امروز: دوشنبه 25 آبان 1405
    طراحی سایت
تاريخ انتشار: 24 آبان 1401 - 07:45
اختصاصی سرویس ادبیات داستانی اتحادخبر (روات)

اتحادخبر-فریده فهیمی: محال است حوریه آن  روز به یاد ماندنی را فراموش کند. روزی که بعد ازمدرسه با عجله،  سر راه مدرسه به خانه، به درب ورودی ساختمان اداری پالایشگاه رفت تا کلید درب حیاطشان را  از پدرش بگیرد. پدر با یونیفرم حراست، به پیشوازش آمد. حوریه کلید را گرفت و در رفت. آنقدر با عجله از راهرو ورودی، بیرون رفت که ناخواسته، تنه ی محکمی به دیوید زد و چشم تو چشم شدند...

داستان/ سکسکه ثانیه ها

فریده فهیمی:


محال است حوریه آن  روز به یاد ماندنی را فراموش کند. روزی که بعد ازمدرسه با عجله،  سر راه مدرسه به خانه، به درب ورودی ساختمان اداری پالایشگاه رفت تا کلید درب حیاطشان را  از پدرش بگیرد. پدر با یونیفرم حراست، به پیشوازش آمد. حوریه کلید را گرفت و در رفت. آنقدر با عجله از راهرو ورودی، بیرون رفت که ناخواسته، تنه ی محکمی به دیوید زد و چشم تو چشم شدند، دلش لرزید، قدم هایش را تندتر کرد. دیوید، همان روز و همان دفعه اول موقع استخدام پالایشگاه ، عاشق چشم  و ابروی جذاب حوریه شد. از هفت خوان رسم و رسومات ایرانی متعصب جنوبی گذشت تا به حوریه رسید، بخاطرش مسلمان هم شد.  هر روز ، یک نفر از اقوام حوریه بلند می شد و بهانه جدیدی می تراشید و ساز مخالفت تازه ای می زد. حوریه، سرزنش و سرکوفت های زیادی را تحمل کرد. دیوید، از دست ردی که بر سینه اش زده شد نا امید نَشد و از پا نیفتاد. پاشنه در خانه حوریه را از جا کند تا به همدیگر رسیدند. خانواده حوریه به بهانه از گوشت و خون خودشان نبودن دیوید، طردش کردند. از نظر کل ایل و تبار حوریه،  خارجی بودن دیوید، مایه آبروریزی طایفه بود. حرف و حدیث های زیادی بین خودشان راه انداخته بودند:

-جواب در و همسایه را چی بدیم؟ می گن حتما  هیچ مرد ایرانی، حوریه را نخواسته که شده زن خارجی ها.

-فردا پس فردا، مرتیکه اجنبی، ولش می کنه و می ره.

