اتحادخبر: همایشِ جشنِ کنسرت در دژ برازجون

زاغو: بوا اُمشو جشنی توو دژه نمیی بریم؟

رمضون: جشن چنه؟

زاغو: جشن همایشِ کنسرته.

دی زاغو: اَمشو تیلویزون فیلم گولی و مُشک داره میخِیم سیلش کنیم.

رمضون: نه ما توو ئی همه بچه خورده نمی ییم.

زاغو: خو مُو میرم.

رمضون: بوا احتیاط کنا ، خیابونل شلغن.

زاغو : باشه ، خدافظ.

(زاغو به دژ میرسد)

زاغو: اَی ماشالا چقه شُلُغه ، ایسُو مو کجا موتورمه پارک کنم که نی یرنش؟

(زاغو وارد دژ میشود)

زاغو: اَررریه ، برازجون ایقه آدم داشته؟ هَع سِی جمَنا! پاک صندلیل خو پُره خو ، ایسُو چه کنم؟

(زاغو صندلی نگهبانی را بر میدارد و کنار صندلی های جمعیت میگذارد و مثل آدم می نشیند)

مردی که ایستاده: سِیکُ سِیکُ ئی بچیکو از کجا صندلی اُوُرد؟ خجالت هم نمیکشه مُو پونصد شیشصد ریش سفید دارم ، وُیسکیدمه ، ئی بچه جغلان ری صندلی نشسه ، تازه صندلیشم نه پلاستیکیه ، از او نرمووِله.

مرد دیگری که ایستاده: مخسرشه در اُوُردنه بخدا ، گرما ری پا وُیسکیدیمه خو لااقل شوم بدین. بتا سیگاری تش کنم یه دیدی بدم ری ئی سیرقلی که ری صندلی نشسنه.

جوان نشسته بر صندلی: مِردک بی فرهنگ ، نمی مال کمو شی زمینیه که جا ری سرش سُخته اومده برک ما گیر سیگار تش کردنه.

دختر نشسته بر صندلی: سر قضا چقه گرمه ، زهلم میره آرایشم چُر کنه بیریزه ، خو جا قحطی بی که جشن همایش کنسرتتونه نادین توو دژ؟

زن نشسته بر صندلی با بچه کوچک در بغلش: شامس اُوُردیم صندلینی گیرمون اومدا ، وگرنه تا سُه ساعت میخاس سُه قلو وُیسِکی ، بچیکو هم ری کولت بو و هِی ئی هل بره ، او هل بره ، تازه بسِّنی هم گیرمون نمیمَ.

(اجرای سرود و همه بلند شدند)

پدر خطاب به پسرش: بوا صندلیته دو دِسی بیگیر که نه یوختی یکی از پِسِ سَر ورداره بی یرش.

مجری در حال اجرا با خود فکر می کند: چار دوربین ریمه ، نویمو گپ وارینی بزنی ، سگ و سوتک هم گوشی دارن ، فیلمِمه پخش میکنن ، بتا مث فردوسی پور چار پنجتا کلمه گـُت گـُت بگم تا بگن چقه با سواده: عرض سلام و ادب و احترام و خير مقدم دارم خدمت حضار گرامي بدواً و قبل از هر صحبتی مایلم پوزش بخواهم بدلیل کمبود جا و اجبار همشهریانم به دوکرکه پا نشستن بر روی زمین ... .

مسولین با شصت و نه دقیقه و نیم تاخیر: هااا خوو اومدیما ، هُمایش جشن کنسرتکو شورو واویده ، همه میگن چقه سنگینن ، چقه گرفتارن که دیر میان.

مردم: سِی اینا! اومدن اینجُنم حاضری بزنن و بجکن برن. اُما خوو فِعل کار گرفتنه ، موقه بسّنی بهره کردن میان.

پسری خطاب به رفیقش: اولی: سیکُ سیکُ او پُسر سر سُسیکی کو که توو اینستا پستل عتیقه مِیلا. دومی: هاااا خـُشه ، سِی سرا ، دردسرا ، لامپ هزار و سی صدا ، هَع!

دختر ایستاده: یَنی کـُمو از ئی پُسرل کرزنگرو رویایل مُنه و راسِیمو جاشه وَم میده؟

پسری نشسته: دخترو چقه سِیلِ مُو میکنه ، وژدانن ئِی اشک تو چیشِشَم تک چرخ بزنه ، صندلیمه نمیدمش.

سخنران در پشت میکروفن با خود فکر میکند: نِمی کسی گوش گپل مُنم میده یا پاک توو فکر بسنی و جاییزه هِسِن؟ اُما پاک عکسلم میره تو اتحاد جونوب و لایکم میکنن.

مردم: ئی چقه گپ میزنا ، کی وَش گفته بره بالا؟ عامو بسِتا!

