئی بیزونَل!؟ گفت دس خوشونه. میتَرِن نِرِن سر دکونِ فَرزو. میتَرِن تا جِنسَلِ دکونشه مرغوب نِکِردِه، چی وَش نِسونِن. میتَرِن کم مَحَلی وَش کُنِن و ایقه نِرِن وَرِش تا خوش دکونِشِه تعطیل کنه!...

اتحاد خبر - خان : چوب دستیِ پیرمرد پیش از قیافه ی زوار در رفته اش، سرِ کوچه پیدا می شد. چراغ عمرش پِت پِت می کرد. صورتش خطمخالی شده بود. پاهایش را مثل دو تایرِ تاب برداشته لَخ لَخ می کشید و دم غروب می رفت به سمتِ مسجد. تا چشمِ پسرِ سید شریف می افتاد به پیرمرد. فریاد می زد:"نمکه! نمکه!" باقی بچه ها  هم صدا فریاد می زدند:..