همیشه همین است مردان پرمدعی قربانی قدرت می شوند. بی شک آنچه در 24خرداد 92 رقم خورد حادثه ایی از جنس 2خرداد 76 بود. آن روز سید خندانی که حتی نزدیکترین یارانش هم نمی پنداشتند که وزنی در انتخابات داشته باشد با رای 20 میلیونی رییس جمهور ایران شد. امروز هم در شرایطی شیخی از جنس خاتمی و هاشمی رییس جمهور شد که خیلی ها حتی می ترسیدند در ستادش فعالیت کنند و در خوشبینانه ترین حالت با اجماعی که صورت گرفته بود، فکر می کردند نهایت تا مرحله دوم بالا بیاید.  

اما برای همه آشکار شد که میزان رای ملت است و این مردم هستند که تصمیم می گیرند چه کسی اصلح تر است و شایسته پاستور.

اصولگرایان در این دوره نشان دادند که بیشتر از آنکه شیفته ی خدمت باشند تشنه قدرت هستند.

کاندیدهای اصولگرایان می کوشیدند که با سیبل قراردادن یار دیروزشان محمود احمدی نژاد خود را در دل مردم جای کنند و به همین خاطر در این راه سعی در سبقت از هم داشتند و حتی در مناظره ها هم چون کهنسالی نادرشاه به جان هم افتادند و شکاف بین خود را عمیق تر کردند. اما اصولگرایان بی خبر از این بودند که  مردم روشن تر از آنند که آنها می پندارند و مردم همه ی اصولگرایان را سرو ته یک کرباس می دیدند و همه ی آنها را در وضعیت کنونی جامعه سهیم می دانستند.

اما در سنگر مقابل عارف با بزرگی و احترام به خواست حامیان به نفع روحانی انصراف داد تا از یک طرف نام خود را به عنوان یک پهلوان و قهرمان در قلب مردم به ثبت رساند و از سوی دیگر راه را برای روحانی شدن فضا مهیا کرد تا دولت تدبیر و امید راهی پاستور شود.

و این شکست اصولگرایی واجب بود تا به آنها ثابت شود که مردم از دعوا و دروغ بیزارند و مردم عاشق رییس جمهور خدمتگزار هستند.

آری مردم نشان دادند که عهد اخوت با هیچ کس نبسته اند و هرکس تا هر وقت در صراط مستقیم ولایت هست همراه و یاورش هستند و هرگاه ذره ای انحراف یابد از چشمشان می افتد./س