*پارسا:

تعطیلاتی که گذشت اما تعطیلات هم بودا. بخاطر شرایط بسیار سختی که برای هموطنان عزیز مان بوجود آمد، قید مسافرت نوروزی را زدیم و کاملا این شانزده روز را در شهر برازجان سپری کردیم. ( البته دلیلش شرایط بد اقتصادی بود که با هزار انا انزلنا همسر بزرگوارم را گول زدم که مثلا همدردی کنیم).

تا روز اول فروردین، شهر مثل قبر فرورفته ای بود که هیچ آثاری از عید در آن مشاهده نشد. اصلا اگر دوری در شهر میزدید تنها چیزی که نصیبتان میشد، خمیازه ای بود از سر ناچاری که برایتان به ارمغان می آمد. به روزهای دوم و سوم که نزدیک می شدی، بگی نگی انگار تازه سال تحویل شده است و چند ماکت و آدمک، ورودی شهر خودنمایی می کرد. یادم رفت بگویم که بازارچه اول میدان آزادی هم که آثاری از بازار نداشت و بُنجُل فروشی بیش نبود، قد علم کرده بود. این همه خوبی ها نشان از برنامه ریزی های کلانی بود که مدیران ارشد شهری برای نوروز برازجان تدارک دیده بودند. حالا باز هم غیرت شهرداری. دیگر قسمت ها هم تعریفی در خور شان ندارند. همان اداره ای که اسمش یادم رفته ولی در ایام عید مدارس خود را در اختیار مسافران نوروزی قرار میدهد، چندین تابلوی بزرگ نیم متر در نیم متر را در دو سه نقطه آویزان کرده بود برای راهنمای مسافران نوروزی. اصلا اینقدر این تبلیغات آن اداره زیاد بود که از تونل دومی کنارتخته، اتومبیل های مسافرین نوروزی بصورت شَدّه، به فلان مدرسه اسکان نوروزی پرتاب سه امتیازی می شدند. ریاست محترم همان اداره ( کاش میشد اسمش را گفت. 

آخر حقیر سی سال نان خور این اداره بودم) جهت تبلیغ باید با تابلوی محیط‌زیستی جلوی اداره دارایی وارد شور میشد که چند صباحی این تابلوی زیبا و حیاتی برای مردم برازجان را که آمار محیط‌زیستی را برای مردم بصورت برخط نمایش میدهد را در اختیار اداره قرار دهد برای راهنمای اسکان مسافران نوروزی تا چادری در زیر طاق های کاروانسرای مشیر برپا نکنند. گفتم چادر، یادم به سازمان عریض و طویل سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری شهرستان دشتستان افتاد. ( چه اسم درازی) تبلیغات داشتند ماااه. اصلا امسال گردشگرِ لژیونر از حوزه دریای کاراییب داشتیم .

کاروانسرای مشیر الملک جوابگوی این حجم گردشگر را نداشت. زیبایی و بکر بودن دژ برازجان برای خیلی ها عجیب بود. داربست فلزی دوره ساخت آن که توسط حاج مَح رحیم، از آن زمان مانده بود براحتی به چشم می‌خورد. جالب تر اینکه در دالان های این بنا، سیمان دشتستان و گچ وطنی زیاد پیدا میشد. با این سیمان ها نتیجه اخلاقی گرفتیم که کارخانه سیمان دشتستان، دویست و پنجاه سال قدمت تاریخی دارد.

از دیگر نکات قابل ذکر نوروز برازجان، جشن های باشکوه نوروزی بود که شهر را منقلب کرده بود. جشن هایی که با جشن های تاپ جهان قابل رقابت بود. شک ندارم با این الگوی زیبای نوروزی، ما می توانیم الگوی خوبی برای سایر شهرهای کشور باشیم.

بعد از نوروز امسال برازجان شهردار شهرهای بزرگ اروپایی و فرمانداران ایالتی غرب، زنبیل های خود را در نوبت سفر گذاشتند تا بعد از تصویب اف ای تی اف و برقراری کانال مالی اروپا به برازجان سفر کنند تا ضمن بررسی نوروز برازجان، این مدل را در کشورهای خود بومی سازی و مهندسی معکوس کنند. به جان خودم