بانو بوشهری/ برازجان:

هر جوری فکر می کنم روزنامه باید یه وام کم بهرهٔ بدون ضامن به من بده. اینقد که من از دل و جون مایه میذارم برای جاروف ، باور بفرمایید صابری فومنی برای گل آقا نمی کرده. آقای ع ع می دونه چی میگم. خود شما هم باید بدونید.‌ کِر کِرده که ندارم پیشتون ،حالا بگذریم فعلا.

اینقد حرف دارم براتون که دستپاچه ام نمی دونم از کدومش بگم اول؟! گاهی حاضرم برای گیر آوردن یه سوژه چرب و چیلی، قیدِ یارانه و بسته حمایتی هم بزنم.‌ یعنی طرح تعویض بسته حمایتی با سوژهٔ دی بوا دار.

آها، همین بسته حمایتی که الهی من قربونش برم ، چقد امید داشتم که برام نریزن که حداقل در محضر خودم چیز کیف باشم، که ای جان جز اقشار پر درآمد حسابم کردن ولی دولت فخیمه تا قرون آخرش رو جیرینگی خوابوند تو حسابم.

فقط من بمیرم( بمیرما) برای جا ماندگانِ طرح بسته حمایتی

که باید با ورود به سامانه مورد نظر، گردن کج کنن که بابا جان منِ هم وطن رو از قلم انداختی و سامانه جون هم که کارش رو بلده میگه: گوگولیِ من ، یه لیست از اون اموال قشنگت بذار رو میز اوّل تا ببینیم چی میشه بعدش!

حالا که بحثِ بستهٔ حمایتی شد جا داره یه نقبی هم بزنیم به بنزینِ تَش بِر کرده . خانم ها ،آقایان: چرا بی خود و بی جهت گناه نماینده دولت رو می شورین؟
رئیس جمهور خدمتگزار نمی دونستن که کی قراره قیمت بنزین بره تو قیلِ آسمون، اصلا خودشون فرموده بودن که بهشون نگن. دیگه نبینم یک طرفه به قاضی بریدا.
مطمئنم قطعیِ کُشندهٔ اینترنت رو هم در جریانش نبودن رئیس جمهور و گرنه کجا دل داشت ببینه مملکت شده خمارخونه. و البته که همین وصل شدن مجددِ نِت جهانی خودش اصلِ حمایتِ.‌

یه چند تا بچه سوژه دیگه هم داشتم که نمی خوام اطاله کلام بشه و میگذرم ازش...