خدا بيامرزه جميع رفتگونتونه. ما يه باپيري داشتيم كه همي نهاي انتخابات، يعني يه دو سه ماهي مونده به انتخابات، رحمت خدا رفت. آغا، ئي آدم، يك آدم باخدا، مومن و مهربوني بي كه تا ايسو كسيه مثش نديدمه. با ئي كه هشتاد نود سالش بي و به قول خوش از هف سالگي نماز مي خونده، اما باز هم ري پيشونيش جاي مُهري چي ديده نويمي. مي خوام بگم كه سرش تو كار خوش بي و آلو داغ نمي كرد بيله ري پيشونيش كه جاي مُهر در بيا. يكي دو ماه قبل از ئي كه رحمت خدا بره، يه نفري بسي كرد دينداي مو و سه تا عاموم و دعوتمون كرد كه بريم ولات. گفته بي وشون بگو جلدي بيان كه كارشون دارم. مانم ورداشتيم چارنفري پي پرايد عامو كچيكومون كه تو مامله ماشينه، رفتيم ولات. ايسو كه رسيديم تا باپير خوسيده تو جا و هاسي روزل آخرشه مي گذرونه. يه مشتي خوش و بش كرديم و همونجو نشسيم بينم باپير چه مي خوا بگو. باپير يه پارچ اُوي خارد و گفت مي فهمين سي چه جعمتون كردمه اينجو؟ گفتيم نه. گفت نه و نكمه، هيكلتون واويده قد اوج ِ بن عُنُق و هني اندازه يه طفلي هم درك و شعور ندارين. (سيتون بگم كه ئي باپير ما، با وجود مهربونيش، آدم اعصاو خوردي بي كه سر يه چي كچيكي هم به آدم مي پياند.) عامو گتومون كه مامله بُز مي كنه، گفت بوا والله ما اومديمه ديدنت، ئي چه طحر گپ زدنه؟ باپير گفت مو هر طحري كه بخوام گپ مي زنم تا دوتا چيشتون هم پس سرتون درآ  .بعدش گفت سي چه دخترله پي خوتون نوردينه ( يه دوتا عامه هم ما داريم كه شي كردنه همي برازجون و قرن تا قرن هم پاشونه نميلن ولات كه يه حالي از بواشون بپرسن.) عامو وسطي مون كه تو مامله زمينه، گفت بوا ماشين جا نداشت. باپير خدابيامرز يه كمي از جاش راس واوي و گفت چه طحر جاي تونه داشت كه اندازه يه ورزايي هسي، اما جاي اونايه نداشت. عامو كچيكومون گفت بوا وا... ما خومون چارنفر بيديمه و يه نفر ديه هم جا داشتيمه اما هركموشونه كه مي خواسيم بياريم، او يكي ديه بيدماغ ويمي. بوا گفت چاس خاردينه يا نه؟ گفتيم ها. گفت خو بختر. بعدش گفت بسي كردم بياين اينجو تا تكليف ئي زمين چَمه روشن كنيم ... تا اينجونه داشتوين تا باقيشه هفته بعدي تعريف كنم سي تون ...