حسین   برازجانی
روزگاری نچندان دور نویسنده محترم کتاب دلیران تنگستان مرحوم محمد حسین رکن زاده ادمیت بنا بهر دلیل که خوشبینانه ترین نگاه به ان عدم مطالعه ی کافی ودردست نداشتن منابع نوشتاری تاریخی ان دوران ویا کاستی وسستی در تحقیق وپژوهش بیشتر وچنانچه تحقیقی نیز صورت پذیرفته منبع ان توسط شیخی درتهران بنام عبدالرسول چاهکوتاهی هر چند  خود برادران وپدرشان زمانی دوش بدوش رزمندگان با اجنبی در مبارزه بودند اما بعدا دستان پلیدش به خون شهید والامقام شهید میرزامحمد خان غضنفرالسلطنه دوست وهم پیمانش اغشته شد که برای تمامی ابدیت این ننگ برپیشانی اش ممهورشد. بااین جنایت ننگین بسا که نام نیک پدر بزرگوارش شیخ حسین چاهکوتاهی راخدشه دارساخت و برای تبرئه خود ازاین جنایت نقش بی بدیل شهید غضنفر ومبارزین دشتستان راکم رنگ وبه قلب حقایق تاریخ پرداخت که از توصیف  یک قاتل دروصف مقتول بی گناه خود جزء این هم انتظاری نیست . واگر با عینک بدبینی به متن مسطور ان کتاب بنگریم غرض ورزی وکتمان حقیقت های اشکار که نویسنده از شنیده های نادرست که به او الغاء شده همراه باتفکرات خود مکتوب کرده وچون همیشه اشتباه اول سر اغاز اشتباهات دیگر است در سریالی که به همین نام درفاصله بین سالهای 1350 تا1352 شمسی به کارگردانی اقای همایون شهنوازدر 14 قسمت که بعلت نبودن امکانات امروزی بصورت سیاه سفید تهیه ودرسال 1354شمسی که همزمان بادرگذشت نویسنده کتاب بود از تلویزیون ملی ایران بنمایش در امدوپس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز مجددا بدون هیچ تغیری از سیمای جمهوری اسلامی ودر چند نوبت درشبکه استانی بوشهر بازپخش شد گرچه گفته اند اقای شهنواز وتهیه کننده این سریال اقای ملک ساسان اویسی برای تهیه وتدوین این مجموعه از 11 کتاب ترجمه شده و7 کتاب ترجمه نشده و روزنامه های حبل المتین وعصر جدید وهمچنین 110 فقره سند و1800قطعه عکس ویاداشت های مبارزین سود برده اند اما یقینا جان مایه این سریال برگرفته از کتاب دلیران تنگستان که به روایت شیخ عبدالرسول چاهکوتاهی است جان مایه گرفته وکارگردان نیز انچه ازاین رمان برداشت کرده رابتصویر کشیده که باپخش قسمت های 14 گانه این سریال در اذهان مردم ایران اینگونه رقم خورد که حکایت رهبران  ورزمندگان دشتستان همین بوده  که دیده اند وبس . و فاصله زمانی شهادت رئیس علی دلواری پس از<43 روز> از اغاز نبرد وائتلاف سران  و   پذیرش رهبریت وبردوش گرفتن پرچم مبارزه توسط گرد زمانه شهید میرزا محمدخان و نبرد وجانفشانی های دلیر مردان وشیر زنان برازجان ودشتستان در بست چغادک ونبرد لرده ودیگر وقایع غرورافرین از اغاز تا انتها ی مبارزه مغفول ماند وفریاد واعتراض معدود مردم برازجان ودشتستان از جمله مقاله <دلیران برازجان در سریال تنگستان فراموش شده اند > بقلم مرحوم محمد حسن مطهری برازجانی که در روزنامه کیهان بشماره 9847 چاپ شد نیز بجایی نرسید .  اما از انجا که عدو شود سبب خیر گر خدا خواهد یک تندیس برنزی بی جان توانست همچون پیراهن از قفا دریده شده حضرت یوسف زبان گویای دلیر مردان وشیرزنانی شود که به همراه سردار سترگ خود شهید برنا حاج میرزا محمد خان حماسه های جاودانی را رقم زد ند .وامروز عمل امران، عاملان وناهیان نصب این تندیس معجزه گر دراین چندساله اخیر که یا عالمانه وشاید جاهلانه با نصبش مخالفت داشتند باعث شد که این مردم وطن پرست وحقشناس با همدلی ووفاق انچنان باتحقیقات مجدانه و اظهار نظرهای حکیمانه ونوشته های ادیبانه ودفاع جانانه خودچون  بادهای طوفنده ای ابرهای سیاه اسمان لجوجانه این قلیل افراد بی توجه به مفاخروگذشته پر افتخارنیکان خود را کنار زده که اسمان زلال حقیقت نمایان وچهره تابناک  این اختران مبارز راستین را بیش از هزاران جلد کتاب وسریال کذایی شناخته شود .حال کمتر کسی  از نسل جوان ونوجوان امروزومیان سال ودیرینه سال دیروز است که شناخت کاملی از شخصیت شهید غضنفرالسلطنه وهم رزمانش نداشته باشند واگر ماامروز  بجای انتقاد وسرزنش از ممانعت کنندگان نصب این تندیس به انها دست مریزاد هم بگوئیم چندان به بیراهه نرفته ایم .چرا که اینان نا خواست به باز شناسی وبهتر شناسی این شهید بزرگوار کمک ویاری کردند واین شد که اگر تادیروز بعلت صعب العبوربودن وگردنه های کوهستانی تربتش که در جوار امام زاده شاه پسرمرد ارام گرفته زائرکمی داشت امروز سیل عاشقان خاک ان گور را توتیای چشم خود کرده وبرسنگ نبشته مزارش می خوانند./ج
            
هیچ دانی رهگذر اینجا که در خاک اندر است     
                                      انکه نامش تارک تاریخ را زیب و فراست
 این سپهسالار شیر افکن شهید نامدار
                                      خا ن دشتستان غضنفر سلطنه نام اور است