دی سامی:

از وقتی سامی دنیا اومه تو فکرش بیدُم که چِطَری به دوران اوجم واگردُم، همو زِمان که لاغر بیدُم که کِسی مُنِه پِی مداد بُر نمی زه، سه چار کُشه نِنَم مُنِه پی نی قیلونش اشتوا گرفت و مُنِه نهاد ری تُمپه قیلون؛ الوِتَن ناگفته نماند که راههای زیادی وم پیشنهاد دادن اوما پاکشون شکست خاردِن؛ دختر خالو وسطی که نومش دِی گلسایه و اراده ی زیادی تو نِخاردن داره و بعد دخترو خوشه قِلِمی کِرده وَم گفت: « فقط نِخار»، مُنَم رفتُم دکتر تغذیه که اصولی نِخارُم، دکتر وَم برنامه داد که ری میزان کالری چه بخارُم چه نخارُم، گفت: «سرِ یک ماه با ای رِوِشِکو تضمینی چِل کیلو کم می کنی، یک ماه که تموم واوی خُومه وزن کِردُم تا چل کیلو هم اضافی دارُم؛ کلا با ای رِوِشِکو خدافظی کِردُم تا یه روزی که یکی از همساده یله در حال پیاده روی دیدُم وُ وِرِ خُوم گفتُم:» دی هِمی یُو خوشِه».

سُواش صُبِ گَه صالحین راساویدُم و پُوی هم نیم ساعتی رُو کِردیم که یِه شو عِرَق واویدیم؛ حرکت کردُم سی حموم اُما چیشتون روز بد نِوینه اُو شهر نِبی و مجبوراویدُم پِی اُو منبع شنو کُنُم یَنی گرما مُو سُختُم مو برشتم و بلال واویدوما، هِنی گُلِوِرِل لارُم خو نِواویدِنه، ای یَم ول واوی.

گفتُم تا بِرُم وِرِ دِدَم تا عقلِلِمونه ری هم بِیلیم  بینُم چه خاکی میتِریم تو سِرِمون بویزیم، اُما همی که دِدَم دِره سیم واز کِرد تا یُو دی دستگاه ریش وصل کِردِنه. گفتُم واخ دِدِه مِی چه واویده؟ ای دستگاکو چنه؟ گفت: «ای دده نگو که بالای رژیم چه وُ سِرِ ما اومه»؛ هِمیطر که دِرِکوعِه می بست گفت: «ای دمنوشِلِکو که سفارش داده بیدُم فشارمه برده شی پای خدا، دکترکو هرچی قرص تو داروخونِیِلِ سیم نوشته و فُویده ای نکرده»؛ وقتی دیدُم ایزا سِرِش اومده خِطِ ای روشکو هم کِرُندُم .

خلاصه که همچنان در فکر راه حلی بیدُم که بی زحمت وزنکوعه بیارُم دومن که تو ویترین دُکون کنار پیتزا فروشی یه حلقه ی لاغری دیدُم که میگفت ۵۰ تومن، مونم که دلوم لک زده بی سی یه غذای درست حسابی و دیدُم که حلقه ی کو هم پیل خین آدمیزاده رفتُم پیتزاکوعه اِسدم با مخلفات واوی بیست تومن، سی تومِنَم سود کردُم وُ واگشتُم خونه، گور  بوای رژیم..../د