12 شهریور شوراهای شهر وروستا دوره ی چهارم به نیمه عمر خود میرسند، به همین مناسبت اتحادخبر عملکرد شورای شهر برازجان طی دوسال گذشته را با 3 سوال به نقد میگذارد:
يك . عملكرد مثبت شوراي شهرطي دو سال گذشته از نظر شما چیست؟
دو . نقاط ضعف این شورا  طي دو سال گذشته ؟
سه . پيشنهادات شما  به شورا ي شهر برازجان جهت نيمه دوم فعاليتش چیست؟

....................................................................................................................................................................................

حیدر کاشف
شوراهای شهر، به عنوان پایین ترین بخش هرم قدرت، نزدیکترین و بلافصل ترین نهاد در نظام جمهوری اسلامی به ملت است. ازینرو نحوه ی تعامل و ارتباط مردم و نمایندگانشان در شورا خود حکایتی و شکلی دیگر دارد. در نتیجه ی چنین ساختاری،انتظارات نیز از شوراها به مراتب بالاتر از سایر ارگانهاست.شورای چهارم شهر برازجان، اما یکی از پر حاشیه ترین و خبرسازترین دوران این نهاد بود.در این دوسال،آنقدر که اخبار و حواشی شورای شهر نقل محافل بود،هیچ ارگان دیگری چنین سهمی از تیتر یک اخبار نداشت.خبرسازی اعضای منتخب، از همان جلسات اول و بر سر انتخاب رییس علنی شد.تقسیم بندی های جناحی،تفاوت دیدگاههای سیاسی،اءتلاف های شکل گرفته در بدنه شورا، همگی در همان دو سه ماه نخست حاشیه ساز شدند.
پس از مشخص شدن نتایج انتخابات شوراها، فارغ از جناح بندی های سیاسی، که به باور من مخل کار شوراست،همینکه اکثریت منتخبین از نسل جوان و تحصیلکرده ی شهر بودند جای خوشحالی داشت. امید به اینکه هوایی تازه در سیستم مدیریت شهری دمیده شود و انتظار اینکه طرحی نو در تعامل شورا با مردم و سایر سازمانها ریخته شود،بارقه ی امیدی را در دل مردم و فعالین مدنی برانگیخت. اما با گذشت زمان،مشخص شد جناح بندی های سیاسی و دستها و فشارهای پشت پرده چیز دیگری را رقم خواهند زد.اختلافات به حدی بالاگرفت که همان یکی دوماه نخست، بسیاری از جلسات بدون حضور چهار نفر از اعضا شکل میگرفت و مسلما از وجاهت قانونی هم بهره مند نبود. بعدها در انتخاب شهردار،و چندین طرح دیگر نیز اختلافات درونی شورا، به بیرون درز کرد. در این میان، برجسته ترین شاخصه شورای چهارم،بی تجربگی ِ روسای این دو سال گذشته بود.در بسیاری موارد، این بی تجربگی به اشکال مختلف نمود پیدا کرد.که مظهر آن شکل تعامل با اصحاب رسانه بود.انعطاف ناپذیری مدیران شورا و نشناختن مصلحت و عرف و بعضا به زبان راندن سخنانی که از جنبه ی رسمی قابل پیگرد بود، همگی حاکی از عدم تشخیص تفاوت و رعایت  به موقع عرف و قانون بود.تعامل ناچیز شورا با مردم و اصحاب رسانه به عنوان گوش شنوا و زبان گویای مردم، و برنتافتن نقدهای وارده از نقاط ضعف شورای چهارم در این دوسال بود.طبیعست که هر مجموعه ای که درگیر اختلافات درونی و عدم پذیرش اعضا شود، قادر به انجام وظایف ذاتی خود نیست.این اختلاف نظرها و ناهماهنگی های داخلی شورا به جایی رسید که حتی  برگذاری جلسه ی سخنگوی شورا با رسانه ها هم محل اختلاف شد. تقلیل مسائل به چنین اتفاقات پیش پا افتاده ای، نفس شورا و یکدستگی را از این مجموعه گرفته است. شورایی که باید محل تصمیمات کلان مدیریتی در حوزه ی شهری باشد،تا حد ماجرای   «خودکار» تقلیل جایگاه یافت که صد البته مردم متضرر اصلی این ماجراها بودند.ماجراهای انتخاب شهردار اول و دوم، که خود مثنوی هفتاد من کاغذ است و از حوصله ی این مقال خارج.گرچه در اواخر کار تلاشهای خوبی هم شد از طرف برخی اعضا که هرچه زودتر مسئله ی انتخاب شهردار جدید فیصله پیدا کند.و ماه پیش شاهد بودیم پس از پنج ماه بالاخره کرسی شهرداری به جوانی تحصیلکرده و بومی سپرده شد که امیدواریم به نقطه ی عطف شورای چهارم بدل شود.به هر روی شورای شهر در سال سوم هم صاحب تجربه ی دو سال گذشته هست و هم با انتخاب شهردار قدری در آرامش است، که امید میرود فارغ از جناح بندی ها در تحولات حوزه شهری، و البته با تعامل و نگرخواهی از فعالین مدنی،آغازگر تحولی نو و توسعه محور باشد.در این میان بهره جویی از تجربیات شهرهای موفق در امر مدیریت شهری و استفاده از نقدها و پیشنهادات دلسوزان شهر میتواند راهگشا باشد.هنوز بافت جوان شورا نقطه ی امیدیست به شکل گیری تحولاتی رو به پیشرفت برای شهر./ج