سراینده : عصمت خاله

دزدیدن خون چکک و خون مکک دکتر را
یکی شب که دکتر مطب ترک کرد،
بترسید و از ترس، رخ کرد زرد
ز یک سو شدش خون چکک حمله ور
ز سوی دگر خون مکک حمله ور
ببستند از او دست و پا و دهان
بکردند در پشت ماشین نهان
براندند آنگه به جنگل همی
توقف نکردند حتا دمی
یکی خانه ای بود دورش درخت
درونش دوتا تخت و روپوش و رخت
گرفتند دکتر ز پیش و ز پس
کشاندند دکتر به خانه سپس
دهانش گشودند آنگه دمی
و گفتند با وی دمادم همی
که باید تو ما را چو انسان کنی
همه پوزه و گوش، درمان کنی
ولیکن نباید بگیری تو پول
نیاری برامان ادا و اصول
به خود گفت دکتر که قولی دهم
سپس زیر قولم همی می زنم
ولی خون چکک ذهن دکتر بخواند
خودش را همی سوی دکتر جهاند
بدو گفت اکنون تو را می کشیم
به دار درختی همی می کشیم
بدو گفت دکتر که من نوکرم
شما را به تخت عمل می برم
کنم هر دوتان را عمل مفت مفت
نباشد در این هیچ گفت و شنفت
بگفتند: این حقه باور کنیم؟
به نیرنگ تو زندگی سر کنیم؟
چنین گفت دکتر که نیرنگ نیست
و در کار من غیر فرهنگ نیست
به ناگه در خانه بس باز شد
و یک گریه ی بچه آغاز شد
چو دکتر نظر کرد، فرزند خویش
همی دید گریان نشسته به پیش ...

ادامه دارد ...