اتحاد خبر - دکتر اصغر علی خانی : خسته بودم. خسته یِ خسته یِ خسته و شاید خسته تر از همیشه.  از آن اداره یِ قی آور که زدم بیرون، درست مثل زندانی از اوین آزاد شده، مُشت هایم را به موازات کلّه ام بردم بالا، آوردم پایین و دو سه بار به تخته یِ سینه کوبیدم. پلک هایم را چند بار به هم زدم تا چشمانم به روشنیِ روز عادت کند. اندکی راه رفتم. روی صندلی رنگ و رو رفته پارک نشستم...

اتحاد خبر - قدرت مظاهری : جناب‌تیمسار ،،دال،، که به بذله‌گویی، شیطنت و دست‌انداختنِ بقیه مشهور بود،  بعد از ده‌بیس‌سال دوری، اومد دیدنِ جناب‌تیمسار ،،ذال،، که روزی‌روزگاری با همدیگه توی یه پادگان، همکار بودن! ،،ذال،، با استقرارِ گروهِ‌دژبان و دسته‌ی‌موزیکِ پایگاه، استقبالِ‌شایانی از ...

اتحادخبر-میم.قاف:روز سیزدهِ‌فروردین را از صبح تا غروب توی پُستِ‌بازرسی گذراندم. من بودم و یونس و شاهین و رضا و آقای‌شمسی که فرمانده‌ی ایستگاه بود. ماشین‌های مشکوک را کناری می‌کشیدیم و با اجازه از راننده و سرنشینانش، بازرسیِ جزئی و سریعی انجام‌می‌دادیم و پس‌از عذرخواهی، برایشان آرزوی...

اتحاد خبر - محمد رضا جنگی : طنز یکی از پیچیده‌ترین و عمیق‌ترین قالب‌های بیانی در فرهنگ و هنر ایرانی‌ست؛ جایی که گریه و خنده گاهی در یک جمله به هم می‌رسند. امیرمهدی ژوله، نویسنده و طنزپرداز برجسته، در یکی از قسمت‌های برنامه‌ی «کارناوال» که توسط رامبد جوان کارگردانی می‌شود، در خلال استنداپی که هم‌زمان ترکیبی از درد و شوخی‌ست، دیالوگی گفت که بلافاصله در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد:...

اتحاد خبر - دکتر اصغر علی خانی : راستش، منِ خاک بر سر، در میانِ آن همه مشاغلِ چرب و چیلی، پول پارو کن و بخور و نمیر، سِلبِریتی شو و یارانه بگیر، این شغلِ مزخرف را برگزیدم. شب خواستگاری، بعد از چایِ عروس و پیش از ماجرایِ "مهریه را کی داده، کی گرفته" پدر عروس پرسید: شغل تازه دامادِ شاخ شمشاد چیست؟...

اتحاد خبر - خان : بر همگان واضح و مُبرهن است که اصولاًً واژه ی میز شیرین است و پشت آن نشستن صد پله شیرین تر! اگر یک بار در طول عمر باعزت! پشت آن بنشینید، آن چنان با این موجودِ بی یال و کوپالِ چهار پا وحدت پیدا می کنید که شما میز می شوید و میز، شما!میز و پشت میز نشینی  رسم و آدابی دارد. اول: علاوه بر صندلیِ تاپ، شاکله یِ کُتِ رئیس با رنگِ میز باید یک هارمونیِ دلنواز خلق کند که ذوق ها را به طرب وادارد...

اتحادخبر-خان:سوزِ سردی می آید.  خورشید بی رمق می ٱید برون. روز از نو، روزی از نو. کفش آهنی ام را  پا می کنم و دوباره دوره می افتم تویِ اداراتِ شهر.در مسیر دوست ادیبی را می بینم. بعد از سلام و چاق سلامتی می گویند:"در قسمتِ قبل، یک بیت "فرخی یزدی" را به نام "عارف" سند زده بودی!" خدا را چندین بار سپاس گفتم برای این که؛ بالاخره کسی هست که این نامطبوعاتی هایِ...

اتحادخبر - خان :پسرِ بزرگ جوَر: ناظر و کارشناسِ انتخابات: تویِ مجلسِ فاتحه نشسته ام. نگاهم یک باره سُر می خورد روی عکسِ مرحوم. دلم می سوزد برای جوانی اش. برای پدرش که کارگر بود و از بوقِ سگ تا ناله یِ شغال حمّالی می کرد و همیشه یِ خدا هشتش گروِ نهش بود.تمام آرزویش این بود که: "شکمِ خانواده اش سیر باشد، سقفی بالایِ ...

