به گزارش مهر، تیم ملی کشتی آزاد جوانان ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۲۶ چهارم شد؛ نتیجه‌ای که با توجه به سابقه این تیم در سال‌های اخیر قابل تأمل است. جوانان ایران که سال‌ها یکی از سه تیم برتر جهان بودند، این بار در براتیسلاوا از سکوی جهانی دور ماندند.

آزادکاران جوان ایران مسابقات جهانی اسلواکی را با کسب دو مدال طلا، یک نقره و یک برنز و مجموع ۱۰۳ امتیاز به پایان رساندند و پشت سر آمریکا، روسیه و ژاپن در رده چهارم ایستادند. در مقابل، آمریکا با ۲۰۵ امتیاز قهرمان شد، روسیه ۱۵۵ امتیاز به دست آورد و دوم شد و ژاپن با ۱۳۰ امتیاز روی سکوی سوم قرار گرفت.

این نتیجه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تیم ملی کشتی آزاد جوانان ایران در یک دهه گذشته روی سکوی تیمی جهان قرار داشته است. ایران آخرین بار در سال ۲۰۱۵ از رسیدن به سکو بازماند و پس از آن در تمام دوره‌ها یکی از سه تیم برتر جهان بود؛ روندی که امسال در براتیسلاوا پایان یافت.

اما افت تیم ملی کشتی آزاد جوانان تنها در مسابقات جهانی خودش را نشان نداد. این تیم چند ماه پیش در رقابت‌های قهرمانی آسیا در تایلند نیز با وجود کسب سه مدال طلا، دو نقره و سه برنز، به عنوان نایب‌قهرمانی رسید. این نتیجه با توجه به جایگاه ایران در رده جوانان، رضایت فدراسیون کشتی را جلب نکرد و انتقادهایی را متوجه عملکرد تیم و کادر فنی کرد.

فدراسیون کشتی پس از مسابقات آسیایی از عملکرد کادر فنی و برخی کشتی‌گیران انتقاد کرد و از اعمال تغییرات برای حضور در مسابقات جهانی خبر داد؛ تا جایی که حتی بحث عدم اعزام برخی نفرات به رقابت‌های جهانی مطرح شد. در ادامه، علیرضا کریمی و امین طاهری به کادر فنی اضافه شدند تا تیم با ترکیبی متفاوت راهی جهانی شود. با این حال، نتیجه جهانی نشان داد که فاصله گرفتن از روزهای اوج، صرفاً با تغییر در کادر فنی برطرف نخواهد شد.

ایران در سال‌های ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ سه بار متوالی قهرمان جهان شد؛ سه قهرمانی که نشان می‌داد کشتی آزاد ایران همچنان یکی از قدرتمندترین پشتوانه‌های جهان را در اختیار دارد. در جهانی ۲۰۲۱، آزادکاران جوان ایران با پنج مدال طلا، یک نقره و یک برنز قهرمان شدند. یک سال بعد نیز سه طلا، یک نقره و چهار برنز به دست آمد تا ایران بار دیگر عنوان نخست جهان را از آن خود کند.

سال ۲۰۲۳ تیم ملی کشتی آزاد جوانان نتیجه درخشانی به دست آورد. آزادکاران جوان ایران با چهار مدال طلا، دو نقره و یک برنز و کسب ۱۶۵ امتیاز، بالاتر از آمریکا قرار گرفتند و قهرمانی جهان را جشن گرفتند. از سال ۲۰۲۴ اما صدرنشینی از دست رفت. ایران در آن مسابقات با سه طلا، یک نقره و سه برنز و ۱۶۰ امتیاز به عنوان نایب‌قهرمانی رسید. در سال ۲۰۲۵ نیز یک طلا، دو نقره و دو برنز حاصل کار تیم جوانان بود و ایران بار دیگر در جایگاه دوم قرار گرفت.

بنابراین نتیجه‌ای که در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ رقم خورد، نخستین نشانه فاصله گرفتن از صدر نیست؛ بلکه ادامه روندی است که در سه سال اخیر آرام‌آرام شکل گرفته و حالا به حذف ایران از سکوی تیمی جهان منجر شده است. ایران در این رقابت‌ها دو مدال طلا، یک نقره و یک برنز گرفت اما در ۶ وزن دیگر نمایندگان کشورمان از رسیدن به مدال بازماندند و همین مسئله در امتیاز تیمی خود را نشان داد.

تفاوت تیم امسال با سال‌های گذشته فقط در تعداد مدال‌ها نیست. در سال‌های طلایی، ایران در بیشتر اوزان کشتی‌گیرانی داشت که می‌توانستند برای مدال و کسب امتیاز تیمی رقابت کنند، اما امسال در شش وزن نمایندگان ایران از رسیدن به مدال بازماندند و همین موضوع امتیازات تیم را کاهش داد. نایب‌قهرمانی آسیا هم چند ماه قبل همین نگرانی را ایجاد کرده بود. فدراسیون پس از آن مسابقات از عملکرد تیم انتقاد کرد و تغییراتی در کادر فنی ایجاد شد، اما نتیجه جهانی نشان داد که برای بازگشت جوانان ایران به روزهای اوج، اقدامات بیشتری لازم است.

البته کسب دو مدال طلا در مسابقات جهانی نشان می‌دهد که کشتی آزاد جوانان ایران همچنان استعدادهای خوبی دارد و نمی‌توان با یک نتیجه، درباره آینده یک نسل قضاوت کرد. با این حال، چهارمی امسال را نمی‌توان یک اتفاق ساده و گذرا دانست. ایران در سه سال گذشته از قهرمانی جهان فاصله گرفته و حالا پس از ۱۰ سال برای نخستین بار از سکوی تیمی جهان جا ماند. این روند نشان می‌دهد که تیم جوانان نیاز به توجه و بررسی بیشتری دارد. اهمیت این موضوع هم فقط به مسابقات رده جوانان محدود نمی‌شود؛ چرا که همین کشتی‌گیران قرار است در سال‌های آینده بخش مهمی از تیم ملی بزرگسالان را تشکیل دهند و هر ضعف در مسیر آماده‌سازی و پشتوانه‌سازی امروز، می‌تواند در آینده خودش را در تیم ملی نشان دهد.

حالا پس از پایان مسابقات جهانی اسلواکی، فدراسیون کشتی باید به یک سؤال مهم پاسخ دهد؛ چرا تیمی که تا چند سال قبل سه دوره متوالی قهرمان جهان می‌شد و ۱۰ سال روی سکوی جهانی بود، ابتدا در آسیا نایب‌قهرمان شد و چند ماه بعد در جهان هم از سکو بازماند؟ شاید پیدا کردن پاسخ این سؤال از خود مقام چهارمی مهم‌تر باشد. موضوع فقط مدال‌های از دست رفته در مسابقات جهانی اسلواکی نیست؛ بلکه مسئله اصلی آینده کشتی ایران و نسلی است که قرار است در سال‌های بعد پیراهن تیم ملی بزرگسالان را بر تن کند.