در پاسخ به نظرسنجی هفته نامه محترم اتحاد جنوب در مورد بازتاب نصب و برداشت فوری مجسمه غضنفرالسلطنه در میدان شهید چمران  برازجان چند نکته را کوتاه بیان می کنم.

1ـ غضنفرالسلطنه یکی از سرداران مبارزات جنوب بوده که شاید دیگر موقعیت مکانی زندگی وی در جایی مثل دلوار ـ بوشهر و اهرم یعنی حوزه موردنظر نویسنده کتاب دلیران تنگستان می بود می توانست در حد و اندازه رییسعلی دلواری ظاهر شود.

2ـ باستناد و تحرکات انجام شده در سال های اخیر علیه نصب مجسمه وی معلوم می شود که بعضی از مخالفین نظراتی دارند که حاضر به رسانه ای کردن آن نمی شوند. در اینجا سه حالت متصور است. حالت اول: اینکه برای حفظ آبروی وی و بازماندگان سکوت کرده اند که باید گفت این کار از افشاء موضوع بدتر است و یا مساوی با افشاء موضوع است.

حالت دوم: رعایت افکار عمومی، مثلا خودداری از تحریک طرفداران وی که باز هم مدت ها لج و لجبازی های صورت گرفته نوعی رو در رویی با علاقمندان ایشان است که اگر ایرادی از وی می دانستند شاید در علاقه و پافشاری خود تجدیدنظر می کردند.

حالت سوم: مخالفت های صورت گرفته توجیه منطقی و قابل بیانی نداشته است.

3ـ اینکه شورای شهر برازجان چند سالی است پیگیر ساخت مجسمه بوده، هزینه کرده، به شهر انتقال داده شده، مدت ها بر سر نصب آن چانه زنی شده، نظرسنجی کرده اند، همه مطلع شدند، شورای شهر محل نصب آن را برای دومین بار تصویب کرد و شهردار اقدام به نصب آن در محل تعیین شده کرد. برداشتن بلافاصه آن نوعی مدیریت کم نظیر شهری است که فقط خود آن مدیران می توانند توجیه کنند. خداوندا بکن ما را هدایت ـ کمی دقت، کمی همت عنایت

4ـ غضنفرالسلطنه در زمان حیاتش به دلیل عملکرد خودش در تاریخ دشتستان ماندگار شد اما اکنون به دلیل عملکرد نسنجیده مخالفانش مجدداً زنده و چهره روز دشتستان تبدیل شده است.

نکته پایانی: اصولاً نصب یا عدم نصب مجسمه در ارزش واقعی انسان تأثیری ندارد بنابراین چسبیدن به مردگان آن هم نه اشاعه راه و رسم زندگی آن ها بلکه رسیدگی به وضعیت قبر و تندیس و غیره که منجر به فراموش کردن زندگان می شود در جامعه سراسر مشکل امروز ما نمی تواند دردی از مردم را دوا کند بلکه هر روز مشغله فکری جدیدی ایجاد می شود تا کسانی که در وضعیت آرام جامعه توانایی رفع مشکل را ندارند خود نیز مسئله ساز شوند. این مخالفت، مخالفت با غضنفرالسلطنه نیست بلکه با هر نوع افراط گری است که جامعه و افکار عمومی را از مسائل اصلی منحرف می سازد می باشد.

گر نشد کاری برای زندگان کرد و درست / از برای مردگان قبری چراغان می کنیم