یکشنبه ۱۱ مردادماه،  مردم بوشهر، آن هم در گرمای نفس‌گیر ۵۲ درجه، نزدیک شش ساعت بدون برق ماندند؛ بعدازظهر تا نیمه شب. نه یک ساعت، نه دو ساعت؛ شش ساعت تمام. انگار جان مردم هیچ ارزشی ندارد. در تابستان طاقت فرسای بوشهر واقعا چند ساعت بی برقی یعنی بازی با جان سالمندان و بیماران.. بدتر اینکه  هیچ‌کسی هم پاسخگو نیست!

بدتر از قطعی برق، بی‌خبری و وعده‌های تکراری بود. هر بار که با اداره برق تماس گرفتیم، گفتند «تا چند دقیقه و یا تا یک ساعت دیگر وصل می‌شود»، اما آن چند دقیقه و یک ساعت، شد شش ساعت! اگر قرار نبود برق زودتر وصل شود، چرا به مردم اطلاعات نادرست داده شد؟ آیا احترام به افکار عمومی همین است؟

حالا یک سؤال ساده وجود دارد؛ مسئول این وضعیت چه کسی است؟ اداره برق؟ فرماندار؟ مدیریت بحران استانداری؟ یا همه دستگاه‌هایی که باید برای چنین روزهایی برنامه داشته باشند؟ وقتی از هفته‌ها قبل می‌دانیم بوشهر یکی از گرم‌ترین نقاط کشور است، چرا برای جلوگیری از چنین بحرانی هیچ تدبیری اندیشیده نشده است؟

مردم بوشهر چیزی فراتر از حق طبیعی خود نمی‌خواهند؛ برق پایدار، اطلاع‌رسانی صادقانه و مسئولانی که در روزهای سخت کنار مردم باشند، نه پشت تلفن با وعده‌هایی که هیچ‌وقت عملی نمی‌شود.

این شهر سال‌هاست بار صنعت، انرژی و اقتصاد کشور را به دوش می‌کشد. کمترین انتظار مردم این است که در اوج گرما، برای چند ساعت برق خانه‌هایشان قربانی بی‌برنامگی و سوءمدیریت نشود.

وقت آن رسیده که به جای سکوت و پاس‌کاری، یک مسئول مشخص روبه‌روی مردم بایستد و صادقانه پاسخ دهد: چرا و چه کسی باعث این شش ساعت رنج مردم بوشهر شد؟