مهدی اسفندیاری
رئیس شورای اسلامی روستای راهدار



در مجاورت روستای راهدار، کارخانه‌ای تحت عنوان صنایع سیمان دشتستان، قریب به ۲۲ سال است که بدون رعایت ملاحظات زیست‌ محیطی، به فعالیت صنعتی خود ادامه داده و هر روز بیش از پیش، بر  سلامت مردم این روستای کشاورز‌ محور، آسیب می زند.

روستای راهدار که قرن‌ها زیست‌گاه کشاورزان، نخل‌داران و دامداران پرتلاش بوده، امروز در مسیر زوال تدریجی قرار گرفته است. نخیلات در حال افول هستند، اراضی کشاورزی، از برکت تهی گشته‌اند، چراگاه‌ها به خشکی گراییده، و اکوسیستم غنی و بکر راهدار، گرفتار اختلالات جبران ‌ناپذیر شده است و منشأ این فاجعه زییست محیطی، چیزی نیست جز انتشار روزمره و مستمر گرد و غبار ناشی از فعالیت‌های کارخانه سیمان دشتستان که همچون طاعونی خاموش، محیط زیست و سلامت مردم را به ورطه نابودی کشانده است.

این در حالی‌ست که در طول این سال‌ها، نه تنها هیچ اراده‌ ملموسی برای مهار این بحران از سوی مجموعه‌ی صنعتی مذکور مشاهده نشده، بلکه اخیراً در روز قربان، در حرکتی نمایشی و آکنده از بوی عوام‌فریبی، اقدام به توزیع گوشت در میان برخی اهالی روستاییانی نمود که خود قربانیان بی‌دفاع همان مجموعه صنعتی‌اند.

اینجانب، به عنوان یکی از اهالی این دیار مظلوم، و به نیابت از مردم رنجدیده روستای راهدار، هشدار می‌دهم که این قبیل اقدامات سطحی و نمادین، نه تنها مرهمی بر زخم‌های مزمن و عمیق روستا نیست، بلکه بر درد و رنج مضاعف مردم می‌افزاید، چرا که به‌جای پاسخگویی و اصلاح ساختار فرآیند تولید و نصب فیلتراسیون به روز، شاهد توزیع گوشت قربانی میان کسانی هستیم که خود سال‌هاست قربانی خودخواهی و  بی‌عدالتی مدیران عامل این صنعت هستند.

مردم راهدار، خواهان صدقه نیستند.
ما خود قربانی‌ هستیم، نه نیازمند گوشت قربانی.
مردم راهدار هوای پاک، زمین زنده، کشاورزی پویا، و زیستی درخور شأن انسانی‌ میخواهند.

از مسئولان محترم شهرستان دشتستان، اداره کل حفاظت محیط‌ زیست استان بوشهر، وزارت صنعت، معدن و تجارت، نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی، دادستان معزز شهرستان و فرماندار ساعی دشتستان بزرگ، انتظار می‌رود که به قید فوریت و قاطعیت، در برابر این فاجعه‌ی زیست‌محیطی و معیشتی، موضعی منصفانه، مردمی و مؤثر اتخاذ نمایند.

این صدا، پژواک درد یک اجتماع مظلوم است.
صدای بچه های صغیر راهدار را بشنوید، پیش از آنکه دیر شود.