اتحادجنوب-حجت الاسلام سعیدغلامی: ضمن عرض سلام و ادب و احترام به حضور خوانندگان محترم و والدین گرانقدر و عذرخواهی بدلیل تاخیردرارسال مطالب ، درقسمتهای گذشته به یکی از مهمترین و اساسی ترین وظایف والدین درقبال فرزندان اشاره نمودیم وبیان شد موضوع محبت ورزی به فرزندان و اختصاص وقتی از شبانه روز به فرزندانمان ،می تواند ازبروز بسیاری از مسائل جلوگیری نماید. همین نشستن پای حرفها و دردل های فرزندان، خود عامل مهمی درتخلیه اضطرابها و واکنش های نامناسب آنان است. و اما نکته دومی که درمحیط خانوادگی توجه به آن بسیار ضروری است مساله رعایت عدالت درمهرورزی به فرزندان است. موضوعی که غالبا موردغفلت واقع شده خصوصا درخانوادهایی که نسبت به فرزندان پسر توجه بیشتری می شود تا دختران آن خانواده. که البته ممکن است این توجه ناشی از همان طرز تفکر دوران عصرجاهلیت باشد که فرزندان پسر دریک خانواده موجب سرافرازی خانواده بودند و کمترتوجهی به دختران درمحیط خانواده نمی شد. درحالیکه دردین مبین اسلام درخصوص فرزندان ،عباراتی داریم که تنها به عنوان مصداق به یک روایت اشاره نموده که حضرت صادق آل محمد(صلوات الله علیهم اجمعین) فرمودند: فرزند دختر رحمت و فرزند پسر نعمت است و این توصیف بدین معنی است که پسر  نعمتی است که  به ما داده می شود و از آن حساب هم می کشند
اما دختر رحمتی است که بر ما ارزانی میشود و صرف داشتن آن حسنه و ثواب است ضمن آنکه  میتواند منافع  بیشماری برای ما در پی داشته باشد. حال توجه به این مساله ضروری است که درهنگام محبت ورزیدن به فرزندان بایستی مراقب بود آنچنان به یکی ازفرزندان محبت نشود که مورد حسد فرزندان دیگر قرار گیرد و این خود آغازگر برخی مسائل روحی و روانی فرزندان درکانون خانواده می شود تاجاییکه برخی از بزرگان براین عقیده اند که برادران یوسف(علیه السلام) آنزمان که محبت فراوان پدر خویش یعیی یعقوب نبی را نسبت به یوسف دیدند از سرحسادت تصمیم گرفتند که ترتیبی دهند یوسف ازدیدگان پدرشان بیفتد و میان او یوسف جدایی بیندازند.به همین خاطر است که دراسلام بسیار سفارش شده است درباب محبت به فرزندان تا می توانید سعی کنید عدالت رارعایت نموده و ازمهرورزی  افراطی به فرزندان پرهیز نمایید که این خود آثارسویی را درپی خواهد داشت.یکی از سوالاتی که دراین مجال مطرح است اینکه اگریکی از فرزندان دارای محاسنی بود مثلا از نظراخلاقی یا ازنظرعلمی و دیگرخوبیها ، آیا بطوریکسان باید او توجه نمود و یا برای تشویق وی و دیگر فرزندان به ایشان محبت بیشتر نمود تا شاید دیگر فررزندان نیز به سمت این خوبیها گرایش پیدا کنند؟پاسخ کوتاه این سوال اینچنین است که پدران و مادران گرانقدر توجه داشته باشندهمانگونه که انگشتان یک دست به یک اندازه نیستند و باهم متفاوتند ضریب هوشی فرزندان نیزدردرک مفاهیم و مباحث علمی به یک اندازه نیست و تفاوتهایی با یکدیگر دارند ولذا توجه شود هیچ وقت فرزندانمان را حتی باهمدیگر مقایسه نکنیم که این موضوع برروحیه فرزندان تاثیرات منفی داشته و اثرعکس دارد و همیشه توجه نماییم هرکدام از فرزندان خویشتن را به اندازه وسع و ظرفیت خویش تشویق نماییم. ممکن است بنابه برخی مسائل ژنتیکی یکی از فرزندان دارای هوشی سرشار و ضریب هوشی بالا باشد و دیگر فرزندان اینگونه نباشند پس هر پدر و مادر دلسوزی بایستی بنگرد ظرفیت و توان فرزند خویش بطور مجزّا چگونه است و بنا برظرفیتهای وی ایشان را تشویق به خوبیها نماید البته تاجاییکه موجبات حسادت و کینه دیگر فرزندا نرا درپی نداشته باشد.

ادامه دارد.....