* مزقون چی:

تو هفته ای که گذشت چند اتفاق جالب افتاد که به قول وب مَسترها «کلیک خور»ش بالا بود و خوراک اینستا بازها و سایتهای خبری جور بود. بعضی وقتا با خودم فکر‌ میکنم اگه می شد دستورای «سیستم عامل ِ ویندوز» رو آورد تو دنیای واقعی خیلی از گرفتاری های نسل بشر مرتفع می شد. مثلا اگه امکانش بود «جمشید مشایخی» رو‌ تو کل رسانه ملی «کپی پیست» می کردم بلکم یخورده مجریاش قابل تحمل تر بشن و از حجم بلاهت بعضیاشون کاسته بشه. البته لازمه اش اینه قشنگ از پایین جام جم تا بالا و از ونور از میدون آرژانتین تا انتهای خیابان الوند رو یه «شیفت دیلیت» درست حسابی کنیم که خیالمون راحت شه. زبون بعضیاشونم یه فوتوشاپ اساسی و‌ «ادیت رنگ» مَشتی نیاز داره تا اینقد ته مونده ی آبروی رسانه رو برباد ندن.

ازینا که بگذریم یکی از خبرای داغ این هفته (الان که شما این متن را مطالعه می‌کنید شده اون هفته) انتخابات خانه احزاب استان بوشهر شد. کلا یه عده هستن که هیچوقت ول کن ماجرا نیستن و اگه تو اصلاح طلبا راهشون ندن میپرن تو صف اصولگراها وایمیسن و اگه اونجا نشه٬ یه شبه میشن یه چهره مستقل و معتدل مث اردیبهشت شیراز که آدم رو یه جوری میکنه. بعضیاشونم شرکت میکنن٬ ولی رای آوردن که زهی مسرت وگرنه چیزی از کافه سالم نمیذارن. تا قبل از این واقعا نمی دونستم بیست و دو سه حزب ثبت شده داریم. حتی گفته شده که اسم ندا و شبنم و...تکراری شده دارن در به در دنبال اسم خاص و آس میگردن واسه سردر حزب.

شاید باورتون نشه ولی بعضیاش مدیر و معاونینش نسبت برادر زاده و‌ عمه باهم دارن و کل حزب تو کشو بالایی کابینت عمه اس. قدیمیا این موقع ها می‌گفتن «آفتابه لگن هَف دس٬شام و ناهار هیچی.» به نظرم اینجور مواقع «شیفت دیلیت» جواب نمیده و باید یه «فُرمت»ِ بیرحمانه زد به جون نهاد احزاب و سرتو گذاشت تخت خوابید. اگه یه روزی می شد با زدن یه کلیک اتفافای دنیای واقعی رو مدیریت کرد اون وقت حال هممون خوب بود و مغزمون تبدیل به «ریسایکل بین» نمی شد.