احمد خواجه حسنی

میدری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در همایش بلندای همّت ، از برنامه های سال آینده آن وزارت خانه برای ایجاد اشتغال و رفع فقر سخن رانده اند!

نقل است بالغ بر ۵۰ سال پیش یکی کتابی درباره فقر و گرسنگی در امریکا نوشت و این کتاب پر فروش ترین کتاب سال شد! برنارد شاو همان زمان طنزی نوشت با این مضمون که «هیچ چیز به اندازه طرف داری از بیچارگان آدم را ثروتمند نمی کند» ...

سیاست های حمایتی و رفاه اجتماعی(درمان های موضعی و موقتی) به عنوان یک راهبرد کلان در جهت رفع فقر ، سال هاست که مرده و تعفن آن، در قالب شعار از پس کلمات توخالی و پوسیده مشام را می آزارد، یکی از این کلمات متعفن رفع فقر یا به عبارتی فقر زدایی است ، فرزند پس انداخته شعارهای مسئولین...
 میدری در سال ۱۳۹۷ که معاون وزیر رفاه بود در نشست بررسی راه کارهای رهایی از دام فقر در کشور که در دانشگاه تهران برگزار شد در مورد عوامل ایجاد فقر چنین بیان می کنند؛ «فقر محصول تسلط منافع یک گروه به گروه‌های دیگر جامعه است»...
امروزه روز هم در بطن یک اقتصاد رانتی دولتی ، منافع یک گروه به دیگر گروه ها ارجحیت دارد و تغییری از این بابت مترتب بر قاعده کار نیست ، گزاف نرفته مرقوم دارم ظرف سالیان گذشته، «فقر» تنها محصولی است که تولید پایدار داشته به نحوی که اکنون در این وادی به مراتب خودکفا شده ایم!!!

با این که فقر، مرگِ بزرگ تر از مرگ جسمانی است، فقر، مرگ روح و شخصیت و روان و قلب و وجود است چراکه فقر نمی‌گذارد آدمی بهترینِ خودش بشود و « فقر سبب می شود زندان ها از جنایت کاران پُر شود. فقر انسان ها را به سوی اعتیاد، فساد، فحشا و خودکشی سوق میدهد. از کودکان پاک و با استعداد و باهوش، مجرم و بزه کار می سازد. باعث می شود مردم به کارهایی دست بزنند که که اگر فقیر نبودند به فکرشان هم خطور نمی کرد. عواقب معصیت بار فقر بی انتهاست. (قانون توانگری - کاترین پاندر) ، امّا به باور نگارنده ریشه کنی بدبختی در جامعه (به تعبیر هانا آرنت) مهم تر از رفع فقر است چرا که بدبختی جامعه، عامل تشدید و بازتولید فقر است ابتدا می بایست علاجی برای بدبختی جامعه کرد وگرنه رفع و ریشه کنی فقر ، راه حل های علمی و عملی دارد چنان که افتد و دانی...

به اعتبار سخن هانا آرنت ، میان فقر و بدبختی یک جامعه تمایز ویژه‌ای باید قائل شد ، فقر رابطه مستقیمی با اقتصاد و معیشت یک جامعه دارد امّا مانعی برای آزادی و محدود کردن آزادی نیست . یک فرد یا جامعه درعین فقر ، نابرابری اقتصادی و شکاف طبقاتی، آزادی اش به مخاطره نیفتاده و حضورش در اجتماع محدود نشده، امّا بدبختی به موقعیت و وضعیتی گفته می‌شود که در آن یک فرد یا جامعه در عین بهره مندی های مالی و اقتصادی ، ولی فاقد آزادی ،حق و اصالت در تعیین سرنوشت خود است به همین سبب کارل پوپر در کتاب زندگی سراسر حل مسئله است عنوان داشتند؛ "فقر در یک دموکراسی بهتر از هر نوع ثروت در یک نظام اشرافی یا استبدادی است، زیرا آزادی بهتر از بردگی است".

✓ ادامه دارد...