عباس حیدری:

هفتم اسفند، همانگونه که رهبر معظم انقلاب امر فرمودند با شکوه و صلابت هرچه تمام تر به پایان رسید. روزی که باردیگر ملت همیشه در صحنه ایران در آزمون خود کامل ترین نمره ممکن را گرفتند، روزی که به جهانیان رساندند اگر چه خواهان تغییر هستند اما این تغییر را بدون نظام مقدس جمهوری اسلامی که پای آن خون ها داده اند و البته خون دلها خورده اند را نخواهند خواست.

هرچه بود تمام شد. بحث ها، کل کل ها، تجمعات، شام های خوش طعم، آهنگ های زیبا و مشت های گره کرده با طنین حمایت. اکنون وقت آن رسیده است تا آرام آرام از گروه های مجازی حامی کاندید دلخواهمان بیرون برویم و در دنیای واقعی بار دیگر در چشمان همدیگر نگاه کنیم و به مراودات عادیمان بازگردیم.

می خواهم در همین ابتدا کلامم را با تبریک به آقای سعادت آغاز کنم. روی سخن اینجانب به عنوان یک حامی با شما می باشد. آقای نماینده  اکنون که با چهره ای خندان سوار بر امواجی از رای های مردم تا بهارستان پیش می روید، خیلی چیزها یادتان نرود. یادتان نرود در این دیار سال هاست که غروب دل مردمانش رنگ جنون دارد، شب در دلشان است و صبح از شقیقه هایشان آغاز می شود.
بحران بیکاری گریبانشان را سفت گرفته آنهم در سرزمینی که کار را می توان از دل آن بیرون کشید. صنعت کشاورزی رو به زوال است. همانگونه که در نشست تبلیغاتی خود در کلمه و دیگر جاها به آگاهی از این مشکلات اذعان کردید پس انتظار از شما بشدت بالا رفته تا تمام تلاش خود را برای حل این مشکلات به کار گیرید.

آقای نماینده اینجا می توانید تمامی رنج این مردم را آیینه و در پشت سرتان مشاهده کنید، آیینه ای شگفت انگیز که مثل یک ساعت برایتان عمل می کند. ساعتی که عقربه هایش در چهار چوب سود و زیان کار می کند. اینجا سرزمینی است که درهایش به سمت درون باز می شود، مردم نجیبی دارد که با جنجال و حاشیه غریبند و همه چیز را در دلشان می ریزند ولی با وجود سکوتشان هیچ چیز را فراموش نخواهند کرد.

از شما می خواهم از گذشته افراد درس بگیرید چراکه اعمالتان  در این چهار سال به اهرمی تبدیل خواهد شد که یا شما را بالا می برد و یا تبدیل می شود به راه میانبری برای سقوط آزاد محبوبیت و اعتبار شما و تمام اطرافیانتان. در آن   هنگام است که مخالفانتان هولوگرام مهره ی سوخته بودن را در کنار عکس سه در چهارتان خواهند زد.

جناب آقای سعادت، نماینده شریف دشتستان در مجلس شورای اسلامی، ما از گذشته آموخته ایم که این مردم پسر آرام و بی سرو صدا را در مجلس دوست ندارند. آنها یک نماینده فعال در امور کشوری و البته منطقه ای می خواهند. آنها از شما نمی خواهند مرتب فریادتان در مجلس بلند باشد زیرا فریادی خوب است که یه هنگام و در جهت تامین منافع ملی و منطقه ای باشد طوری که اگر هرکدام از این دو فاکتور را فراموش کنیم ارزش فریادتان کاهش می یابد و گاها تبدیل می شود به ابزاری برای انتقاد از عملکردتان. البته فریاد از نظر اینجانب دوختن زمین و زمان و اهانت نیست بلکه صدای رسا و بلند البته در کمال ادب جهت دفاع از حقوق ملتی که شما را به بهارستان فرستاده اند.

آقای نماینده فاکتور بسیار مهمی که افراد قبل از شما به طریق مختلف آن را نادیده گرفتند و البته بعد ها نیز پایش را خوردند، مخالفان هستند. شما به هیچ وجه نباید فراموش کنید که اگرچه 37 هزار رای آوردید اما چیزی در حدود 70 هزار نفر هم به شما رای ندادند که قطعا برای پایین کشیدنتان برای دور بعدی بیکار نخواهند نشست. آنها فعلا به شما لبخند میزنند اما هرچه به جلو تر می روید آرام آرم متوجه می شوید که چراغ اتاق فکرشان را برای شکست دادنتان روشن کرده اند.

امیدوارم حواستان خوب به اطراف باشد، همواره در هر جمعی عبدالله ابن حر جعفری وجود دارد که اگر منافعش تامین نشود، خیلی راحت پشتتان را خالی خواهد کرد و برای سقوطتان تمام تلاشش را به کار خواهد گرفت.

آقای سعادت نزدیک به هفتاد هزار نفر منتظرند تا شما کاری نکنید و جمله ی کلیشه ای "فلانی چه کاری برای ما کرده" را نزد یکدیگر بازگو می کنند. امیدوارم با تلاش خود و تیمتان بعد ها نگویند: "فقط رفت و در مجلس نشست و بود و نبودش فرقی نداشت".

آقای نماینده هیچکس به اندازه خودتان به این نکته واقف نیست که کارتان از تمامی نمایندگان دور قبل سخت تر است زیرا به خاطر شرایط منطقه ای و بین المللی که بر جامعه ما حکم فرماست انتظارات از نمایندگان مجلس بسیار بسیار زیاد می باشد.

 از طرفی شما صاحب جایگاهی هستید که افراد قدرتمند و شاخصی برایش دندان تیز کرده بودند پس قطعا دست روی دست نخواهند گذاشت تا شما سال های سال در بهارستان بمانید.
نمایندگان قبل شاید توجه زیادی به مخالفان خود نمی کردند و همان افراد که بی توجه از کنارشان رد می‌شدند پس از پایان دوره ماه عسل چهارساله شان در بهارستان، ابزاری می‌شدند برای کنار رفتنش.

به عنوان یک حامی از شما میخواهم حواستان را خوب به این افراد باشد و نهایت تلاش خود را برای جذب بخشی از آنها به کار گیرید تا در آینده دچار مشکل نشوید.
در آخر برای شما بهترین آرزو ها را دارم و امیدوارم اقداماتتان در این چهار سال پیش رو تبدیل به الگویی شود برای فردا که هرگاه اسم شما برده شود، چیزی جز تعریف و تمجید به میان نیاید./ص