زاغو: دل توو دلم نی بینم بنزین موتورمه میکِشن یا نه؟ کاشکم دژ دوربین مدار بَسه داشت و موتورمه شیش پارک بکردم. یا جد سی مَحد فقط نی یرنش.

مردی با همسرش تازه وارد دژ شدند: آغا ئی صندلی برکیت خالیه؟ آغا: نه مال کِسیه - خانم ئی سُه صندلی که برکته نمیخیش؟ خانم: بله مال میره و بچیلمه الان میان.

مرد خطاب به همسرش: زنک واگردیم بریم خونه که اومدنمون الکی بی ، همسرش: شو روز تپسیمه توو خونه ، دلمون خاش که اُمشو می ییم جشن.

خواننده وسط خواندن: کاشکم یه لیوان اُو غلی گیرم میمَه تا نشون میدادم صدا یَنی چه.

نوازنده: همه سِیل خواننده میکنن ، انگاری ما بوقیم.

مردم 1: خوانندیکو دوتا چهچه نمیتره بزنه ، کی وَش گفته بیا بوخونه. خو نیمبونه میوُردین بهزش بی.

مردم 2: به به چه شعر قشنگی واجفتنه ، کاشکی مرخ سحری هم بُخندن.

مردم 3: نه انگاری سازکو دومن گرفته؟ معلومه که پلی بک اجرا میکنه.

مردم 4: مُو کوپ هنری اینجُو نشسمه ، اینا رفتنه بالا دلنگ دلنگ میکنن.

پسر مسلح: دو تا اکلیل ترنج دارم بتا یکیشه بزنم ...

(پس از ترقه زدن و صدای لاک و لیک و مُنگ و دُرنگ)

پیرزن: اَی خدا بگم چه وت کنه ، جیگرمه ترکندی ، امیدوارم هم سُند مو واوی شی زکت ترقه بزنن...

مرد ایستاده: خخخ زهلشون رَف ، اُما خوو کاری کردم ، ما وُیسکیدیمه اونا نشسنه ، نصو حقشونه.

انتظامات: (بدلیل عدم وجودشان ، حرف خاصی نیست)

(مراسم تمام می شود)

زاغو: جلدی بجکم برم موتورمه وردارم که شلغ ویمو گیر میفتم.

آقا به همسرش: هِی جشن کنسرت ، جشن کنسرت ، همی بی؟ همسرش: ها نپه میخاسی چه سیت کنن؟

پسر مسلح: مردم جشن کنسرت دارن مانم داریم ، وُ شتر گفتن سیچه ... پسه؟ گف چنم مِثِ کِسِه ، هِمی حقشون بی که چارتا اکلیل ترنج سیشون زدم ، بیصحاول مُو خو پادرد گرفتم بَسکه وُیسادم ...

زوج جوان: اولین جشن کنسرتمون رو هم گذروندیم ، شب خوبی بود ، زوجه: اسم بازیگر طنزشون چه بود؟ زوج: نمیدونم ، فقط حواسم به جانورای اطراف بود که چشمشون نابینا نشه.

دو زن: اولی: چادر و دسمالم یه شو خیس عرقاویده ، دومی: گرماش هیچ ، میراث بگرده بلنگوکو مستقیم توو گوش مُو بی ، گوشم هاسِی وِنگه میده.

مرد به زنش: بچیکو جیگرمه گل زه ، جون مرگاویده ، جامگیرک داره ، زن: تونم خو از اِول مراسم مُنگه وَم دادی تا ایسو ، عامو دی پات جهنمم نمیا ، مرد: خو مِی ندیدی چه وَضی بی؟ زن: خو چه وَش کنم؟ مِی تخصیر مُنه که برازجون سالن نداره؟ ...

بستنی: اُمشو همه توو فکر مو بیدن.

دژ: مو چه گناهی کردمه که اینا دُچارم واویدنه و دچار اینا واویدمه.

افق: (در خودش محو گردید)

معنی لغات سخت سختو= گولی: گربه - مُشک: موش - میخِیم: میخواهیم - سیلش: نگاهش - ایسُو: الان - سِی: نگاه - جمنا: جمعیت - سِیکُ: نگاهکن - وُیسکیدمه: ایستاده ام - نرمووِله: نرم هاست - دید: دود - سیرق: سرتق - نمی: نمیدانم - چُر: چکیدن - سُه قلو: خبردار - وُیسِکی : بایستس - بی یرش: ببرش – نویمو: نمی شود -  وارینی: برعکسی - سگ و سوتک: همه - گـُت: بزرگ – دوکرکه: چمباتمه نشستن – سُسیکی: سه گوش – مِیلا: می گذارد – برک: کنار – میره: شوهر – تپسیمه: زیاد نشسته ایم – خاش: خوش – بتا: بگذار تا - یه شو: کلا - جون مرگاویده: جوان مرگ شده/ص