*میش رمضون و دی زاغو در طول سال 1395 همراه ستون طنز اتحاد جنوب بودند؛ به همین دلیل تصمیم گرفتیم در آستانه نوروز گفتگویی با این زوج طنز پرداز داشته باشیم:
خانم مصاحبه کننده: عرض سلام دارم خدمت خوانندگان محترم این مطلب، مصاحبه پیش رو، اولین مصاحبه رسمی انجام شده با زوج طنزپرداز برازجانی ست که سوالات آن کاملا به ترتیب و طبق اصول حرفه ای خبرنگاری پرسیده و تقدیم شما می شود.
میش رمضون: سلام خالو جون، مُن و بانو دی زاغو هم طول و عرض و ارتفای سلام و ادب و احترام داریم خذمت شما و همه ی خوانندیل عزیز.
 

مصاحبه کننده: سریع می رویم بر سر سوال نخست، لطفا خودتان را معرفی کنید.
میش رمضون: زوون محلی گپ بزنم یا فارسی کتاوی یا دوپلو؟

 

مصاحبه کننده: هر جور صلاح میدانید.
میش رمضون: دوپلو؛ والا خالو، مُو میش رمضون برازجونی هِسُم، همسر بانو مهندس دِی زاغو خانم.
دی زاغو: مُنم مُمان زاغی، همسر آغا مشهدی رمضان برازجانی هستم.
 

مصاحبه کننده: خیلی ممنان از شما، حالا چند فرزند دارید.
میش رمضون: فعلا فقد زاغو ولی توو فکر پنج، شیش، هِفَش، دَهتـُیِ دیه هِسیم، بَلکم بیشتر، خدا بُخا قصت تولید انبوه داریم.
 

 

مصاحبه کننده: ماشاا... ولی حالا چرا اینقدر زیاد؟
میش رمضون: زهلمون میره زاغو یدونه، خل و چل و دیونه در بره، اوسُو کسی وَش زن نده.

 

مصاحبه کننده: فقط به همین دلیل؟
میش رمضون: نه قصد دارم برُم توو یه بیابونی و پُی تولیدات انبوه، یه شهرکی بسازم.

 

مصاحبه کننده: چرا؟
دی زاغی: ترافیکا! ترافیک پدر رمضونِ در اُوُرده، سی اِسدن 12 تا پکورا، سُه ساعت و نیم توو ترافیکه، هِی میگِن میخِیم خیابونلِ گشاد کنیم، هِی ما عقب نشینی می کنیم، هِی سال دیه ترافیکه، جون خوت، چار کِشه تا ایسو عقب نشینی کردیمه، از کل خونمون یه آشپسخونه مُنده و نصف مستراوی.

 

مصاحبه کننده: خب چرا دست به کار نمی شوید؟
میش رمضون: تا کارت معافی زاغو بیا نه، شص میلیارد وامَم گیرم بیا، زمین هم خو تِشِ سُرخه، اداره ی محیط زیست هم قیمت بیابونشه گیرون میگو!
 

مصاحبه کننده: خب خدا قوتتان بدهد.

میش رمضون: ممنونم، قوتش هِسه، پیلش نیسه، دعا کُ خدا پیلم بده.

 

مصاحبه کننده: ان شاا... که اول سلامتی و بعد پول.
میش رمضون: نه، اول پیلِ پیچسه، دوم سلامتی!

 

مصاحبه کننده: چرا اول پول؟
میش رمضون: خو دندون سیلاغ زیاد دارم ولی پیل ندارم پُرش کنم، فعلا چسب یک دو سه توش رختمه!

 

مصاحبه کننده: آها خوب باشد، اهداف آیندتان چیست؟
دی زاغو: مطالعه و استراحت
 

مصاحبه کننده: شما چندمین دی زاغی استان هستید؟

دی زاغو: موچیم والا؟! مِی مُو اداره آمارم؟ ولی پنجمین و احتمالا آخرین دی زاغی برازجونم.

 

مصاحبه کننده: با بقیه دی زاغوان استان مرتبطید؟
دی زاغی: خیر، سوال بعدی!

 

مصاحبه کننده: راز موفقیت شما؟
دی زاغو: جاروف پنگی!
میش رمضون: دی زاغی!
 

مصاحبه کننده: نظر شما راجع به مرگ چیست؟

میش رمضون: شتر خُوخُوالو!

 

مصاحبه کننده: نظر شما چیه دی زاغی خانم؟
دی زاغو: بوی ریم سفید، دختر ئی حرفل چنه، اِولِ جوونیمونه!

