میش رمضون برازجونی:

سلام ، پار بی نِمی پیریار، که می گفتن تور گردشگری برازجون، سی تعطیلات عِید نوم نویسی میکنه سی گینه ، گفتم : کمو گینه ؟ گفتن: گینه بی صحاوو، گفتم: هِمی مال بی صحاوه که مانه ورمیدارین می یرین، گفتن: بیل تا نادو ، مانم یَک دراویدیم که بریم اُما طفق مشورتی که پُی بانو دی زاغو کردیم ، قرار واوی که خـُم و زاغو بریم نوممونه بینویسیم و بریم خارج.
 بانو دی زاغو خانم میگف ایوم عید اونجُو شـُلُغه، هُواشم خو سرده و زهلش میرف بیا و چیمون بزنش ، چه کار دارین ، ما بار و بندیلمونه مرکبند کردیم و سوار واویدیم و رفتیم گینه ، سیری که سی خـُمون توو گینه زر و دُر خاردیم ، روز دهم بی که گفتیم کاشکم واگشتیم ، مسئول تورکو گف : کجا می خِین برین؟ گفتم: والا سُه روز دیه سیزه ی و میخام برم برازجون بلکم تِرسم دی زغوه بی یرم مناوه ای پشکویی ، جیی
مسئولکو گف: عامو می نمی فمین روزل سیزه ، همه جا شـُلُغه؟ مناوه خو جی سیزن انداختن نی ، پشتکو هم خو دی گپشه نزه ، جاده یل هم خو مصیوته ، گفتم: هانه ، گف: اُمسال سیزتونه همینجو توو گینه در کنین ، گفتم: خو گینه پشتکو نداره؟ مسئولکو گف: نه اُما بیو تا بریم پارک گتوشون همه هُمونجُو جا میندازیم ، گفتم: خو باشه.
آغا سیزه واوی و ما گِلیم دوازه مترینی ورداشتیم و رفتیم توو دل پارککو جا انداختیم و نشسیم و گیر گپ و رواتک بیدیم ، که زاغو گف: بوا سِی کُ چه چرخ و فلک گتیه ، گفتم: ها بوا ولی تا بالاشه سِی نِکُ که سر زُرک میگیری ، زاغو گف: بوا اتفاقن سِی بالاش کُ ، جون میده سی سوقوط آزاد ، گفتم: سوقوط آزاد چنه؟ زاغو گف: هِمی که می رن تا توو اُرَل و از اونجُو خوشونه ور میدن دومن ، اَی خاشه
گفتم: خو چه ویمو؟ گف: هیچی ، قدبند دارن و نزیک برس زمین وُیمیسِکِنشون ، گفتم: هاااا ، زاغو گف: بوا مُو رفتم سوار چرخ و فلک واوم ، گفتم: نه سوقوط آزاد کنیا ، زاغو گف: نه بوا ، زاغو وِرسی رَف بیلیط چرخ و فلک اِسد و دلش خاش بی که میخا سوار چرخ و فلک خارجی واوو ، مانم هِمی طهری سِیلش میکردیم و سوار واوی و هِنی یه متر وُ زمین نرفته بی بالا که چرخ و فلککو خاس وُیسکه که یه نفری توو زمبیل شی پُی زاغو سوار واوو که زمبیل زاغو انگاری رُوجی واوی و گـُرمب زاغو سوقوط آزاد کرد و خارد زمین ، تا وُ سر جام ورسیدم و ارسیمه واجفتم و رفتم هِلِ زاغو ، پونصد ماشین آتش نشانی و آمبُلانس و امداد اومده بی، پُی یه جیگرخینی خـُم رسُندُم وُ زاغو ، تا نشسه و پینجه ی کوچیکوش که شو روز خدا توو گوششه ی گرُفته و هُی بوا میکنه ، گفتم: چتاویده؟ سالمی؟ گف: ها بوا فقد پینجم درد میکنه ، هُموسُو ئی زوون نفمل گینه ، سِرِ بردن زاغو وُ بیمارستان جراویدن ، آمبُلانس میگف مُو می یرم ، امداد میگف: نه مُو می رم ، آتش نشانیشونم میگف: مو میرم.
زاغو وسط مُنده بی و اونا از سُه هل میکشیدنش که بی یرنش ، منم از هل چارمی میکشیدمش و وشون می گفتم: ولش کنینا ، ئی بچی مُنا ، کش اومدا ، بی صحاول ، آغا هُمو قسات یه امدادگریشون دَس کرد و هُمو پینجه دردو زاغوه گرفت و زاغو یَک شیلیته ای دا که همه ولش کردن و دی خـُم بردمش بیمارستان ، تا دیرازگوشتون پینجش اِشکسه ، جلدی گچش گرفتن و گفتن اِی امدادگرکو پینجشه نمی گرُف ، پینچش نمیشکِس ، ولی خُو اشکس ، دی ما واگشتیم هُتلمون و تلویزونه بر کردیم و توو اَخوار مانه نشون دادن و خِور زمین خاردن زاغو گفتن و بَدش نشون دادن که چرخ و فلککو اوراق کردن و پاک آهنلشه دادن اَغوانیل گینه و پشبند خِور ما مجری اعلام کرد که رئیس امداد و نجاد استفا داده ، دوارته اعلام کرد وزیر بهداشت و درمون، استعفا داده، همی طر رئیس آتش نشانی ، شهردار ، فرموندار و رئیس استاندارد پاکشون استفا دادنه و نِمی چه واوی که مُجریکو هم گف: منم استعفا میدم و راساوی رَف و تیلویزون برفک پخش کرد.
 منم یه زنگی زدم سی مسئول تورمون و گفتم: عامو والا تا مسول راه و ترابریشون وُ مسولل دم مرزیشون استفا ندادنه بتا واگردیم برازجون ، مسئول تور گف: هیچ باکیت نبو و جانم از خدا رَه وی آی پی سی ما واز کردن و پاک خسارت و پیل درمون پینجه زاغو پُی سُه کارتن گوشپاکن ومون دادن و معذرت خواهی کردن و مانم هرکاری کردیم که چی وشون نسونیم فُیده نداشت ، آخو توو خرمون کردن و دی واگشتیم براجون و نتیجه گرفتیم که یا گینه نریم یا ئِی خواسیم بریم ، گینه صحاو داری بریم. هاخالووو ها./ص

                      برای شنیدن فایل صوتی این قسمت دی زاغو کلیک کنید