اتحادخبر-ساناز دانشگر: روز قلم در تقویم رسمی ایران روز چهاردهم تیرماه می‌باشد. این روز در سال ۱۳۸۱ پس از پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به ثبت رسید. بی شک، بخش مهم و اساسی هویت فرهنگی هر ملتی، به آثار مکتوبی‌ است که از آن ملت بر جای مانده است. به همین مناسبت اتحادخبر نظرات تعدادی از نویسندگان هم استانی را جویا شده است که در این مبحث به پاسخ های مرتضی زندپور شاعر خرمشهری ساکن بوشهر می پردازیم.

در مورد اوّلین و آخرین اثارتان برایمان صحبتی داشته باشید ، و بفرمایید این آثار در چه سالی منتشر شده است؟
از سال 78تا84دبیر سرویس ادبی (هوای تازه)هفته نامه نصیر بوشهر بوده ام و پس از آن عضو شورای نویسندگان هفته نامه،اشعارم در بعضی نشریه های استان بوشهر و استان فارس به چاپ رسیده اند،هر چند از شانزده سالگی فعالیت ادبی داشته ام، ولی اولین کتاب خودم به نام(تابوت های خیس) که اشعار سپید و نیمایی ام بود را در سال 1397به چاپ رساندم(در شصت و شش سالگی)که این کتاب نقدهای زیادی را به دنبال خود داشت و در سال 1398به چاپ دوم رسید.
دومین کتاب (ارتفاع حوصله)نام دارد که بخشی از سروده های کلاسیک من را در بر دارد و در اردیبهشت ماه همین امسال (1400)وارد بازار کتاب شده است.

بفرمایید چرا حوزه ادبیات را انتخاب کردید؟
هرچند رشته تحصیلی من در دبیرستان ریاضی بوده و در اداره بندر هم کارشناس حسابداری و سرپرست اعتبارات بودم و در سال 1382بازنشسته شدم ولی از همان دوران نوجوانی و تحصیل در رشته ریاضی ،علاقه زیادی هم به ادبیات داشتم و در این راه تلاش فراوانی کردم ،در حقیقت این علاقه در سرشت من نهفته بود که آن را به عرصه ی ظهور رساندم و از این بابت  خرسند هم هستم که شاید توانسته باشم خدمتی هرچند ناچیز به خودم و عرصه ی فرهنگی کرده باشم.

تصور بفرمایید یک «قلم طلایی» در اختیارتان باشد، اگر قرار باشد آن را به یکی از نویسندگان مورد علاقه‌تان اهداء کنید به چه کسی هدیه می کنید؟ چرا؟
اگر دو قلم طلایی داشتم بهتر بود چون یکی را به منوچهر آتشی می دادم و یکی را به محمد بیابانی که هر دو از بزرگان شعر جنوب بوده و هستند و اکنون کوچ کرده اند ولی اگر ناچار یک قلم طلایی داشته باشم آن را به منوچهر آتشی می دهم و می گویم با محمد بیابانی با هم از این قلم استفاده کنید.

واژه «قلم» از دید شما چه تعریفی دارد؟
قلم ،آفرینشگر واژه(کلمه) است، اگر قلم نبود هستی ناشناخته می ماند،قلم خلق کننده است،خلق کننده زیبایی هاست که در عرصه و اقلیم هنر نهفته است،به وسیله قلم همه ناشناخته ها شناخته می شوند.قلم هستی بخش و آفریننده است.
به نظر شما یک نویسنده ی خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

یک نویسنده خوب باید متعهد باشد،تعهد به ارزش و قداست قلم و آن را جز در جهت حق و حقیقت به کار نبرد،یک نویسنده خوب باید بداند چه می نویسد،برای چه کسی می نویسد و چرا می نویسد.

راز ماندگاری بعضی از کتابها، مقاله ها و شعرها چه می‌تواند باشد؟
یکی از پیش زمینه های خلق هر اثر هنری /فرهنگی/ادبی،تعهد می باشد که در ماندگاری آن تاثیر گذار خواهد بود.همچنین  فرزند زمانه بودن یک هنرمند /نویسنده هم می تواند از راز های ماندگاری یک اثر باشد.

همانطور که می‌دانید هر چیزی ممکن است دچار ضعف و آفت شود. به نظرتان آفت نویسندگی در چیست؟ راه جلوگیری یا رفع این آفت ها را نیز بیان نمایید.؟
گرفتار شدن در روز مرگی هاست و نادیده گرفتن ارزش والای هر اثر هنری/فرهنگی که تعهد و دانش پیش زمینه خلق آن اثر بوده است.

آیا آثاری که امروزه وارد بازار نشر می‌شوند می‌توانند نیاز جامعه را برطرف کنند؟
با توجه به پیشرفت های مختلف در عرصه های گوناگون علمی/ فرهنگی و ...دانش و آگاهی بشر تغییرات فراوانی داشته است.
جوانان ما نیز خواسته های شأن به کسب دانش و موارد فرهنگی تغییر چشمگیری یافته است.
دوران جدید بیشتر در فضاهای مجازی جریان دارد و مطالعه متن ها در این فضا صورت می گیرد که بایستی به تولید این متن ها و تاثیر گذاری آن بر مخاطب توجه کافی داشت،به هر حال تولید فرهنگی/هنری/ادبی در هر زمانه با توجه به نیاز جامعه و به خصوص جوانان شرط لازم و ضروری است