اتحاد خبر:کمبود ویتامین K می‌تواند بدون نشانه‌های آشکار، سلامت استخوان‌ها، قلب و فرایند انعقاد خون را تحت تاثیر قرار دهد.

ویتامین K از جمله مواد مغذی‌ است که کمتر درباره آن می‌شنویم در حالی که اهمیت زیادی دارد.

این ویتامین دو نوع اصلی دارد: ویتامین K1 و ویتامین K2. ویتامین K1 در انعقاد خون نقش مهمی دارد در حالی که اهمیت K2 برای سلامت استخوان‌ها، تنظیم رشد سلولی و جلوگیری از رسوب کلسیم در سرخرگ‌ها، یکی از عوامل موثر در بروز بیماری قلبی، بیشتر است.

بر اساس یک مطالعه‌، تا ۳۱ درصد بزرگسالان ممکن است به میزان کافی ویتامین K دریافت نکنند. برای جلوگیری از کمبود این ویتامین باید مواد غذایی سرشار از K1 مانند سبزیجات برگ‌سبز، کلم بروکلی، کدو تنبل و آب انار مصرف کرد. مواد غذایی سرشار از K2 نیز عبارتند از زرده تخم‌مرغ، گوشت ران مرغ، جگر گاو، کره و پنیر تهیه‌شده از شیر گاوهای تغذیه‌شده با علف.

ویتامین K محلول در چربی است، بنابراین هنگامی که همراه غذایی حاوی چربی مصرف شود، بهتر جذب می‌شود. زنان ۱۹ ساله و بالاتر روزانه به ۹۰ میکروگرم ویتامین K و مردان ۱۹ ساله و بالاتر به ۱۲۰ میکروگرم از آن نیاز دارند.

به گزارش نشریه تخصصی «هلثی»، عوارض جسمی که در ادامه می‌خوانید ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند اما در صورت مشاهده هم‌زمان چند مورد، بهتر است درباره احتمال کمبود ویتامین K هم با پزشک خود مشورت کنید.

- اگر خونریزی زخم‌ها به‌سرعت متوقف نشود، ممکن است مقدار خطرناکی خون از دست بدهید و خطر مرگ بر اثر جراحت نیز افزایش یابد. نشانه‌های هشداردهنده شامل خونریزی شدید قاعدگی، خون‌دماغ، وجود خون در ادرار یا مدفوع و خونریزی لثه است. ویتامین K در کنار آنزیمی که برای ساخت «پروترومبین» ضروری است، عمل می‌کند و پروترومبین نوعی پروتئین دخیل در فرایند انعقاد خون است.

- ویتامین K همچنین می‌تواند در سلامتی استخوان‌ها نقش داشته باشد. به گزارش موسسه ملی سلامت آمریکا، برخی مطالعات میان دریافت بیشتر ویتامین K و تراکم بالاتر استخوان و در نتیجه کاهش خطر شکستگی لگن ارتباط قابل توجهی یافته‌اند. به عبارت دیگر کمبود این ویتامین می‌تواند در کاهش تراکم استخوان نقش داشته باشد.

- وقتی سطح ویتامین K پایین باشد ممکن است کلسیم به‌جای استخوان‌ها، در بافت‌های نرم مانند سرخرگ‌ها رسوب کند. این وضعیت نه‌تنها ممکن است به ضعف استخوان‌ها منجر شود بلکه می‌تواند کلسیفیکاسیون یا رسوب کلسیم در عروق را که یکی از عوامل خطر بیماری عروق کرونر قلب است، به دنبال داشته باشد. خطر کلسیفیکاسیون عروقی در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه به‌مراتب بیشتر است.

- وقتی سطح ویتامین K بیش‌ازحد کاهش یابد و فرد دچار کمبود این ویتامین شود، ممکن است استخوان‌ها و غضروف‌ها همه مواد معدنی مورد نیاز خود را دریافت نکنند و این شرایط، خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهد. هرچند بر اساس یک مقاله مروری، پژوهش‌ها در این زمینه هنوز در مراحل مقدماتی قرار دارند.