سعید قاسمی:
جمهوری اسلامی ایران اسفند ماه امسال  در دهه چهارم عمر خود انتخابات سرنوشت سازی را پیش رو خواهد داشت.معمولا عدد چهل به نوعی نماد و نشانه رسیدن به بلوغ فکری و شخصیتی در افراد تلقی می شود، که این را شاید بتوان در مقیاس بزرگتر در مورد نظام جمهوری اسلامی نیز تعمیم داد.
 بعد از سالها حکومت داری و قانون گذاری در این کشور دهه پیش رو باید دهه شکوفایی و توسعه یافتگی باشد،همانگونه که در افق ایران 1404 نیز پیش بینی شده است که باید صاحب کشوری باشیم توسعه یافته با جایگاه اول اقتصادی،علمی و فناوری در سطح منطقه با هویت اسلامی و انقلابی.
از لوازم اصلی این توسعه حساس شدن و آگاه بودن شهروندان نسبت به جامعه پیرامونی خود و حضور فعال در تعیین سرنوشت خودشان و فرزندانشان است.
شاید سال های پیش رو به دلیل حل مشکل پرونده هسته ای و تدبیر دولت در این زمینه طلایی ترین سال های کشورما باشد.در دوره پسا تحریم قطعا دولت به تنهایی نمی تواند به گشایش در امور مردم بپردازد و لازمه آن وجود نمایندگان متخصص و خردورز است که به دور از هیاهو و جنجال به مثابه یک سوزنبان باهوش با ریل گذاری صحیح بتوانند قطار دولت را در مسیر حرکتش به خوبی هدایت کنند.
نیک می دانیم که اگر سوزنبانان به هر دلیلی با قطار دولت هماهنگ نباشند و به جای بررسی مشکلات مردم به دنبال هیاهو،جنجال و مقاصد سیاسی خود باشند، گرفتاری ها و مشکلات مردم در اولویت های چندم قرار می گیرد و می شود به سان سال هایی که گذشت. یک سوزنبان دانا که به کارش آشنا وهادی خوبی باشد می تواند در جهت دهی،هدایت و رسیدن دولت به مقصدش تاثیر مهمی داشته باشد.
در باب ویژگی های نمایندگان مجلس سخن فراوان است، فارغ از بدیهیات اولیه و اصولی که یک نماینده باید داشته باشد همچون اعتقاد به نظام جمهوری اسلامی،سوابق علمی و اجرایی،اشتهار به امانت داری و مردم داری...در این مجال به دو مورد از ویژگی های یک نماینده که مردم استان بوشهر و دشتستان ما باید به آن دقت کنند اشاره می کنم و باقی سخن را به وقت دیگر واگذار می کنم.
1-در دوره پساتحریم شاید یکی از مهم ترین تحریم هایی که برداشته خواهد شد تحریم های مربوط به صنایع نفت و گاز است.از سوی دیگر پتانسیل های استان بوشهر در صنعت نفت، گازو پتروشیمی بر هیچ کدام از شما عزیزان پوشیده نیست، پس با یک حساب سرانگشتی به این نتیجه می رسیم که نمایندگان آینده استان و دشتستان ما به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم باید از این حوزه آگاهی داشته باشند.
آگاهی شامل این نیست که مثلا عسلویه شامل چند فاز است و یا خارک بزرگترین پایانه نفتی کشور است...خیر! آگاهی یعنی صاحب نظر بودن یعنی وجود این صنایع در این استان چه کمکی برای مردم ما می تواند داشته باشد؟آگاهی یعنی دوروز دیگر با رونق گرفتن بیشتر پارس جنوبی،پارس شمالی و مجتمع های عظیم پتروشیمی سهم مردم استان و دشتستان از آن چه خواهد بود؟آیا مجموعه نفت تنها با ساختن یک جاده و یا یک درمانگاه می تواند دین خود را در حق مردم محروم این استان ادا نماید؟و هزاران سوال دیگر که همه آنها بستگی به سطح آگاهی و سلیقه انتخاباتی مردم ما دارد.
نماینده ما باید با نماینده مثلا شهرستان کاشان تفاوتهایی داشته باشد،چون پتانسیل های ما متفاوت است و حتی گاها جنس دغدغه ها مردم نیز تفاوت دارد. پس نماینده شهرستان ما  در بحث نفت و گاز و نقش آن در توسعه همه جانبه استان باید صاحب نظر، دارای برنامه واقعی به دور از هر گونه شعارزدگی و آرمانگرایی غیرواقعی باشد.
2- از ویژگی های دیگر یک نماینده برای استان و دشتستان ما باید حساس بودن و حضورش در بین مردم حوزه انتخابیه باشد.بنده تعجب میکنم از کسانی که سالها به هر دلیلی (کاری-شخصی)در بین مردم منطقه حضور ندارند و هیچ واکنشی نسبت به اتفاقات رخ داده در منطقه ندارند بعد موسم ثبت نام که می شود یک دفعه به فکر خدمت به مردم شهر و دیارشان می افتند.
این روزها با گسترش رسانه ها و فضای مجازی عذر بعد جغرافیایی از هیچ کس قابل قبول نیست، به عنوان مثال در مورد تامین آب دشتستان، مشکلات کشاورزان، ریزگردها و یا آمار بالای بیکاری جوانان دشتستانی... که هر کدام چالش هایی هستند که مردم و مسئولان دشتستان با آن درگیر بوده و یا هنوز درگیرند، کدام یک از این نامزدها قبلا راهکاری ارائه کرده و یا در مشکلات مردم شریک بوده است؟ این که شما در مرکز و یا هرجای دیگر باشید مردم هم از شما تا بحال حرفی، سخنی و عملکردی ندیده باشند بعد یکهو برای انتخابات در منطقه حضور یابید این به نوعی سوءاستفاده از رای مردم است.
این رویه که در دوره های قبل انتخابات نیز شاهد آن بودیم در رای مردم باید تاثیر داشته باشد، یک نفر که قصد وکالت یک منطقه را دارد باید از قبل با مردم آنجا ارتباط داشته باشد، نسبت به حوادث رخ داده در آن از خود واکنش نشان دهد، برای مشکلات مردم منطقه ایده و نظر داشته باشد نه اینکه از یکسال مانده و یا بعضی از شش ماه مانده به انتخابات شاخک هایش به کار بیفتد و یک دفعه دلواپس مردم و مشکلات آنان شود.از نظر نگارنده حضور چنین افرادی به نوعی توهین به شعور مردم یک منطقه است و به محض رای آوردن دیگر دیدن چنین افرادی برای مردم به راحتی امکان پذیر نیست./ج