با اینکه از آن لحظه دیدار، روزها و سا ل ها می گذرد و آبادان هم مثل جاهای دیگر، تغیرات زیادی کرده است. اما امروز ،  انگارخیابان های شهر، بد خواب شده اند، آرام و قرار ندارند. صدای آژیر آمبولانس و ماشین آتش نشانی، قطع نمی شود. مدام شنیده می شود.  شیشه، پرده و پنجره ی اتاقی که یوسف درآن بستری است، بی حرکت، روی هم آرام گرفته اند و خبر از دردهای یوسف و مادرش، حوریه ندارند.  دو چشم آبی یوسف، خسته اما درخشان، ته کاسه آرام گرفته اند و آنقدر پایین رفته اند که معلوم نیست خواب است یا بیدار. یوسف به یاد ندارد، بنده ی خدا، هنوز به دنیا نیامده بوده است که یادش بیاید، شب آتش سوزی سینما رکس آبادان را. حوریه، پا به ماه بود و از ترس زایمان زودرس و هیجان فیلم گوزن ها به همراه شوهرش، به سینما نرفت. دیوید، دیوید هر چه تقلا کرد که رأی همکارانش را بزند آنشب با آنها سینما نرود از پس شان بر نیامد. حوریه بعد از آتش سوزی سینما رکس، اصلا دل ودماغ رفتن به محله سینما را ندارد. هنوز صدای ضجه و جیغ و فریاد ششصد هفتصد نفر را می شنود. شعله های  آتش، سر به فلک می کشند، می سوزانند و خاکستر می کنند، پا به پایش می دوند و دست از سرش بر نمی دارند. بوی توتونِ پیپ و ادکن بر  و لباس شیک دیوید، بین بوی پرده، پارچه، چرم صندلی ها و اجساد جزغاله، گم می شود. آدم هایی که می خواستند فرار کنند ولی پشت درهای بسته گیر کردند را می بیند ولی کاری از دستش برنمی آید. موش هایی که هم اندازه گربه هستند، بلکه درشت تر، هم  پوست وگوشت سوخته  و متلاشی شده ی دیوید و بقیه تماشاچی ها را پس می زنند و پا به فرار می گذارند.
حوریه و دیوید، بعد از ازدواج شان، حسابی، خلق وخوی همدیگر را گرفتند. روز به روز بیشتر از قبل، وابسته و دمخور شدند. رنگ و روی زیبای یوسف دو رگه، ترکیبی از مژه، ابرو و موی سیاه و  پوست گندمی مادر جنوبی و  چشم آبی دیوید انگلیسی،  دل از هر کسی می بَرَد. حوریه،  در همان  سال های اول جنگ ایران وعراق، برای حفظ جان یوسف و در امان ماندنش از جنگ و آتش و بمب، امانتی و تنها یادگار دیوید، را به کشور اوکراین، پیش عمویش فرستاد. برادر دیوید، هم عین دیوید،  درس دانشگاهش که تمام از کشور خارج شد اما دیوید  ایران و برادرش،  اوکراین را انتخاب کرد. حوریه خیلی با خودش کلنجار رفت تا توانست خودش را راضی کندکه یوسف، جگرگوشه اش را ازخودش دور کند. در روزهای ترسناک  جنگ ایران و عراق، هر انفجار و اصابت بمب و موشک به پوست شهر، تحریکش می کرد و دل نگران تر.
حوریه همه نقاط دیدنی محل زندگی یوسف را در عکس ها و کارت پستال هایی که یوسف برایش می فرستاد،  خیلی خوب می شناسد. یوسف، پشت همه عکس ها، توضیحات مفصلی برای هر کدام از تصاویر می نوشت. یوسف در پست مهندس کنترل و کیفیت کارخانه آلومینیوم شهر ماریوپل اوکراین،  آنقدر کارش را دقیق و حرفه ای انجام می دهد که به این راحتی ها با مرخصی اش موافقت نمی کنند. به جای عمویش که بازنشسته شده، استخدامش کرده اند. کم کم که بزرگ تر شده، تماس تصویری هایش، دلتنگی های حوریه را کمتر کرده است. ولی انگار خوشحالی های حوریه کوتاه مدت است و مصیبت هایش مدت دار. بمباران های پی در پی روسیه، آسمان و زمین شهر ماریو پل اوکراین به حدی زیاد شده است که حوریه در تماس تصویری یوسف، به راحتی، همه چیز، دستگیرش می شود. با گریه وزاری و التماس، یوسف را وادار می کند موقتا به آبادان بیاید تا آب ها از آسیاب بیفتد و جنگ تمام بشود بعدا به سر کار و زندگی اش برگردد. هر ثانیه بمباران و انفجار در هر جای دنیا، سکسکه ای است برای بهم ریختن اعصاب حوریه. همه مصیبت های هشت سال آزگار جنگ صدام را به یادش می آورد و عذابش می دهد و بوی خاکستر و اجساد جزغاله سینما رکس را مدام،  برایش تداعی می کند. برای فرار از بمباران وآتش سوزی، نمی داند به کجای  این جهان پهناور پناه ببرد.
