هلنا سعادتمند

با آغاز تابستان، وعده داده شد که برق جنوب در اوج گرما، با توجه به شرایط، قطع نخواهد شد. اما پس از آن، نوبت به «ناترازی» رسید و وعده‌ی قطعیِ هفته‌ای یک‌بار. اکنون، در سوزان‌ترین ساعات روز، هر روز دو ساعت، جنوب در بی‌برقی و بی‌اعتنایی به رنجِ مردمِ خود رها شده است.

عجیب است؛ در سرمای زمستان، از همین مردم می‌خواهند برای صرفه‌جویی در مصرف گاز، خود را به سختی بکشند تا هم‌وطنانِ سردسیر در آسایش بخوابند؛ اما امروز، نه زیرنویسی برای توضیح، نه توجیهی برای ناترازی و نه حتی یک «متأسفیم» برای آنان که زیر آفتابِ بی‌امان، بی‌برق مانده‌اند. گویی در این سرزمین، دیواری کوتاه‌تر از مرزهای جنوب نیست.

و چه خوش‌بختانه! که هیچ‌گاه نماینده‌ای نداشته‌ایم که هم اهلِ جنوب باشد و هم اهلِ دل؛ و اگر بخواهیم از کارنامهٔ این نمایندگان بنویسیم، خودِ این کارنامه، همچون مثنویِ هفتادمنی، دفتری است بی‌انتها و لبریز از ناکامی.