یه بچه کُکِی دارم هشت سالشه، اومده میگو، عامو، میگم، بله عامو، جونم، چنه؟ گفت، میتری، ئی داستانکو سیم بخونی، گفتم ها بله عامو، حتمن سیت میخونم. مانم شروع کردیم وُ داستان خوندن.
 داستان از ئی قرار بی که، یه خرگوشی، سی ری کم کنی، میره وره یه لاک پشتی وُ وش میگو، بیو تا پی هم  یه مسابقه دویی بدیم، لاک پشتکو گفت، مسابقه دو!!؟ یعنی مو پی تو، مسابقه دو بدم!!؟ خرگوشکو گفت، ها، ای موافقی، تا شروع کنیم، لاک پشت بدوخت، سرش اُنداخت زیر وُ گفت، باشه، کی شروع کنیم؟ خرگوشکو گفت، صوا صب، شی مخ گوتو، وسطه ولات.
خلاصه، صوا صب وآوی وُ خرگوش وُ لاک پشت، رفتن وسطه ولات، شی مُخِه گوتو وُ رفیقلشون، همتی، دورشون، جمع وآویددن وُ تشویقشون میکردن. مسابقه شروع وآوی و خرگوش، با تمام سرعت حرکت کرد، و تا نزیکله خط آخر خوشه رسوند، ولی ورخوش گفت، که لاک پشت، سرعت خیلی یواشی داره و تا بخوا وُ مو برسه، یه چند ساعتی طول میکشه و تا سی خوم،  بِرِکه ئی مخکو، استراحت کنم، لاک پشت که نزیک وآوی، حرکت میکنم و خومه به خط آخر می رسنم. همیتر که سی خوش استراحت میکرد، خُو رفت و یادش رفت که مساوقه داره وُ وقتی از خو بیدار واوی که، لاک پشت از خط آخر ردآویدی وُ تو ایی مساوقه، از لاک پشت شکست خاردی .
خرگوش ، خیلی اوقاتش تحل آویدی و اَصلَن فکر نمی کرد که از لاک پشت شکست بخواره، پاک آبروش، شی وآری وآویدی و دیه اصلن نمی ترس، تو چیشل رفیقلش سی کنه. سرش وآویده صد من وُ رفت خونه تا دیه بیشتر، مسخره نوآوو. وقتی رِسی خونه، وُ خوش گفت، مو باید از همو اول، می رفتم و خومه، به خط آخر میرسوندم تا برنده وآوم و صوا صب، می رم  و یه مسابقه دیه، پی لاک پشت، انجام می دم و دیه اَصلَن، وقت تلف نمی کنم و خیلی سریع، میرم تا خومه به خط آخر، برسنم. صوا صب وآوی و رفت وره لاک پشت وُ وش گفت بیو تا یه مساوقه دیه، پی هم بدیم، لاک پشت سی محضه ایکه، اصرار زیاد خرگوشه میوینه، یه کمی هم مغرور ویمو!!!!!، و موافقت میکنه و مساوقه شروع ویمو و ئی دفه، خرگوش خیلی سریع، خوشه به خط آخر میرسنه و برنده ویمو و خیلی دلش خاش،که مساوقه برده، ولی لاک پشت، خیلی ناراحت ویمو وُ وره خوش گفت، که مو باید یه مسوقه دیه پی خرگوش بدم و حتمن، برنده وآوم. خلاصه، لاک پشت میره وره خرگوش و وش میگو، بیو تا یه دفی دیه، پی هم مساوقه بدیم، خرگوش، صداشه سنگین کرد و گفت یه بار دیه مساوقه بدیم، ولی مو مطمئن هِسِم که بازم، مُو برنده ویمم، لاک پشت گفت، آخر مساوقه معلوم ویمو که کی برنده ویمو. لاک پشت گفت، ولی یه شرطی دارم ، خرگوش گفت، چه شرطی؟ لاک پشت گفت، که مسیر مساوقه از مخ کبکابه وسطه ولات، تا مخه شیخالیه آخره ولات. خرگوش گفت باشه موافقم. خلاصه خرگوش و لاک پشت مساوقه سومشونه، شروع کردن، و خرگوش خیلی سریع رفت تا خوشه به خط آخر برسونه، ولی تو وسط مسیر مساوقه یه رودخونه ئی بی که خرگوش،  نمی ترس وش ردآوو، سی محضه ایکه دس شنو نداشت تا بطره خوشه اوله اُو برسنه و مجبور وآوی، پشت رودخونه، بمونه و وقتی که لاک پشت، خوشه به رودخونه رسوند، خیلی راحت، از رودخونه رودآوی و رفت تا به خط آخر رسی. خلاصه کار هر روز لاک پشت و خرگوش ئی بی که، برن یه جایی و پی هم مساوقه بدن.
