بانو دی زاغو برازجونی: مجری: در قسمت اول خواندیم که بانو دی زاغو  قبل از غیبت سه ماهه خود، دو ایمیل از آمریکا دریافت می کند، حالا بقیه ماجرا را بخوانیم.

دی زاغو برازجونی: صُوای نامه ی دومی، صُوِ گَه ساعت دَه، تیم امنیتیم خبر اُوُردن که ایمیل و اینستا و تک و تشکیلاتم در دم هک واویده! یعنی ایسو بیو بکش که نِسَنگینه! هُمو قِسات صغو چیش سفید جونمرگاویده ی کچلاویده، نمی کیلیل خونمه داشت، نمی چه، که از دِرِ فِدَح بدو بدو بُنگم می داد و اومد تا تو آشپسخونه وُ گف: دی زاغو اُشتو کُ، ئِی برنج خیسُندیه ولش کُ، ئِی خورشت بادنگون داری دِسَش نزن، ئِی چاسته نخاردیه بختر، گفتم: صغو کمین کم لور! مِی تو پس پنجره ی آشپسخونه مُو وُیسِکیدیه بو می کِشی؟ صغو سی و پنج درجه و نیم سرشه هلِ چپ زُر دا وُ شی چیشی گازمه سِیل کرد که هیچی ریش نی و هیچی هم نگُ، فرمایشاتمه ادامه دادم گفتم: مُو خوخوالو راساویدمه خِوِرُم دادنه پاک لنجلم غرقاویده، تو دینده ی چاس مفت می گردی؟ نه حقته هرچی وُ دس تیم امنیتیم احصاوم خورده ری مازه ی تو با رسم شکل پُی جاروفم نشونت بدُم؟ صغو گف: دی زاغو بُخدا دَس قِدُم بِیلی جیق می زنم، گفتم: کاریت ندارم ایسُو بوگو بینم چه واویدا؟ گف: اُرسیته کُ پات جاروفته غلاف کُ و چمدونته مُر کُر کُ که نامه اومده وُ باید بری اُمریکا!