اتحاد خبر - خان : چوب دستیِ پیرمرد پیش از قیافه ی زوار در رفته اش، سرِ کوچه پیدا می شد. چراغ عمرش پِت پِت می کرد. صورتش خطمخالی شده بود. پاهایش را مثل دو تایرِ تاب برداشته لَخ لَخ می کشید و دم غروب می رفت به سمتِ مسجد. تا چشمِ پسرِ سید شریف می افتاد به پیرمرد. فریاد می زد:"نمکه! نمکه!" باقی بچه ها  هم صدا فریاد می زدند:..

اتحاد خبر - خان :"بار پروردگارا، ثوابی از این مجلسِ پر فیض به روحِ درگذشتگان، بالاخص والدینِ بانی مجلس عطا بفرما."همه گفتند: "آمین"مُلَارضا مثل این که خبرِ آتش گرفتنِ خانه اش را به او داده باشند، مجلس را زخمی کرد، به سرعتِ نور از بالایِ منبر آمد پایین. یک چای گرم دبش سر کشید و رفت تا به دو سه مجلسِ دیگرش برسد.یک باره همهمه شد تویِ مجلس ...

اتحاد خبر - خان :زُل زده ام به گوشه یِ اتاق.خسته ام. خسته تر از همیشه. خسته تر از همه ی این چهل و چند سالی که نفس کشیده ام... صدایِ گوشی تمامِ اتاق را بر می دارد. بی حال و بی رمق نگاهی به صفحه اش می اندازم. شماره یِ "محمدو" است که نصفِ صفحه را اشغال کرده است. از تعجب داشتم شاخ در می آوردم. محمدو گاهی این وقتِ روز زنگ نمی زد...

اتحاد خبر - خان : عصرِ "چهارشنبه" است. از سیاه چالِ آن مدرسه یِ لکنته پر می گشایم سمتِ ده. هنوز ریه ام اکسیژنِ هوا را مزمزه نکرده است که جیغِ کل کریم مثل ترمزِ شاسی بلند، سکوتِ کوچه را در هم می شکند."هنوز به ته کوچه نرسیده ام  که جوانکی دراز قد با سرعت میگ از کنارم رد می شود. کل کریم هر چه می آید تویِ دستش، پرت می کند سمتش...

اتحادخبر-سعیده دشتی: تئاتر طنز وصیت نامه پدر در مجتمع فرهنگی و هنری نهم دی با حضور بازیگران تئاتر در استان بوشهر به روی صحنه رفت.

اتحادخبر: «خانه‌به‌دوش» را هزاربار دیده‌ایم؛ «ترش‌وشیرین»، «سه‌درچهار»، «متّهم گریخت» و بقیه را هم. هرکدام از این سریال‌ها دست‌کم دو دهه پیش ساخته شده‌اند. اما با گذشت سال‌ها و با این‌که تاکنون بیش از ده‌ها بار از شبکه‌های مختلف سیما بازپخش شده‌اند، هنوز هم در صدرِ پربیننده‌ترین سریال‌های ایرانی می‌درخشند و روی دست‌شان سریالی بلند نمی‌شود. اما ریشه‌ و علّت استقبال از این سریال‌ها چیست؟

اتحاد خبر _ دی سامی :نزیک غروب بی؛ مو و دی‌علی ودی‌عواس از نونوایی وامی‌گشتیم؛ همی ساعتم سکی و مصی اومدن تا رِیت کردنه و میخان صحرا واون؛ دی‌علی گفت: دُختِه پُی مغرو کجا میرین؟ سکی گفت: دِی یه مانتویی دیدیمه خوم و مصی میخیم بریم مث هم بسونیم؛ دی علی گفت: میفهمی بوات بدش میا؛ همیشه میگو پُی اذون مغرو خونه بویین....

اتحادخبر-سحر بهجو:می‌شود در نانوایی قرص نانی لیس زد /یا که از خطت به یار مایه داری میس زد/می‌شود در کافه‌ها بو کرد شیر و قهوه را/یا که از عطر Dior اندازه یک پیس زد/می‌توان با تاکسی تا ابتدای کوچه رفت/یا که با مترو سری تا مسکن پردیس زد/می‌توان در رستوران باکلاس و شیک و پیک/ناخنک بر روغن ته مانده‌ هر دیس زد...

اتحادخبر-لا ادری:کـــره ای گــفــت بـــه بابای خرش/پــــدر از هـــمـــه جــا بـی خبرش/وقـــت آن اســــت بــــرای پســرت/ایـــــن الاغ نـــــــرّه ی کــــره خــرت/مــاده ای خـــوشگـل و زیـبا گیری/تـــو کــه هر روز به صحرا میری...