مصطفی صفری 

قلم به سختی مرواریدِ غلطان خود را بر ورق می چرخاند به خصوص هنگامی که عزیز جوانی از دست رفته باشد. 

دشتستان ما که به قول منوچهر آتشی، "بزرگ و باز است"، همواره گوشه گوشه اش از درد می نالد اما این بار باز هم از همان پهلویِ گداخته با دردِ ناسورِ همیشگی اش، دردی دیگر سر باز نموده است و عالمی را سر به گریبان کرده است.

جاده ی فرعی روستای زیبای لایپه در بخش شبانکاره ی شهرستان دشتستان که همین چند وقت پیش دو نفر از جوانان آن روستا را به کام مرگ فرو برده بود و داغ فقدان آن دو عزیز را تا ابد بر دل اهالی آن روستا نهاده بود، دوباره و در شبی شوم و تاریک، این جاده ی غیراستاندارد، کم عرض و بسیار خطرناک، دو جوان رشید دیگر را نیز قربانی گرفت که متأسفانه یکی از آن دو در دم به دیار باقی شتافت و شوربختانه دیگری نیز، هم اکنون در یکی از بیمارستان های استان با مرگ دست و پنجه نرم می کند و حالش وخیم و ناخوشایند گزارش می شود.

مردمان محجوب و مهمان نواز و در عین حال بسیار کم توقع پاماهور در منطقه ی شبانکاره از خود می پرسند، چندین و چند جوان و نوگل تازه رَسته ی دیگر، اینگونه باید جلوی چشمان پدران و مادران سختکوش و زجر کشیده ی خود، در این جاده ی مرگ پرپر شوند و در خون خود بغلتند تا شاید مرگ آنان تلنگری شود بر گوش مدیران ارشد در پایتخت استان؟!!! مدیرانی که متأسفانه گویا پنبه ی بی توجهی و بی مسئولیتی بر گوش خود چپانده اند.

دسترسی به جاده ای ایمن و استاندارد با حداقل علائم راهنمایی که با کورسویی از روشنایی در شب آراسته شده باشد، کمترین خواسته ای است که مردمان یک روستا و دیار می توانند از مدیران ارشد خود خواستار شوند ولی شوربختانه، این مهم هنوز از مردمان روستای لایپه و بخش کثیری از مردمان پاماهور در منطقه ی شبانکاره ی شهرستان دشتستان که شبانه روز از این مسیرِ بسیار خطرناک و پرتردد رفت و آمد می کنند دریغ شده است.

کاش قبل از آنکه مردمان نجیب منطقه ی شبانکاره، خدای ناکرده بار دیگر رخت عزا بر تن کنند و قبل از آنکه بار دیگر اتفاق ناگوار دیگری در این جاده ی مرگ برای خود و عزیزانشان رقم بخورد، مسئولین ارشد استان، پنبه ی آخرت و بی توجهی از گوش خود به در کنند و هر چه زودتر زمینه ی عریض کردن و ایمن سازی این مسیر خطرناک که گویا بیش از دو سال پیش کلنگ افتتاح اجرای آن بر زمین خورده بوده اما به حال خود رها شده است را فراهم و عملیات عمرانی آن را از نو آغاز کنند.

یادآور می شود البته خوشبختانه در سال های اخیر و به خصوص از زمانی که سکان هدایت اداره راه و شهرسازی شهرستان دشتستان در دست مدیری جوان، لایق و تلاشگر قرار گرفته، چهره ی راهها و جاده های مختلف شهرستان و به خصوص راههای روستاهای مختلف منطقه ی شبانکاره از جمله راههای روستاهای بهر و خلیفه و بویری و محمدجمالی و سراج آباد و عطیبه دگرگون و تا حدودی ایمن سازی شده اما هنوز برخی راههای روستایی در این منطقه وجود دارند که بی شباهت به جاده های مرگ نیستند و این می طلبد که مدیران ارشد استان، زمینه های لازم برای تعریض و ایمن سازی این راه های روستایی را نیز هر چه زودتر فراهم نمایند تا با انجام این مهم، شاید به فریاد دل داغ دیده ی مردمان این کهن دیار رسیده باشند.