،،قدرت مظاهری،،
...
چرا !؟
واقعاً چرا زُعَمای‌ این قوم، اینقدر درمقابل کاترین‌ها، کم می‌آورند!؟

چه حلاوت و ظرافتی توی وجودشان می‌بینند که یک‌دل نه، صددل، به دل‌شان دل می‌بندند و همه‌ی قلوه‌هایشان را در کاسه‌ی زرینِ آنها می‌ریزند!؟

چه طلسمی در چشمخانه‌ی این کاترین‌ها حک شده که با پلک‌زدنی کوتاه، دین‌وایمانِ حضرات را می‌ربایند و مسحورشان می‌کنند!؟
البته ریشه‌ی همه‌ی این کاترین‌بازی‌ها از دلباختگیِ مرتضی‌قلی‌خانِ‌قاجار به کاترینِ‌کبیر و بدشانسی‌اش به‌دلیلِ مرگِ کاترینِ فوق‌الذکر و ناکامی‌اش برای غلبه بر آقامحمدخان، به‌نوعی توی ژنتیک‌ِ اکثرمان ثبت‌شده و زدودنی نیست!
حالا که کوزه‌ها شکسته و روغن‌ها ریخته، می‌گویند فقط پنج‌بار و جمعاً هجده‌روز، کاترینِ‌جاسوس توی کشور حضور داشته و توی هجده‌روز، نمی‌شود با صدوبیست‌نفر ارتباط‌عاطفی برقرار کرد! هیچ هم فکر نکرده‌اند که شاید با هرنفر، هجده‌روز مراودات عاطفی داشته که چنان هجمی از اطلاعات را کسب کرده که موجبات یک جنگِ‌تمام‌عیار را فراهم‌آورده و جهانی را تا آستانه‌ی جنگی فراگیر پیش‌برده‌است.
گیرم که مناسباتِ پنهان‌وپیدایتان با کاترین‌شکدم را ندیدیم و اصلاً همه‌شان را با توجیهاتِ‌ بچگانه و مسخره‌ی همیشگی پذیرفتیم ( البته اگرچه خودِ مناسبات را ندیده‌ایم، اما آثارِ ویرانگرِ آن را داریم با وضوحِ‌کامل و کیفیتِ بسیاربالا می‌بینیم! ) کاترین‌اَشتون را چه می‌کنید!؟ همان‌که اهالیِ مجلس‌تان برای سلفی‌گرفتن با او، فقط رویش نیفتادند و خفه‌اش نکردند! این را که دیگر از هزار دوربین و هزار زاویه و هزار نگاهِ بی‌طرفانه دیدیم!
-هِی بگویید این کاترین‌اَشتون نبود و فدریکا‌موگرینی بود! باشد. قبول. مگر در اصلِ‌قضیه فرق می‌کند!؟ اصلِ‌قضیه این است که قانونگذاران یک کشور، توی یک لحظه‌ی خاص، صندلی‌های قانونگذاری‌شان را رها کردند و همه‌شان گرداگرد فدریکانامی حلقه زدند و به‌شکلِ رقت‌انگیزی از سر و کول هم بالاوپایین رفتند تا عکسِ‌یادبودی از او و خودشان را در قابی مشترک ثبت‌کنند!-
خوب شد از همان اوایل انقلاب مناسباتِ فرهنگی‌هنری‌مان با غرب و آمریکا دچار چالشِ جدی شد و هیچ جشنواره‌‌ای با حضورِ اهالیِ فرهنگ‌وهنرشان در کشور برگزار نکردیم وگرنه معلوم‌نبود عزیزانی که بندِ تنبان‌هایشان در برابرِ کاترین‌های زهواردررفته‌ی سیاسی شُل می‌شود، مقابلِ کاترین‌های سینماییِ نشمه‌ای مثل کاترین‌وینیک، کاترین‌اوهارا، کاترین‌دنو، کاترین‌لانگفورد، کاترین‌هایگل، کاترین‌واترستون و یا اصلاً خودِ کاترین‌زتاجونزِ نازنین چه دسته‌گل‌های رنگارنگی به‌آب می‌دادند ...