به گزارش مهر  تحولات منطقه، آینده تقابل ایران و آمریکا، سرنوشت مذاکرات و ضرورت تقویت توان دفاعی کشور، از جمله موضوعاتی است که این روزها در کانون توجه قرار دارد. در همین راستا، ابراهیم رضایی، نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در گفتگویی تفصیلی با خبرگزاری مهر، به تشریح دیدگاه‌های خود درباره آخرین تحولات، آمادگی دفاعی ایران، آینده برنامه هسته‌ای و راهبردهای کشور در مواجهه با تهدیدات پرداخت.

رضایی در این گفتگو همچنین از ضرورت بازنگری در دکترین هسته‌ای، اهمیت تنگه هرمز در معادلات امنیتی و نقش مجلس در تقویت بنیه دفاعی و حمایت از نیروهای مسلح سخن گفت. متن کامل این گفتگو به شرح زیر است:

سؤال اولم را با این پرسش آغاز می‌کنم که آیا اظهارات اخیر باراک اوباما درباره هزینه‌های سنگین جنگ برای آمریکا، کاهش ذخایر موشکی و افزایش قدرت ایران در تنگه هرمز را می‌توان اعترافی به شکست آمریکا در جنگ دانست؟ این در حالی است که ترامپ همچنان بر پیروزی خود تأکید می‌کند. این تناقض را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر می‌رسد اوباما به بخشی از واقعیت‌های حوادث و رخدادهای هفت، هشت ماه اخیر اعتراف کرده است. امروز تقریباً در دنیا، به‌جز اقلیتی محدود از اطرافیان ترامپ، کسی نیست که آمریکا را برنده این جنگ بداند. ما اکنون در نقطه‌ای قرار داریم که با قاطعیت می‌توانیم بگوییم پیروز قطعی جنگ و تجاوز نظامی ایالات متحده به ایران، جمهوری اسلامی ایران بوده است. ایران پیروز جنگ رمضان بوده و هست و دلایل آن نیز مشخص است.

دشمن با اهداف مشخصی به کشور ما حمله کرد. رهبر و فرماندهان ما را ترور کرد، مردم و دانش‌آموزان ما را به شهادت رساند و به نقاط مختلف کشور آسیب وارد کرد. آن‌ها از همان روز نخست نیز اهداف خود را اعلام کردند. همان‌طور که رهبر شهید انقلاب گفته بود، هدف آن‌ها بلعیدن نظام جمهوری اسلامی ایران بود. ترامپ حتی در روزهای نخست اعلام کرد که نقشه ایران نیز به همین شکل باقی نخواهد ماند.

آمریکایی‌ها چیزی شبیه آنچه در ونزوئلا دنبال می‌کردند، برای ایران نیز تصور کرده بودند؛ به این معنا که ایران به‌طور کامل در اختیار آمریکا قرار بگیرد و حتی تجزیه شود. این همان هدفی بود که آن‌ها دنبال می‌کردند. صهیونیست‌ها نیز با هدفی مشابه، به دنبال سوریه‌سازی جمهوری اسلامی ایران بودند. البته بهانه‌های دیگری نیز مطرح می‌کردند؛ از جمله نابودی توان نظامی و موشکی جمهوری اسلامی ایران و از بین بردن توان هسته‌ای کشور.

امروز دشمن به هیچ‌یک از اهدافی که اعلام کرده بود، نرسیده است و این یک واقعیت است. آن‌ها نه توانستند نظام جمهوری اسلامی ایران را سرنگون کنند و نه موفق شدند ایران را تجزیه کنند؛ بلکه برعکس، کشور ما مقتدرتر و قوی‌تر شده است.

آمریکا در جنگ اخیر به اهداف اعلام‌شده خود، از جمله سرنگونی نظام جمهوری اسلامی، تجزیه ایران و نابودی توان نظامی، موشکی و هسته‌ای کشور، دست نیافت. توان نظامی و موشکی ایران نه‌تنها حفظ شده، بلکه نسبت به پیش از جنگ تقویت شده استدشمن نه‌تنها نتوانست توان نظامی و موشکی ما را از بین ببرد، بلکه خودشان نیز اکنون اذعان می‌کنند که ایران توانسته است قدرت نظامی خود را بازیابی کند. ضرباتی که ما در جریان جنگ به آن‌ها وارد کردیم، نشان می‌دهد که قدرت نظامی جمهوری اسلامی ایران،قطعا به‌مراتب بیشتر، بهتر، باکیفیت‌تر و مؤثرتر از وضعیت نهم اسفند است.

