اتحادخبر-ساناز دانشگر: روز قلم در تقویم رسمی ایران روز چهاردهم تیرماه می‌باشد. این روز در سال ۱۳۸۱ پس از پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به ثبت رسید. بی شک، بخش مهم و اساسی هویت فرهنگی هر ملتی، به آثار مکتوبی‌ است که از آن ملت بر جای مانده است. به همین مناسبت اتحادخبر نظرات تعدادی از نویسندگان هم استانی را جویا شده است که در این مبحث به پاسخ های محمد غلامی از شاعران و نویسندگان شاخص دشتستان می پردازیم.
 
محمد غلامی شاعر و نویسنده، متولد ۱۳۴۲ روستای بنار آبشیرین در دشتستان و دبیر بازنشسته آموزش و پرورش است.

در مورد اوّلین و آخرین اثرتان بگویید. در چه سالی منتشر شد؟

"ریشه های روز" ۱۳۷۵ به چاپ رسید و استاد منوچهر آتشی مقدمه ای در 3 صفحه بر آن نوشت که به عللی در آن زمان چاپ نشد. این کتاب شعرهای نو و چند غزل از من را تا سال ۱۳۷۴ در بر می‌گیرد.
آخرین کتابم "چهار فصل غزل" نام دارد که در سال ۱۴۰۰ چاپ شده و غزلیات چهار دهه ی ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ را  در بر گرفته.

چرا حوزه ادبیات را انتخاب کردید؟

از همان زمان کودکی شبها دور چاله آتش می نشستیم و برادرم برایمان کتاب می‌خواند کتاب امیر ارسلان ملک جمشید ملک بهمن و از این دست کتاب‌ها و من با این کتاب‌ها بزرگ می شدم  در دوره راهنمایی شعر هم آمد و به اینها آمیخت و زندگی من را به مرور زمان سمت و جهت داد و در یک کلام من حوزه ادبیات را انتخاب نکردم ادبیات را انتخاب کرد.

تصور بفرمایید یک «قلم طلایی» در اختیارتان هست. اگر قرار باشد آن را به یکی از نویسندگان مورد علاقه‌تان اهداء کنید به چه کسی می‌دهید؟ چرا؟

نویسندگان مورد علاقه من کم نیستند  اما اگر بخواهم از حق نگذرم و حق به حق دار بدهیم این قلم را به خودم می دهم این خودستایی نیست. من ۳۰ سال تمام درباره روستای بنار آبشیرین کار کرده ام و کتاب نوشته ام که  به صورت ۱۰ جلد  آماده شده و این قدمی است تا دیگران هم بیایند در مورد روستای خودشان  بنویسند  تا مطالب کامل تری به آیندگان برسانیم تا حالا چند کتاب  تاریخ طبیعت باورها چاپ شده و دین مذهب زیر چاپ است و تا یک ماه دیگر می آید
کتاب‌های دیگر پیرامون ورزش روستا پیرامون شهدا و رزمندگان ، آداب و رسوم و فرهنگ و نیز به یاری خدا در آینده ی نزدیک به چاپ خواهند رسید.

واژه «قلم» از دید شما چه تعریفی دارد؟

قلم آتش است و خارهای راه را می سوزاند و مسیر را هموار می‌کند. تیشه ای است که  سنگ ها را می برد. قلم پارویی که قایق جامعه را در آب های زندگی  هدایت می‌کند. قلم حیثیت و حرمت نویسنده است.

به نظر شما یک نویسنده خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟
وقتی که حرف از نویسنده میزنیم منظورمان تنها  شاعر و نویسنده ی داستان و مطالب ادبی نیست  و نویسنده به معنای عام آن است.
  نویسنده باید سه ویژگی داشته باشه یک ایمان به خود دو پشتکار سه نظم که من پس از ۳۰ سال نوشتن درباره روستایم  به همین یک جمله رسیده ام
و البته باید افزود : نویسنده هرگز نباید قلم اش را بفروشد و یا مصلحت اندیش باشد.

راز ماندگاری بعضی از کتابها، مقاله ها و شعرها چه می‌تواند باشد؟

نوشته ای که از مردم بگوید و نویسنده اش از جنس مردم باشد می ماند کتابی که انعکاس زندگی مردم باشد انعکاس عشق فقر بدبختی آرزوها گرفتاری‌ها و.... در یک کلام اگر مردم تصویر  خود را در کتابی و نوشته دیدند آن اثر ماندگار است.

همانطور که می‌دانید هر چیزی ممکن است دچار ضعف و آفت شود. به نظرتان آفت نویسندگی در چیست؟

راه جلوگیری یا رفع این آفت ها را نیز بیان نمایید.
همانطور که  راز ماندگاری حافظ در امید دادن است  باید گفت  اگر نویسنده ناامید بشود کارش تمام شده چرا که  ناامیدی بزرگترین  آفت است و  نویسنده را  به بیراهه می‌برد.

آثاری که امروزه وارد بازار نشر می‌شوند می‌توانند نیاز جامعه را برطرف کنند؟

من در جایگاهی نیستم که  بگویم آثاری که چاپ می شود نیاز جامعه را برطرف می‌کند یا نه چون هر کسی از زاویه دید خودش به جامعه نگاه می کند و قضاوت می کند.  من معتقدم تمام آثار و تمام اندیشه ها باید  به جامعه ارائه بشود تا اجتماع همه را در خودش حل کند  و یا آنها را غربال بکند  و هر کدام را نخواست ،  کنار بزند و  گوهرها را در خود نگه بدارد . به هر حال ،  جامعه خودش  خودش تمام اینها را غربال می کند.