  حوریه، با کلی اصرار و تقلا، توانسته یوسف را راضی کند که موقتا به ایران برگردد. امروز از موقع اذان ظهر ، سر و صدای کوچه وخیابان آبادان، جیغ آمبولانس، آتش نشانی و مادرها  و همسرهای  چشم انتظار و نگران، در هم است، انگار از همان روزهایی است که شب است و رخت سیاه عزا بر تن شهر آبادان است. خیابان امیری،  و بازار شهر، شلوغی بی اندازه امروز را به چشم ندیده است تا حالا. هوا پر از گرد و خاک است و نفس آدم می گیرد. دیوار خیلی از خانه های آبادان، سوراخ گلوله ها  و بمباران جنگ است. سوراخ های همه اندازه، کوچک به اندازه ساچمه تا سوراخ به اندازه هیکل یک آدم که بتواند به راحتی از آن رد بشود یا لی لی برود و کله معلق بزند. حالا هم که سالهای  سال است جنگ تمام شده است، هرجا بگردی خانه ای پیدا نمی کنی  که جای گلوله و انفجار،  در آن نباشد.  ده دوازده سالست که طوفان شن وگرد وغبار هم قوز بالا قوز شهر شده است. باد، گرد و غبار را بلند می کند و عین چتر بزرگی، سرتاسر شهررا می پوشاند.
تمام سال های جنگ، حوریه، حتی برای یک ثانیه، منزل شرکتی سازمانی خیابان بوارده آبادان را رها نکرد حتی وقتی ترکش خمپاره، یک طرف دیوار حیاط را از جا کند و روی زمین خواباند، باز هم دلش نیامد خانه وکاشانه دیوید را  رها کند. دیواری از شمشادهای سبز و ابلق، یک ضلع حیاط، کاشت. بوی دیوید و حضور دیویدرا در همه جای خانه اش با تمام وجود، حس می کند و حاضر نیست خانه اش را با هیچ خانه ای، تاخت بزند. حقوق دیوید را دریافت می کرد، تا قبل از استخدام یوسف در کارخانه آلومینیوم، مقداری برای یوسف می فرستاد. از مابقی  حقوق دریافتی،  هم زندگی اش را می گذراند و هم مقداری پس انداز داشت. بعدها، پس انداز ها را باهم جمع کرد و یکی از مغازه های پاساژ شیک و جدید را پیش خریدکرد.
نه فقط امروز، کلا همه روزهای خدا، انگار خیابان امیری را فقط ساخته اند که آبستن حادثه باشد، مدام خون، اشک، عزا وماتم بزاید. یوسف درتمام عمرش به بیمارستان مراجعه نکرده، یک بار، موقع تولد در زایشگاه آبادان و امروز، بعد از گذشت چهل و سه چهار سال، دوباره ناخواسته، در بیمارستان ابادان است.  چشمش را که باز می کند گردنش را صد و هشتاد درجه می چرخاند،  نبش راست تا چپ اتاق را ورانداز می کند. هرچه چشم چشم می کند مادرش را نمی بیند. کپسول اکسیژن، پایه فلزی که سرم به آن وصل است حالی اش می کند که در بیمارستان بستری هست.به کیسه سرم که به دستش وصل هست نگاه می کند. قطرات سرم، کند و تنبل، می چکند توی محفظه شفاف دیگری زیر کیسه سرم. با انگشت هایش، هوا را می چرخاند. هنوز گیچ و بی حال است، اما، کم کم دارد به یاد می آورد که قبل از اینکه از اوکراین به ایران بیاید، با فروشنده مغازه ی مادرش هماهنگ کرده بود که بی خبر بیاید و حوریه را پشت ویترین مغازه، سورپرایز کند. با کف دستش، آرام و بی سر وصدا، از پشت سر،  چشم های مادرش را ببندد، حوریه روی پاشنه پا بچرخد و همدیگر را در آغوش بگیرند و یک دل سیر ببوسند. فروشنده مغازه مادر یوسف، دم درب ورودی ساختمان متروپل، منتظر آمدن یوسف ایستاده است. انگار امروز، بازار و خیابان امیری، دو سه کیلومتری، کش آمده است هرچه راننده ی اسنپ گاز می دهد به ساختمان متروپل نمی رسد. وقتی می رسد که متروپل، آوار می شود و ستون سست و پوک پنج شش متری،  جلوی ماشین اسنپ می افتد.