 

مصاحبه کننده: در اوقات فراغت چه می کنید؟
میش رمضون: کیچه گردی!
دی زاغی: پُی زنل خِشَم میشینیم، صَفِه مِیلیم پسِ سرِ زنلِ خِشِمِ اوولی (آ سِه)
میش رمضون: زاغو هم بدلیل وفور امکانات تفریحی، سنگین میزنه!

 

مصاحبه کننده: یک دعا کنید.
دی زاغو: خدایا نعمت لبخندِ از هیشکی نگیر.
 

مصاحبه کننده: رنگ مورد علاقه شما؟

میش رمضون: سفید
دی زاغی: رنگ رنگین کمون!
 

مصاحبه کننده: موسیقی مورد علاقه شما؟
میش رمضون: موسیقی اصیل ایرانی، چهچه!
 

مصاحبه کننده: ساز مورد علاقه؟
میش رمضون: نیَمبونه!

 

مصاحبه کننده: ورزش؟
میش رمضون: شِنو و دُو سی جسمُم، منچ و مارپله هم سی ذهنم.
دی زاغو: قبلا پیاده رِوی توو پارک بانوان.

 

مصاحبه کننده: الان چطور؟
دی زاغی: هِنی هم پیاده روی ولی پارکِکو پارکِ آغایان واویده پُی قِیلونِشون.

 

مصاحبه کننده: علم بهتر است یا ثروت؟
میش رمضون: پیل
دی زاغو: طنز
 

 

مصاحبه کننده: یعنی خانواده شما، علم را بهتر نم یداند؟ واقعا چرا؟
دی زاغی: بله زاغو ئِی بیدِش می گفت علم، سی محضی که چَن سال پیش یه کُله کاسکتی اخترا کِ سی موتوریل جونوبی که داخل تُوسون و تش باد که سوار موتور ویمن، هم داخلش خنک بو و هم جونشون سلامت بو و هم غر و گِل نره توو چیشِشون، چکاردارین خاس تولید انبوه کنه، کسی مِهَلِش نِناد و مانم قانعش کردیم که طنز و پیل بختره.

 

مصاحبه کننده: تحصیلات میش رمضون و دی زاغو چقدره؟
میش رمضون: هردو با سوادیم ولی بنظرم سوالت خیلی قدّیمیه ، سی زمانل قدیم خووه که پُی کُمدِرون دیپلم میگرفتن و قد گوگل چی سرشون ویمی، ایسو ئی سوالکو جایگزینش کُ: میزان شعور و فرهنگ: باشعور و با فرهنگ

 

مصاحبه کننده: ممنون، حالا تک بیت شعری ماندگار بگویید؟
دی زاغو: برازجون یاد پرپین و پیازت، برازجون یاد کلمندِی درازت
میش رمضون: اُمشو شوشه لیپق لیلیونه اُمشو شوشه یارُم برازجونه، یه بیت دیه هم یادم میا او هم بُگم؟
 

 

مصاحبه کننده: بله بفرمایید.
میش رمضون: میازار موری که دونه کِشِه، که جون داره و جون شیرین خِشِه.

 

مصاحبه کننده: احسنت بر شما، همسایه هایتان می گویند که از دست صدای خوب شما خیلی لذت می برند، اگر می شود همین بیت را برایمان آوازی بخوانید.
میش رمضون: خالو اینا هَمَش شایعه یِ، مُو تکذیب میکنم، حالا ئِی بوخونم چه طهری صدامِ چاپ میکنی؟

 

مصاحبه کننده: چاپ که نمی شود کرد، ولی فایل صوتی مصاحبه را در سایت منتشر میکنم، حالا شما بخوانید.
میش رمضون: باشه ری چیشم، با اجازه دی زاغی جان، مرکب خونی میکنم، (بیت را با آواز خواندند)

 

مصاحبه کننده: با سپاس از شما، در اینجا فقط شعر نوشته می شود.
میش رمضون: ایسُو که نمی تری صِدامِ چاپ کنی، لااِقل پُی فونت نستعلیق بینویسِش، ایتالیکِش هم کُ تا داخل ذهن خواننده، قشنگ نقش بیَنده و بُیِس بِوَخشین، هواکو گرد و غری بی، ضرب و تیمپو هم نبی وگرنه بختر ویمی.

