جناب آقای وزیر نفت
سلام و احترام؛ 
ما جمعی از کارکنان صنعت نفت و گاز جمهوری اسلامی ایران، با سابقه‌ای نزدیک به سه دهه خدمت در سخت‌ترین شرایط عملیاتی کشور، از گرمای ۵۰ درجه‌ی جنوب تا فشارهای سنگین واحدهای گازی و شرایط نابسامان جنگی و تحریمی، این نامه را در واکنش به اظهارات اخیر آقای یاشار سلطانی خطاب به جنابعالی منتشر می‌کنیم؛ اظهاراتی که مدعی است فروش نفت ایران، به‌جای عبور از مسیرهای رسمی وزارت نفت و شرکت ملی نفت، از طریق تراستی‌های غیررسمی و اشخاص فاقد صلاحیت تخصصی انجام می‌شود؛ اشخاصی که بنا بر این ادعا، نه‌تنها هیچ نسبتی با دانش نفت و گاز ندارند بلکه به‌واسطه‌ی پیوندهای حاکمیتی و نظامی، در ساختاری سازمان‌یافته، سود حاصل از فروش نفت و گاز را به جیب خود و شبکه‌های فرامرزی‌شان منتقل می‌کنند. این ادعا اگر غلط و نادرست باشد، اتهامی سنگین علیه نظام فروش نفت و گاز کشور است و باید فوراً از مسیر قضایی پیگیری شود. و نیز اگر صحیح و درست باشد، فاجعه‌ای ملی است که مستقیماً به حیثیت صنعت نفت و گاز، حقوق مردم ایران و تلاش شبانه‌روزی کارکنان این صنعت لطمه می‌زند. براساس اصل ۴۵ قانون اساسی، نفت و گاز از انفال و متعلق به عموم مردم ایران است که بایستی درآمدهای آن بطور دقیق و بی‌کم‌‌وکاست به زندگی و رفاه آنان وارد شود. چنین روندی نقض آشکارِ ماده‌ای قانونی است که رئیسِ دولتِ‌تان برای اجرای صحیح آن، در پیشگاه ملت، سوگند یاد کرده است.
براساس قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت (مصوب ۱۳۹۱) سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، نظارت و صیانت از منافع ملی در حوزه‌ی تولید و صادرات نفت و گاز، مسئولیت مستقیم وزارت نفت است. بندهای ۳، ۴ و ۶ بخش ،،ب،، ماده‌ی ۳ این قانون، وزارت نفت را مکلف می‌کند که فروش نفت و گاز را از مسیرهای رسمی، تخصصی، قابل حسابرسی و شفاف انجام دهد و از هرگونه فساد، رانت، واسطه‌گری و واگذاری غیرقانونی جلوگیری کند. در شرایطی که طبق گزارش‌های رسمی، درآمد نفت و گاز ایران در سال ۱۴۰۴ حدود ۶۰ میلیارد دلار برآورد شده و سهم نفت و گاز در بودجه‌ی عمومی کشور حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد است، هرگونه انحراف در فرآیند فروش ـ حتی در حد ۵ درصد ـ می‌تواند سالانه ۴ تا ۵ میلیارد دلار خسارت مستقیم به مردم وارد کند. این رقم، معادل چندین پروژه‌ی عظیم گازی، چندین پالایشگاه بزرگ یا هزاران کیلومتر خطوط لوله است؛ یعنی همان زیرساخت‌هایی که ما کارکنان نفت و گاز، با جان و دل، با خون‌جگر، با تحمل گرما، فشار، شیفت‌های سنگین و خطرهای عملیاتی، تحریم و اخیراً شرایط بحرانی و کُشنده‌ی جنگی، آن‌ها را سرپا نگه داشته‌ایم.
