میش رمضون برازجونی:
از روزی که واتساپ وُ گروه زنل خِشَم ساخته واوی وُ رَف توو گوشیِ دِی زاغو، استارت بحران اقتصادی جیول مُو زده واوی، والا مُو خو هرگا میخام استارت یه چینیه بزنم خُو ناترش یکی زحمت کشیده و زغالشه خارده ایسُو شامس مانه نه، استارت بحران اقتصادی مُو زغالش سالمِ سالم بی، جدید ترین تحریمی که قرار واویدِی مُنه تهدید کنه، از هِلِ درس خـُندن دِی زاغو بی که جانم از خدا پُی هوشیاری مُو ختم وُ خیر واوی. جریان ایطهری بی که زنل جون مرگاویده خِشِمِمون از نِهِی عید، دو دِسی تصمیم گرفتن که برن دانژگا وُ دی زاغو هم خُو خـُش بی مِی مسِّه، نفر اِولی بی که اعلام اُمادیی کرد.

او روزل هرچی وَش می گفتم عامو بوات خوو دییت خوو ایسُو سرنه ی پیری توو ئی سند و سال مدرک سی چنته؟ توو کُت چیشم سِی می کرد و می گف: اِولندِش بنده بیس سالمه دُوُمَندِش میخام ز مَختک تا گور دانش واجورُم، یَنی طهری می گف دانش، که انگاری پونصد و سی و نه تا کتاو کتاوخونه ی بواشه سُه کِشه خُنده، هرچی گفتم اُمسال زاغو هم میخا کنکور ارشدشه بده و زشته دیی و بچه پُی هم برن دانژگا می گف: هیچَم زشت نی اتفاقا زاغو توو دیفرانسیلل کمکم میکنه، ئِی وَم نمیگین زن ذلیل، خذمتتون عرض کنم که مانم نادیم تا بانو بره نومشه بینویسه سی دانژگا وُ اُماده واوو سی کشتیر گرفتن پُی کنکور. ئِی منتظرین بینم هدفش چه رشته ای بیده خِذمتتون عرض کنم که آخرین خِوری که وَش دارم ئیه که سی محض چیش بر چیشی پُی قمرو دختر زینو، میخاس بره مهندسی نخشه کشی بوخونه تا چیش زینو فیسوِ دراره یا بره حوقوق تا بُقول خـُش ئِی یوختی مُو چیش شیطون کر گوش شیطون کور فیلـُم یاد هِندِسون و سواحل قناری کرد، دی زاغو از حوقوق خـُش دفا کنه و اُندفه چیش مُنه دراره، فقد مطمئنم ئِی سی مهندسی قوول واوی دی جواو سلام بواشم نمیده، چه برسه وُ زنل خشم! ئی خو یُو، ایسُو چَن روزیه که زاغو و دی زاغو، جفتشون سی کنکور میخونن و مُنم خـُم، هم چی میپزم، هم خونه می روفم، هم گِل و ... کمترله جَم میکنم و هم درس میدم، بخدا مکافاتی دارما.

توو ئی مدت، دی زاغو هرچی درس عومومی بیده که توو کنکور میمِده یِ ایقه خُنده بی که می گف اولویت اِولیم تِیرونه، چکاردارین! تا ایکه شُو امتحان واوی و زاغو بَدِه شوم خُوسی اُما بانو دی زاغو گف: میخوام برُم توو فِدَه که نورِ چراغِ کیچه میفته، بیشینم درس بوخونم تا در آینده بُگم مُو ایطهری وُ اینجُو رسیدمه، بعدشم گف: رمضون تونم میخام بی یی برکم، دی مُنم سی محضی که شُو آخری بی گفتم: ری خاگِ چیشلم و دیرازگوشتون بالیشتمه ورداشتم و رفتم برکش ری تخت خُوسیدم اُما سیرقه نِناد یه ذره یی خُو توو چیش ما بره، هِی بُنگ میدا، رمضون، گولی اومده توو دِلِ فدَه، برو بزنش، مانم تا صُو، رُفتِ یه چل، پَنجا گولینی نادیم و کیشیک میدادیم تا خانم درس بوخونه. دَم دِمِل صُب بی که ما پُی سمفونی قیقه خوروس خُو رفتیم و وَختی راساویدیم تا نه زاغو هِسِش و نه دی زاغو، تا رفتنه سی کنکور و یه قاغذی هم چَسوُنده بیدن ری پیشونی مُو، که ریش نوشتِیدِن سیمون دعا بُکُ و سوره بقره و دعُی جوشن کبیر و جز سی قران بوخون و نفری هزار تا صلوات هم سیمون بده و یه کَهره یی هم سیمون بُکُش تا خدا کمکمون کنه.

