،،میم.قاف،،
...
یکی از دوستان که قبل از انقلاب، از نیروهای حراستِ نیروگاه اتمیِ بوشهر بود، تعریف می‌کرد که :
« توی بحبوحه‌ی (درست‌نوشتم بحبوحه رو!؟) انقلابِ ۵۷ که اوضاعِ شیرتوشیری شده‌بود و کشور، صاحابِ دُرُس‌حسابی‌ئی نداشت، هرکی سعی‌‌می‌کرد اموالِ‌عمومیِ بیشتری رو تصاحب‌کنه برای خودش یا دَم‌ودَسگاهِ‌ش! هرکسی یه نامه که زیرش امضاء و مُهر و پارافِ یه صاحب‌منصبی رو داشت، ورمی‌داشت می‌آورد و اموالِ‌منقول و یا حتی غیرمنقولِ یه اداره، سازمان، شرکت یا ارگانی رو تصاحب‌می‌کرد.

یکی از این سازمانا، نیروگاه اتمی بوشهر بود که داراییای منقولِ زیادی داشت و خیلی هم تو چشم‌می‌زد. جوری که هرروزه از اقصی‌نقاطِ کشور، دست‌نوشت می‌آوردن و بخشی از این اموال رو می‌بردن! هرکدومِ‌شون هم یه لیستِ بلندبالا داشتن که باید همه‌ی اقلامِ‌ش رو تحویل می‌گرفتن، وگرنه یوزی‌یوزی‌کَشی می‌شد و جنگ‌ودعوا درمی‌گرفت. لیستا معمولاً اموالی بودن شبیه پنکه و کولر و بخاری و موتورسیکلت و تختخواب و رادیوتلویزیون و دوچرخه و اسبابِ آشپزخونه و همه‌ی اقلامی که به ذهن یا گوشِ یارو صادرکننده‌ی نامه‌هه رسیده‌بود! یه‌روز یه عمویی با یه‌دونه خاور از راه رسید که مثلاً از گورآبادِسفلیٰ اومده بود و لیستِ فرموندارِ اونجا رو آورده‌بود.

شروع‌کرد به خوندنِ اقلامِ توی لیستِ‌ش و بچه‌ها هم یه‌دونه‌یه‌دونه اونا رو تحویل دادن بهش. تا رسید به قلمِ‌آخری که چِشای همه‌مون از شنیدنِ‌ش رفت کَلّه‌ی سرمون : «رآکتور» ... بله؛ واقعاً رآکتور !!! پرسیدیم : «عمو؛ رآکتوره رو کجا می‌خوای جا بدی !؟» تَهِ خاور، یه محدوده‌ی بیس‌سی‌سانتی رو که خالی‌مونده‌بود، نشون داد و گفت : «بیاریدِش، میچَپونیمِ‌ش همینجا!!!» پرسیدیم : «عموجان؛ تو اصلاً می‌دونی رآکتور چیه !؟» یارو یوزی‌شو مسلح‌کرد و گفت : « به شما ربطی‌نداره بدونم یا ندونم؛ شما فقط بیارید، بِچپونیدِش اینجا !» یکی از همکارا، با انگشتِ‌ش گنبدِ نیروگاهو نشونِ‌ش داد و گفت : «اون گنبده و تشکیلاتِ‌زیرِش، رآکتوره. اگه می‌تونی، بیار بِچپونِ‌ش توی خاورت. » یارو همینجوری یوزی‌به‌دَس وایساده‌بود و هِی بِرّ و بِرّ گنبدو دید می‌زد و هِی تَهِ خاورشو چِک‌می‌کرد.

آخرش هم گفت : «نمی‌دونم؛ من نامه‌دارم. هر اندازه که تَهِ خاور جا می‌ده، بِکَنید بیارید، باقی‌ش هم دفعه‌ی بعدی میام می‌برم!» مصیبتی کشیدیم تا یوزی‌شو ازش گرفتیم و بهش حالی کردیم که رآکتور، بُردنی و خوردنی نیس. با یوزی، نمی‌شد حالی کرد بهش !!! البته؛ روزگار گشت‌وگشت‌وگشت تا بهمون فهموند نه فقط رآکتور، بلکه همه‌ی اقلامِ ریز و درشتی که می‌بینیم، خوردنی و بردنی‌اَن. از دلار و سکه و نفت و گاز بگیر تا سَکّوی‌نفتی و انواع و اقسامِ معدنای جورواجوری که امروز هَسّن و می‌بینی‌شون و فردا نیسن و نمی‌بینی‌شون. تازه برا بردنِ‌شون اصلاً به یوزی و یوزی‌کَشی هم نیازی نیس. فقط کافیه یه تسبیح‌وانگشتر داشته‌باشی و آقازاده و دومادِ یه ازمابهترونی باشی ... »