جناب وزیر؛
ما که در واحدهای بهره‌برداری و تعمیراتِ پالایشگاه‌ها، سکوهای گازی، خطوط لوله، چاه‌های نفت، واحدهای HSE، تعمیرات اساسی، کنترل تولید، پایانه‌های صادراتی و مراکز اندازه‌گیری کار می‌کنیم، به‌خوبی می‌دانیم که هر بشکه نفت و هر مترمکعب گاز، حاصل تلاش هزاران نفر است؛ از حفاری تا بهره‌برداری، از پالایش تا انتقال، از اندازه‌گیری تا صادرات. ما می‌دانیم که نفت و گاز، امانت مردم ایران است. امانتی ملی که اتلاف و یا سوء‌مدیریتِ قطره‌ای از آن نیز بخشیدنی نخواهد بود. ما کارکنان شریفِ این صنعت، امروز با شنیدن این ادعا که این امانت از مسیرهای غیررسمی و غیرتخصصی فروخته شده و سود حاصله از آن، جیب‌های ناپاکی را متورم کرده‌است، احساس غبن، انزجار و بی‌عدالتی می‌کنیم.
اگر ادعای آقای سلطانی نادرست است، مطابق ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) که برای نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی جرم‌انگاری می‌کند، بایستی وزارت نفت فوراً از طریق مراجع قضایی نسبت به احضار و پیگیری حقوقی این ادعا اقدام کند. (عدم پیگیری، به‌معنای تأیید ضمنی ادعا تلقی شده و موجب بی‌اعتمادی گسترده در میان کارکنان و مردم می‌شود.) اما اگر ادعا درست است، وزارت نفت موظف است طبق قانون ارتقای سلامت نظام اداری (۱۳۹۰) و قانون مبارزه با فساد اقتصادی، به‌صورت شفاف اعلام کند چرا با وجود هزاران متخصص فروش، بازرگانی، حقوقی، مالی، فنی و عملیاتی در صنعت نفت و گاز، فروش نفت و گاز به افراد فاقد صلاحیت سپرده شده است؟
چرا سازوکارهای رسمی شرکت ملی نفت، شرکت ملی گاز، شرکت نیکو، شرکت‌های بازرگانی زیرمجموعه و دفاتر خارجی وزارت نفت کنار گذاشته شده‌اند؟
چرا اطلاعات قراردادهای فروش نفت و گاز برخلاف اصول شفافیت، منتشر نمی‌شود؟
چرا نظارت‌های قانونی و حسابرسی‌های مستقل بر فرآیند فروش اعمال نشده است؟

چرا امانت مردم ایران یعنی نفت و گاز، در اختیار اشخاصی قرار گرفته که حتی یک واحد درسی در حوزه‌ی نفت، گاز، بازرگانی انرژی یا تجارت بین‌الملل نگذرانده‌اند و صرفاً براساس نسبت‌های فامیلی بر انفال و ثروت عمومیِ جامعه چنگ انداخته‌اند ؟
چرا سرمایه‌ی عظیم ملی که باید صرف توسعه‌ی کشور، رفاه مردم و تقویت زیرساخت‌های انرژی شود، در اختیار کسانی قرار گرفته که صرفاً به‌واسطه‌ی وصله‌های حاکمیتی‌شان همچنان به فساد سازمان‌یافته ادامه می‌دهند؟
جناب وزیر؛
ما کارکنان صنعت نفت و گاز، پاسداران این امانت ملی هستیم. ما که در سخت‌ترین شرایط، تولید را حفظ کرده‌ایم؛
ما که بارها در شرایط تحریم با خلاقیت و تلاش شبانه‌روزی، صادرات را ممکن کرده‌ایم؛ ما که می‌دانیم هر توقف تولید، یعنی خسارت مستقیم به مردم؛ از شما می‌خواهیم با شفافیت، قاطعیت و صداقت، اعتماد مردم و کارکنان را حفظ کنید. اگر ادعا نادرست است، آن را رسماً تکذیب و از مسیر قضایی پیگیری کنید و اگر درست است، با مردم و کارکنان صادق باشید و توضیح دهید چرا چنین فاجعه‌ای رخ داده و چه اصلاحاتی فوراً انجام خواهد شد. 
نفت و گاز، ستون فقرات اقتصاد ایران است. این ستون را با دست‌های ما کارکنان نفت و گاز و پشتوانه‌ی عظیمِ مردم ساخته‌اند؛ نه با تراستی‌ها، نه با واسطه‌ها، نه با کسانی که حتی معنای فشار چاه، خوراک پالایشگاه، ظرفیت خط لوله و حتی حرفی ساده و کوچک از جدول سترگِ الفبای صنعت نفت و گاز را نمی‌دانند.
با احترام
جمعی از کارکنان صنعت نفت و گاز جمهوری اسلامی ایران