وضعیت توان هسته‌ای ما نیز به همین ترتیب است. شاید در حال حاضر در اصطلاح، در سیاست ابهام هسته‌ای به سر ببریم، اما این یک واقعیت است که دشمن نتوانسته توان هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران را نابود کند. اگر توانسته بود چنین کاری انجام دهد، ترامپ هر شب این حرف‌ها را تکرار نمی‌کرد که ایران نباید به بمب دست پیدا کند و اساساً وارد مذاکره نمی‌شد.

اگر این موضوع را در کنار توسعه قدرت جمهوری اسلامی ایران و مؤلفه‌های قدرت کشور در جریان این جنگ قرار دهیم، ابعاد بیشتری از واقعیت روشن می‌شود. یکی از نمونه‌های آن، اعمال حاکمیت کامل و قاطع جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز است. چند روز پیش، تعداد کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز به صفر رسید و این یک واقعیت است.

ممکن است در فضای مجازی به‌گونه‌ای نمایش داده شود که سنتکام یا ترامپ مدیریت تنگه هرمز را در اختیار دارند، اما در عمل، در دریا و در تنگه هرمز، این جمهوری اسلامی ایران و نیروهای مسلح ما هستند که اراده خود را بر دیگران تحمیل می‌کنند. این نیز یک واقعیت است.

در کنار این موارد، باید به تقویت مقاومت اسلامی در منطقه، به‌ویژه در باب‌المندب و دریای سرخ و افزایش تأثیرگذاری آن به‌عنوان محوری مؤثر در غرب آسیا اشاره کرد. همه این موارد نشانه‌هایی هستند که شکست آمریکا در جنگ اخیر را اثبات می‌کنند؛ آمریکایی‌ها در این جنگ شکست خوردند و این شکست نیز سنگین بود. اگر آمریکایی‌ها توان نابودی جمهوری اسلامی ایران را داشتند، قطعاً حتی لحظه‌ای هم در انجام آن درنگ نمی‌کردند. حرف‌ها و اظهارات ترامپ هم در این میان ارزش و اعتباری برای اعتنا ندارد.

تهدید آمریکا به استفاده از بمب‌های سنگین موسوم به «مادر بمب‌ها» علیه ایران، در حالی مطرح می‌شود که واشنگتن هدف خود را جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای اعلام کرده است. این تهدید چه اهدافی را دنبال می‌کند و استفاده احتمالی از چنین تسلیحاتی چه پیامدهایی برای امنیت غیرنظامیان و گسترش دامنه جنگ خواهد داشت؟

ما از ۹ اسفند تا به امروز، درگیر جنگی هستیم که هنوز به پایان نرسیده است. این جنگ، جنگی ترکیبی است و دشمن از ابزارهای مختلفی در آن استفاده می‌کند. یک روز موشک، ناو، هواپیما، جنگنده و پهپاد را به میدان می‌آورد و روز دیگر، ابزارهای جنگ اقتصادی را به کار می‌گیرد و کارزار خشم اقتصادی و اقدامات مشابه را پیش می‌برد. گاهی ابزار سیاسی در اولویت قرار می‌گیرد و گاهی بُعد امنیتی جنگ برجسته می‌شود.

یکی دیگر از ابعاد این جنگ، جنگ شناختی است؛ جنگی که همواره وجود داشته و اکنون تشدید شده است. وقتی ترامپ ابزارهای جنگ روانی را علیه ملت ایران، با هدف تضعیف اراده مردم و مدیریت افکار عمومی، فعال می‌کند، اظهارات او را نیز باید در همین چارچوب و بخشی از جنگ ترکیبی و شناختی آمریکا علیه نظام جمهوری اسلامی و ملت رشید ایران ارزیابی کرد.