بعد یه مدتی، هم خرگوش و هم لاک پشت از کارشون، خیلی نارحت وآویددن و  دیه خیلی خسه شده بیدن و فهمیده بیدن که ایطری، اوضاشون، درس نویمو و حتمن باید یه کاری اَلدی انجام بدن و ای بترن، به هم کمک کنن، میترن مسیر مساوقه خیلی سریع، طی کنن و خوشون به خط پایان برسونن.
آخرین مساوقه شروع وآوی و یه قسمتی از مسیر، که خشکی بی، خرگوش، لاک پشت بغل میکنه و میره و یه قسمت دیه از مسیر که رودخونه بی، لاک پشت، خرگوشه ری کولش میکشه، و خلاصه همیطر به هم کمک میکنن تا پی هم، به خط پایان برسن و پی هم، برنده وآون.
اینجو که رسیدم بچه ککام گفت، عامو داستان تموم واوی؟ گفتم ها عامو، داستان تموم وآوی. بچه ککام گفت، عامو یه سوالی دارم، یعنی وقتی گفت یه سوالی دارم، تمومه لارم شروع کرد به دُرُوشیدن، اخه ئی بچیله ئی دوره زمونه، هر کموشون، سی خوشون، یه فیلسوفی هسن، گفتم چنه عامو، گفت عامو، اینا یه خرگوشی و یه لاک پشتی بیدن و بعد چند مدت فهمیدن که ئی رقاوت و لجبازی که پی هم داشتنه، به ضررشون بیده و دیه تصمیم گرفتن که ، اختلافلشون بیلن کنار، و پی هم متحد وآون و به هم کمک کنن تا زندیشون بهتر واوو  و ای مثلن یه روزی، یه شیری یا پلنگی، وشون حمله کرد با کمک هم بترن، فرار کنن تو دام شیر یا پلنگ نیوفتن.
گفتم خا، منظور!!؟ گفت عامو می سیچه آدمله ولاتمون، از ئی ماجرا درس،  نمی گیرن و ئی رقاوتله الکیشون و لجبازیلشونه، نمیلن کنار و همش به ضرر مردم ولات کار میکنن و می اینا، ئی داستانله نمی خونن تا دَرس بگیرن!!؟. همیتر که تلاش میکردم، یه جوآو اَلدی، سی ئی سوالکو پیدا کنم،  اصلن ناخوداگاه!! ناخوداگاها!!!، یاد یه مجلسی افتادم!!!!!!!- (البته یاده خیلی چیله دیه هم افتادما!!!!)-که تو ئی مجلس هر کی ساز خوشه میزنه و بر اساس منافع شخصی خوشون یا تِکِه تِیفِشون، حرف میزنن و کار انجام میدن و اصلن کاری به حق و حقوقه بقیه مردم ولات ندارن. وش گفتم عامو، ئی داستانل و نصحیتل، ماله منو و تونه، نه سی همه مردم ولاته، و بعضی از ئی مسولل ولات ما، ئی داستانله، سی بقیه مردم ولات میگن و می نویسن تا مردمه ولات خو برن و اونا هر کاری خواسن، سی خوشون انجام بدن. ولی ئی کار اونا، اصلن کاره درسی نیسه و یه روزی آخرش هم خوشونه بدوخت میکنن و همه بقیه مردمه ولاته، و یادشون رفته که تو ولات کناریمون، مسولل ولاتشون، سی محضه همی لجبازیل و بی تفاوتی نسبت به حقوق مردمشون، یه بیله ای به اسم داعش، دُرُس وآوی و کل ولاتشون تو هم پیچوند.
ها عامو
دیه حرّافی بسه      حقوقه اجباری بسه!!!!!
صداقتم خو چیزیه      غرور و لجبازی بسه