شاید تمثیل عجیبی نباشد که حتی تقارن زیبایی نیز داشته باشد، انتخابات و جمعه بازار شهرمان که اشتراکات فراوانی در این دو مورد داریم و لازم دیدم به آنها اشاره کنم.
شاید که نه و حتما همگی تا به حال به جمعه بازار باصفای شهرمان رفته باشیم و غوغا و ولوله مردم و کاسبان در عین بی نظمی و عدم نظارت و خلاصه جولان اندک شیطان بازاریان را به نظاره نشسته ایم. اما ایام انتخابات نیز برای خودش حکایتها داشت، خیابان فردوسی و بی نظمی، بی تدبیری، به نمایش گذاردن کارناوال هال شبانه و بذل و بخشش شیرینی و شربت با همراهی ارکست خیابانی و استقبال مردمی که گویا از زندانی که در آن بودند آزاد شده و چونان آهوان دشتهای محافظت شده اکنون میدان بازتری را برای جست و خیز خود یافته بودند. 
تنها یک چیز در این دکان های سیاست جایش عوض شده بود آن هم تعویض جای فروشنده و خریدار بود که به عرف بازار باید فروشنده قیمت می نهاد و خریدار در صورت رضایت و تمایل و پسندیدن کیفیت مطاع و بعد از چانه زدنی مختصر و گاه طولانی دست به معامله می برد ! اما در این آشفته باز سیاست و مکاره بازار خدمت و ادای دین به زادگاه ! گویا این بار فروشنده التماس به فروش مطاع خود را به انضمام شیرینی و شربت و شام به خریدار میکرد و باز ناز خریدار به نیاز نمی رسید. دیگری ویترینی از الفاظ و لغات زیبا به نمایش گذاشته بود و یکی دیگر جمال آبروی نگارین و کمند موی دلداران و آن یک قبای صدارت پوشیده و با تصاویری پر از معنا به دنبال رفع نیاز و جلب رضایت مشتری می گشت و دیگر شخص طوماری از افعال ناکرده خویش لیست کرده بود. بازار پر رنگ و لعابی بود که از هر دکانش بوی عنبری می آمد و از هر گوشه اش امید به گشایشی جوانه میزد که این بار دست مردم در انتخاب و خرید خود برای آراستن نما و درون خانه خود و آبادی شهر خویش باز و فراخ است.
این حکایت جمعه بازار ما ادامه داشت تا به مثابه عصر جمعه که دکاکین محترم بازار چوب حراج به مال خویش می زنند و در این میان جمعی که چشم انتظار این حراج هفتگی روزها را سپری کرده بودند به ایشان هجوم می آورند از راه رسید ! اما ... اما باز در این جمعه بازار انتخابات، دگر بار جای تمنای فروشنده و خریدار عوض شد.
اگر در اذهان خویش به این فکر می کنید که برای انداختن ردای خدمت و کشیدن بار محنت مردم می بایست به التماس و التجا کسی رفته تا او را قانع به پذیرفتن این بار گران کنید، سخت در اشتباهید! که دیگر تاریخ نخواهد دید مردانی را که افسار اشتر خدمت را به زور به گردن خادم خویش افکنند!!
چرا که به چشمان مردم این شهر نقش دیگری از شوق پذیرفتن مسئولیت و ادای دین و خدمت به خلق خدا بسته شد. در عصرگاهان جمعه و در هر کوچه و پستوی این شهر چوب حراج این بار که نه به مال فروشنده که به شعور خریدار زدند و با افتتاح پروژه های اقتصادی در سال اقتصاد و عمل در همان ابتدا نشان دادند که مرد عمل هستند و قیمت بازار را می دانند. اما سخت در اشتباه هستند آنان که به خیال خام خود شعور مردم را به پشیزی خریدند و چوب حراج به آبروی خدمتگذاران زدند و سیمای شهرم را خراشیدند و دلش را شکستند.
چه سخت جمعه بازاری بود آنگاه که میدیدی و می شنیدی که نیروهای حفظ امنیت و کیان شهرت در کوچه پس کوچه ها به دنبال دلالان خِرَد مردم می دوند و دستبند جهالت بر دستان اهل جهل می زنند.
دل هر بیننده روشن ضمیری با دیدن این همه وقاحت به درد می آمد آنجا که مشتاقان خدمت به جای دفاع از حیثیت آراء شهروندان به دنبال رفع حصر دلالان خود می دویدند و نعره پیل افکنشان بر در حوزه های رای گیری گوش هر شنونده ای را می خراشید.
هر چه شب به سیاهی عمیق تری فرو میرفت انگار هجوم تباهی به این شهر خسته بیشتر میشد و ایمان حق باوران روز نیز کم کم به سوی افکار پلشت مردان شب میل میکرد تا توجیه کنند خود را که هدف وسیله را توجیح می کند و بدین روی از قافله خدمت عقب نمانند.
تمامی این صاحبان افکار ناصواب جمعه بازار سیاست فراموش کرده بودند که روز سپیدی از پس این شب تار در راه است و پرده شب از تحقیرهای آنان به زنان و مردان فهیم و فرهنگ دوست این دیار خواهد افتاد و کوس رسوایی اهل تزویر و ریا به صدا در خواهد آمد.
خدای عزوجل می فرمایند که "چه سختی ها و بلایا بر شما فرستادیم و غافل از آنید که خیر شما در آن نهفته بود" و خیر این مکاره بازار جمعه خاکستری شهرم در کار سیاست آن بود تا دست ریا و تزویر عده ای برای مردم رو شود و بدانند که هر کس چه حد و اندازه و چه جایگاهی دارد و این به رسم زمانه یادآوری خواهد شد تا درسی باشد برای آیندگان و وارثان این شهر مظلوم.