ترامپ بارها از این لفاظی‌ها و بلوف‌ها استفاده کرده و چندین مرتبه مدعی شده است که نیروی دریایی و نیروی هوایی ایران را نابود کرده‌اند. اگر نیروی دریایی و هوایی ایران نابود شده‌اند، چرا از نهم اسفند تا امروز هیچ شناور یا ناو آمریکایی نتوانسته وارد خلیج فارس شود؟ از قرن هجدهم میلادی، هم‌زمان با توسعه دریانوردی، خلیج فارس همواره شاهد حضور شناورهای خارجی بوده است؛ ابتدا پرتغالی‌ها و سپس انگلیسی‌ها و در دهه‌های اخیر، به‌ویژه پس از جنگ جهانی دوم، آمریکایی‌ها حضور پررنگی در این منطقه داشته‌اند. با این حال، از نهم اسفند تا امروز هیچ شناور خارجی وارد خلیج فارس نشده است. این وضعیت صرفاً نتیجه قدرت و اعمال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران و نیروهای مسلح کشور دانسته می‌شود. در مقابل، ترامپ روایت دیگری را در رسانه‌ها و افکار عمومی مطرح می‌کند، مدام خط‌ونشان می‌کشد و ادعاهایی را درباره اقدامات آمریکا بیان می‌کند.

چرخه تهدید، حمله و مذاکره ترامپ تکراری شده است. در این شرایط، باید در برابر جنگ شناختی و روانی دشمن مقاومت کنیم، فریب روایت‌های دروغین را نخوریم و با مشارکت همه مردم، در برابر ماشین دروغ‌پراکنی آمریکا و اسرائیل هوشیار باشیمتکرار این اظهارات به موضوعی آشنا تبدیل شده است. یک روز ترامپ از حمله می‌گوید، روز دیگر از مذاکره؛ زمانی از ادامه حملات سخن می‌گوید و زمانی دیگر مدعی می‌شود که طرف مقابل درخواست کرده است حمله متوقف شود یا واسطه‌هایی برای جلوگیری از آن وارد عمل شده‌اند. از سال گذشته، به‌ویژه در دوره اخیر، بارها شاهد چنین رفتارهایی بوده‌ایم.

چرخه تهدید، جنگ و مذاکره ترامپ به‌تدریج تکراری شده است. زمانی تهدید می‌کرد که ناوهای آمریکایی با قدرت به سمت ایران حرکت می‌کنند؛ ناوها آمدند و جنگ نیز آغاز شد، اما به نتیجه‌ای که مدنظر آمریکا بود نرسید. پس از آن، بار دیگر از فرصت دیپلماسی سخن گفته شد، دوباره تهدید به حمله مطرح شد و در نهایت، در لحظات پایانی، از فرصت دوباره برای مذاکره صحبت کردند.

در برابر جنگ شناختی دشمن نیز باید مقاومت کنیم. این مقاومت به مشارکت همه مردم نیاز دارد. نباید فریب روایت‌های دروغین، ماشین دروغ‌پراکنی و جنگ روانی دشمن را خورد؛ جنگی که فرماندهی مستقیم آن بر عهده ترامپ و شخص نتانیاهو دانسته می‌شود.

برای نمونه، اخیرا ادعا شده است که یک‌ونیم میلیارد بشکه نفت در این چند ماه از تنگه هرمز عبور داده شده است. اگر چنین حجمی از نفت از تنگه عبور کرده، چرا قیمت نفت اکنون به بیش از ۱۱۰ دلار رسیده است؟ این ادعاها، بخشی از جنگ ادراکی دشمن و تلاشی برای نشان دادن اینکه آمریکا در این جنگ شکست نخورده است، اما واقعیت این است که شکست خورده و تنگه هرمز به روی آن‌ها بسته شده است. واقعیت این است که نباید در جنگ شناختی دشمن مغلوب شویم.

جمهوری اسلامی ایران از مرحله‌ای عبور کرده که تهدیدهای نظامی، از جمله تهدید به استفاده از «مادر بمب‌ها»، بتواند بر تصمیمات کشور تأثیر بگذارد.