مجری: عامو دی زاغو چه خبرته؟ چه آمریکایی بی؟ چطو تو دوتا سه تا ایمیل و نامه گیرت اومده که بری آمریکا اُما مو هرچی ایمیلمو باز می کنم، غیر از هرزنامه هیچی نمیا؟
دی زاغو: راوی، جاروفم غلاف نیسا، مِی کمرت خورش میده؟
مجری: مو؟ مو اصن بببببخشید، می فرمودید!
دی زاغو: اِیکالی ایسو یچی یادم اومد، او روزکو صغو چیش سفید تِنگِس تو افکارم و یادم رفت، هِنی تیم امنیتیمه سی محض سهل انگاریشون تو هک واویدن، جاروفی نکردمه، از هِمی تریبون میگم که دِسِتون قرض!
مجری: خدا رحمشون کنه، خو بانو بعدش چه شد؟
دی زاغو برازجونی:  او روزکو صغو گف که نامه ای اِشتِوُیی دِمِ خونه اش اومده وُ وازش کرده و دیده تا سی مونه وُ خوندشه و نوشته بی که بانو دی زاغو برازجونی، دخترت تو آمریکایه؟ سی صغو گفتم: دختر مُو؟ مُو خُو دختر ندارُم! صغو گف: می فهمُما، نوشته وختی زِیمون کردی بچه ات پُی یه بچه ی دیه عِوِضاویده، گفتم: نه عامو دوروغ میده، اصن ایطهری نی، زاغو پِک و پوز و چِک و چیلش کپی رمضون بواشه، لاغریش و سُه تا خال پس گوشش مِی خومه، ما تیمه مون لاغره و پس گوشلمون سُه تا خال چَسویده! پاک کُکایلمَم همیطهرن! صغو گف: یه دَقه وُیسَک تا سیت بگم، گفتم: خَسِمِه می خوام بیشینم، گف: بشین عامو فقد بُر بده تا مو بگم دی چه نوشته! گفتم: خو بیو تا بریم تو هال بیشینیم، بعد تعریف کُ، گف: نه اُشتومه، همینجُو خووه، صغو افزود: یه زنی بیده که کلا پُسر زا بیده، میرَش گفته بیده اگه شیشمی هم پُسر بو سُه طلاقت می کنم، بد شامسی زِنَک، بچه ی شیشمی هم پُسر بی، وُ ترسِ مِردَک که طلاقش نده، پُسرشونه پُی بچه ی تو که در حقیقت دختری بیده عوض می کنن، گفتم: نه عامو دروغ میدنا؛ صغو گف: صَو کُ تا باقیشه بگم، بعدش اینا میرن اُمریکا، ایسو دِیی و بوای دختر مُردِنه، یه بُری هم ارث و میراث سی دخترو نهادنه، گفتم: آ؟ راسیته؟ صغو گُ: ها، نَُرم و گولیک بِندا کولیک؛ گفتم: ایسو که فکرشه می کنم اصن ری زاغو نمیا بچه ی مُو بو، خُمَم شک کرده بیدُما، هوش مو کجا؟ کَرمِجی ئی کجا؟ رمضونم خو ماشالا نوم خدا دیپلم سال پِپی آغُیی داره معادل پی اچ دی ایسونه، بلکم بیشتر! صغو گف: مُنم همیه می گم! گفتم: خُو نومِ دخترم چنه؟ صغو گف: نومش اِلیزابته! گفتم: عِلی زابت؟ پُسرونیه خو! مَمَدزابت نه بخترش بی؟ صغو گف: نه الیزابتا، پُی الف می نویسن، گفتم: خارجیل الف و عین کجاشونه؟ همشه پُی اِی(A) می نویسن! صغو گف: اصن تو چکار اینا داریا بدو دخترت یتیماویدا! گفتم: راس می گیا، ئِی دیی قربون گلال سرخت بره کجیی الیزابتم! صغو گف: کجا می فهمی گلالِش سرخه؟ گفتم: خو گلالش مث گلال دیی عزیزوشه نه، نمی وینی گلالم سرخ می کنه بَرچ می زنه؟ صغو گف: خو تو خو حنا نهادیه! گفتم: صغو وسط ابراز احساساتم نِتِنگ که ئِی خدا قِدِ تک وُ تکِ روزلی که وُ دخترم دیر بیدُمه پُی جاروفم سیاه وُ کبودت می کنم! اِرنک الدوله ی چلقسه! صغو گف: جون خم دس قدم نهادی... گفتم: خو چه می کنی؟ صغو گف: التماست می کنم که نِیلی، بخدا دی زاغو هِنی جِی جاروف قبلیت درد میکنه!

مجری: خب! بعدش؟
دی زاغو: خب به جمال بیلیک بیلیکوییت!  صغو رفت و آدرس و مشخصات دخترمه سیم بیسی کرد و میره ی عزیزومَم، رمضون خان، دَم دِمِلِ ظهر بی که اومد، پُسر خُوندِمَم(زاغو) خُو بی!
مجری: خُب!
دی زاغو: خُو خُوَک، تونم هِی خُو خُو نادیه! ما جریانلِ سی رمضون گفتیم، رمضون کاملا پُی سفرمون وُ اُمریکا موافق بی فقط نگران امنیت مُو بی (مکث) مجری؟ نمی خِِی بگی خُو؟
مجری: نه، زهله سرمه بگم؟
دی زاغو: آفران عاقل وُیسَک گوش کُ، نه برو یه لیوان اُوی بیار تُشنماویده! چکار دارین! تیم امنیتیم اُکِیشونه دادن و تمام هماهنگیل انجام واوی و یَک ماه نِهِی عید 98 بی که خم و رمضون عازماویدیم اُمریکا.
مجری: به همین سادگی؟
دی زاغو: ها، در سکوت کامل خبری رفتیم، که هیشکی نفهمه مُو نیسم، یا ئی ترامپ جونمرگاویده بو نی یره که رفتمه تو حوزه استحفاظیش!
مجری: ترامپ؟
دی زاغو: ها، تو قسمت بعدی میگم که سیچه. ئی داستان ادامه داره...

 برای شنیدن فایل صوتی این طنز در اینجا کلیک کنید