مُنم پُی خـُم گفتم ری چیشُم، اِول دو تا کُمترِ زاغوِ کُشتم و زدمش سر سیخ و جُیِ صُوونه خاردُمِش که ایَم از خین ریزون، بَعد هم سوره حمد و ناس و اِن یکاد سیشون خُوندم و حس کردم که هِنی خُوُم میا و باز رفتم خُوسیدم و دم دمل ظهر بی که اومدن خونه و تا به به، جفتشون دلشون خاشه و گرز میکُرچنن و میگردن، مُنم رفتم نهاشون و یه خدا قوتی خذمتشون عرض کردم و گفتم: نخسِّه! شیرین یا رووَه؟ زاغو جکس رَف توو مُستراو و دِی زاغو بی سلام که عزیزه اومَ داخل خونه و ری مبل نِشس و گف: مردم میگن هِی کنکور، هِی کنکور، هَمَش ئی بی؟ مُنم سِیلش کردم و گفتم: مِی چِطُو؟ دِی زاغو گف: رمضون والا ایقدی آسون بی که نِگو و بنظرم دانژگی صنعتی شریف بیارم.

ایسو مُنم چیشلم بِر واویدِی و هاسی میفتا صَرا که دِی زاغو گف: مُو نِصوِ بیشترِ عومومیلشه زدم و یه دختری هم نُهام نشسِه بی و یه دیویس، سیصد تا سوال تخصصی ضریب سه شه ری دِسِش زدم و خدابخا که قُُوولُم، گفتم: تو نگفتی که یوَختی دخترو هم مثِ خـُت بو و هیچی سرش نواویده بو و اِلکی سیا میکرده؟ دِی زاغو گف: اِوِلَندِش که مُو خـُم فول بیدُم، دومندش که از نِهِی امتحان، ما پُی هم هماهنگ کرده بیدیم و دختر زِل زرنگی بی، رشته تجربی خُنده بی*، میخاس دکتر چیل و پوز و گولی واوو، گفتم: هااا خو شکرخدا، ایسُو دی زاغو بِتِنگ برو توو آشپسخونه وُ یه چی سی مُو دُرُس بُکُ که از گشنیی ریقم دِراومده! دی زاغو گف: صَب کُ بینم، میگما تو سی ما دعا کردی؟ قران خوندی؟ خین ریزون کردی؟ گفتم: ها بخدا پاکشه انجام دادم، گف: خو چه کُشتی؟ کره یا گا؟ گفتم: سِی کُ مُو پیل اِسدنِ کره و گُیِ نداشتم اُما دو تا بانده خین ریزون کردم، گف: خو کوش؟ گفتم: دادمش یه آدم گُشنه یی و خاردش، گف: اَی دِس میره ی عزیزم درد نکنه، ایسُونم برو سر کیچه و چی اُماده یی بوسو که بنده پُی ئی مدرکم و سطح تحصیلاتم دی حال چی دُرُس کردنِ ندارم. هاخالوووها.
پاورقی:
* سلام عرض میکنم خذمت سازمان سنجش، عرضم خذمتتون سی محض تغلبینی که دی زاغو انجام داده خیالتون راحت سی محضی که رشتش ادبیات بیده وُ کنکور ادبی داده.

معنی کلمات: خِشَم: محله – واوی: شد - چینیه: چیزی را- ناتر: قبل - نهی: قبل - وَش: بهش - کت: ته، گوشه - کشه: مرتبه - نادیم: گذاشتیم - پی: با - وش: ازش - زینو: زینت - ایسُو: الان - می روفم، رفتن: تمیزکردن - خُوسی: خوابید - فِدَه: حیاط - برک: کنار - دیرازگوش: دور از جان - سیرق: سرتق - بُنگ: صدا میزد - گولی: گربه - رُفتِ: دنبال کردن - ری: روی - نها: جلو - نخسِّه: خسته نباشید - جکس: دوید و فرار کرد بِر: روشن - چیل: دهان - پوز: بینی - گولی: گلو - بتنگ: بپر - سِی: نگاه - بانده: پرنده

برای شنیدن فایل صوتی طنز مکافات کنکور در اینجا کلیک کنید