------- 28 تیر1401-برازجان- فریده فهیمی



کانال تلگرام اتحادخبر

مرتبط:
» مهر مادر [بيش از 7 سال قبل]
» داستان عدل از صادق چوبک [بيش از 5 سال قبل]
» داستان/ بچه‌ بروک [بيش از 5 سال قبل]

نظرات کاربران
1401/08/24 - 13:57
0
0
عالی
قلمت مانا
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

تازه ترین خبرها

  • خرده‌گیر و درشت‌ول‌کن
  • کبریتِ بی‌تدبیری بر بنزینِ کلافگی!
  • حروف، این همزاد دیرین بشر
  • صیانت از ۵۰۰ هزار هکتار مرتع دشتستان؛ ابطال ۲۱ پروانه چرای دام و امحای ۲۹ مورد کشت گیاهان ممنوعه
  • از خونِ دل نوشتم نزدیکِ دوست نامه!!!
  • عناوین روزنامه‌های ورزشی امروز1405/08/24
  • گردهمایی بانوان شین کیوکوشین استان بوشهر؛ تجلی همدلی، انضباط و پویایی در باشگاه کمالیان
  • از دستگاه ام‌آر‌آی تا ۲۰ آمبولانس؛ سهم بوشهر از وعده‌های درمانی مجلس چقدر است؟
  • شهردار آب‌پخش از خودکفایی در تأمین آسفالت و سنگ جدول خبر داد
  • عناوین روزنامه‌های امروز1405/08/24
  • کشاورزان دشتستان به سرمایه درگردش و بازپرداخت منعطف تسهیلات نیاز دارند
  • کارنامه مالی سپهر لاوان؛ رشد درآمد و عبور سود از پیش‌بینی بودجه
  • آفتاب به کمک ناترازی انرژی آمد؛ جهش ۲۷ برابری ظرفیت برق خورشیدی بوشهر
  • تصادف در جاده بوشهر به بوالخیر ۲ مصدوم داشت
  • پیام تسلیت مدیرعامل پتروشیمی جم در پی جان باختن کارکنان اویکو
  • پاسخ به مطالبه دیرینه مردم؛ نمایندگی ثبت اسناد و املاک بخش سعدآباد افتتاح شد
  • چهار انتصاب مدیریتی جدید در شرکت پلیمر آریاساسول
  • فاطمه (س) فراتر از زمان و زمانه
  • نسخه اینترنتی هفته نامه اتحاد جنوب/شماره 1414
  • هنر سکوت در امر سیاسی
  • بنزین بهانه است؛ تاوان ناکارآمدی را چرا مردم بپردازند؟
  • سقوط کامیون از پل در جاده دالکی به کنارتخته؛ ۲ نفر مصدوم شدند
  • سردار خرم‌دل: نظام جمهوری اسلامی با شهادت افراد از بین نمی‌رود
  • پوچتینو در یک قدمی حضور در منچستریونایتد قرار گرفت
  • فرماندار دشتستان: هم‌افزایی دستگاه‌ها گره‌گشای مشکلات مردم سعدآباد است
  • سرپرست حوزه معارف اسلام ناب استان بوشهر منصوب شد
  • آغاز عملیات اجرایی مخازن کروی ذخیره خوراک و محصول در پلیمر کنگان / گامی راهبردی در تکمیل زیرساخت‌ها
  • خرده‌گیر و درشت‌ول‌کن
  • فارسی دومین مصدوم تیم ملی فوتبال؛ دوری سه هفته‌ای از میادین
  • در نشست با رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر؛ مطالبات درمانی بخش سعدآباد مطرح شد
  • پیشنهادات کارگروه ویژه پرستاری اجرایی نشده است
  • گامی علمی برای توسعه زنجیره ارزش پتروشیمی؛ رونمایی از کتاب تخصصی تولید پروپیلن با تألیف مدیرعامل پتروشیمی جم
  • نفی اعتماد نه نفی مذاکره!
  • انتصاب محمدعلی عبدالشیخی به‌عنوان مشاور و دستیار مدیرعامل بیمه تعاون کشور
  • فرزانگی در عصر تفرقه
  • از فقر اقتصادی تا ضعف اعتقادی
  • ‌‌«بوشهرمال» می‌تواند محور تجارت و گردشگری منطقه آزاد بوشهر شود
  • افتتاح و بازدید از ساختمان اداری منطقه آزاد بوشهر با حضور مسئولان ارشد کشور و استان / تصاویر اختصاصی اتحاد خبر
  • استاندار بوشهر: منطقه آزاد بوشهر سرزمین فرصت‌های طلایی برای سرمایه گذاری است
  • 🎥ویدیو/صادرکنندگان بوشهری از موانع پیش‌روی صادرات می‌گویند
  • دلار بسوزانید، شاید اقتصاد درست شد!
  • در آبان پیش‌رو با احتیاط بیشتری رانندگی کنیم
  • محبی: توانمندسازی فرهنگی و تحصیلی دانش‌آموزان اولویت دارد
  • 🎥ویدیو/حضور گسترده مردم بوشهر در راهپیمایی ۱۳ آبان
  • استاندار بوشهر در دیدار با معاون اول رئیس‌جمهور بر تخصیص اعتبارات بیشتر برای تکمیل پروژه‌های مهم استان تاکید کرد
  • .: موسوی حدود 20 ساعت قبل گفت: واقعا زیبا بود.. از ...
  • .: مهرداد 1 روز قبل گفت: یکی از بهترین مدیران ...
  • .: نیکنام 1 روز قبل گفت: درود بر شما بسیار ...
  • .: نبی الله احمدی حدود 3 روز قبل گفت: رحمت خداوند بر این ...
  • .: فراهانی حدود 3 روز قبل گفت: احسنت ...
  • .: جلیل دانایی فر حدود 6 روز قبل گفت: درود و سپاس از ...
  • .: جهان حدود 7 روز قبل گفت: درود بر نویسنده گرامی ...
  • .: جاوید حدود 8 روز قبل گفت: کاملا واقعیت دارد. این ...
  • .: زهره عرب حدود 8 روز قبل گفت: متأسفانه سرمایه‌ی انسانی آخرین ...
  • .: مسعود حدود 8 روز قبل گفت: وقتی مسولین متوجه ندانم ...