 

مصاحبه کننده: چشم و خیلی ممنان ما که لذت بردیم. (دی زاغی جاروی پنگی اش را از زیر چادر بیرون آورد) آقای برازجونی، این دنیا بهتر است یا آن دنیا؟
میش رمضون: هیشکموش فقد دی زاغو!
دی زاغی: ممنون رمضون عزیزم. (جاروی پنگی غلاف شد)

 

مصاحبه کننده: اهداف آیندتان چیست؟
میش رمضون: کاندیدای شورا!

 

مصاحبه کننده: با چه شعاری؟
میش رمضون: وُ امرهم بینهم جر نکنین! کار بُکنین!

 

مصاحبه کننده: بنظر شما علاج تورم چیست؟
دی زاغو: هَع مِی هِنی وِرِمَل نِخُوسیده؟! خُو خرما پـِنج بزنِن بـِیلن ریش تا ورمش بُخُوسه!

 

مصاحبه کننده: یک سوال از دی زاغی دارم، هنرها رو چطور می بینید؟
دی زاغو: اگه رمضون بی خو می گف پُی چیش، ولی مو نظرم ایه که بُیس پُی ذره بین سیلشون کنی، سی محضی که هنرلِ هَف گانه نور چراغین که وختی ما توو شو سِه رُو میکنیم، جلو پامونه روشن کنه تا پیشپا نزنیم و سر پینجمون خین بیا.

 

مصاحبه کننده: تشکر، حالا سوال بعد هم از خودتان می پرسم، اگر مخترع بودید، دوست داشتید چه چیزی اختراع کنید؟
دی زاغی: قرص محبت و دوستی، هر هشت ساعت 12 عدد.

 

مصاحبه کننده: چرا؟
دی زاغو: تا نصف تصادفل، طلاغل، جرل، دادگیل، معتادل، خونه سالمندل، تنهُیل و غیرُول کماوو.
 

مصاحبه کننده: عوارض 12 عدد قرص زیاد نیست؟
دی زاغی: بله، باعِثِیمو که آدم سِیلِ تِرکِ دیوار هم که کنه بوگو سلام و بخنده!

 

مصاحبه کننده: هدف شما از نوشتن چیست؟
دی زاغو: هدف شما از ئی سوالکو چنه؟

 

مصاحبه کننده: کمبود سوال!
دی زاغی: خو بعضی از مطالبل هایی که نوشتیمه، هدفشون فقد خندیه، ولی بعضیشون...
میش رمضون: او بعضیکو فقد باید بوخونی تا بدونی! ها خالو ها!
 

مصاحبه کننده: کتابی که دوست دارید بخوانید؟
دی زاغو: کتاب طنز و فکاهیل خومونه که اسپانسر نداریم چاپش کنیم.
 

مصاحبه کننده: نظر شما راجع به نشریات چیست؟
دی زاغی: دَسِّه اول که میخان خبر چاپ کنن، مِثِ کُمِ زاغو که موقه ی درس خُندن خالیه، حساوشون خالیه، دسَه ی دوم هم دم عید تا دم عید خوبن!
 

 

مصاحبه کننده: چرا دم عید؟
میش رمضون: بتا خُم بُگم، خو مردم روزنومه میسونن که طنز بوخونن، وگرنه باقی اَخوار و دانستنیل خو هم توو تیلویزون هِسِه و هم سایت اتحاد خبر.

 

مصاحبه کننده: هدف شما از ارائه آثار صوتی برای اولین بار در تاریخ نشریات استان چیست؟
دی زاغو: تمپل کردن چیشِ مردم!
 

مصاحبه کننده: جایگاه طنز در نشریات استان بوشهر چطور است؟
میش رمضون: کلا چول!

 

مصاحبه کننده: یک دعا کنید.
میش رمضون: خدایا قدرت فعالیت در کنار همدیه ِ، وُ هنرمندل عطا بفرما!

 

مصاحبه کننده: اهداف آیندتان چیست؟
دی زاغی: کارگاه آموزشی طنز رُو بندازم.

 

مصاحبه کننده: صحبت پایانی؟
میش رمضون: ایشالا که مردم همیشه دلشون شاد و لُوشون خندون بو.
دی زاغو: تشکر از شما و کادر متحد اتحاد جونوب که ئی فرصت به ما دادن، امیدوارم که سال 96 سالی پر شادی و پر خنده بو.

 

مصاحبه کننده: باتشکر، از زوج هنری برازجانی و تشکر از صبر خوانندگان گرامی، فایل صوتی این مطلب را می توانید از سایت اتحاد خبر دریافت کرده و بشنوید./ج