احمـــــد خواجه حسنی:

حسب عادت روزانه سایت های خبری را یکی پس از دیگری باز و بست می کردم، با این تفاوت که این بار توقع داشتم بدون استفاده از Vpn حقیقت پیرامونی را دریابم!
یابنده بودم یا بازنده؟ بماند...

ناغافل تیتر درشتی توجه ام را به خودش جلب کرد؛
• پارلمان مجازی ایران راه اندازی شد.
کنجکاو شدم و لینک مربوطه را کلیک کردم.
بدون اتکاء به سامسونت تراول چک، بی تبلیغات و صرف هزینه، با فراغ بال وارد پارلمان مجازی شدم.
به قول دایی جان ناپلئون؛ دروغ چرا؟ تا قبر آ آ آ آ
منتظر بودم صلاحیتم رد شود و اجازه ورود به پارلمان مجازی از من سلب گردد!  آخر در دوران طفولیت یکبار دور از چشم والدینم پاک کن مدادم را جویده بودم و یقین جازم داشتم از رصد موشکافانه فیلتراسیون دستگاه ذیربط چیزی پنهان نیست و فی الحال اینجاست که یقه ام را بچسبند و صلاحیتم را تأیید نفرماید.
علی ایحال شانس به من رو کرد و ظاهراً اشتباهی رخ داده و در زمره چهار درصدی ها قرار دارم!

باری به هر جهت ورود پیدا کردم و در کمال ناباوری، سامانه به من خوش آمد گفت!
سامانه در نگاه اول آپشن ها و گزینه های دموکراتیکی را برای مخاطب به نمایش می گذارد و برای لحظه ای احساس می کنید که مردم سالاری از آنچه در آئینه می بینید به شما نزدیکتر است!
به عنوان مثال جذابیت مواردی بدین شرح محرز است ؛

• اخطار قانون اساسی در رابطه با طرح ها و لوایح تقدیمی!
• تذکر به رییس جمهور و وزرا!
• پیشنهاد ایده جدید برای قانونگذاری!
• نظارت بر اجرای صحیح و به موقع قوانین!
• مشارکت در فرایند قانونگذاری!
و جالب تر اینکه:
• هر عضو پارلمان مجازی می تواند رأی موافق یا مخالف خود را در رابطه با کلیات هر طرح یا لایحه و در مورد تک تک مواد و تبصره های آن اعلام  کند؛ پیشنهاد اصلاحی یا جایگزین بدهد، اخطار قانون اساسی بدهد و خلاصه، مثل یک نماینده واقعی ابراز وجود نماید.

این همه خوشبختی؟
محاله
ناچارم معروض دارم که حتی شوخیش هم خوب نیست ! ! !

محل سؤال است که مگر برای آراء و نظریات شخص نماینده واقعی مردم در مجلس شورای اسلامی وقعی قائل می باشند؟
شما قبول زحمت فرموده و خود نمایندگان مردم را در فرایند قانونگذاری مشارکت دهید،قاطبه ی مردم پیش کِش.

مفروض بر اینکه امروز ۲۴ آبان ۹۸ است و مقرر گردیده مجلس شورای اسلامی قانون افزایش نرخ بنزین را مصوب نماید، آیا با ابراز وجود شهروندان در پارلمان مجازی و درخواست به عدم تصویبِ طرح،نظر و خواست عموم مردم دارای ارزش و قابل احترام است یا نه! مردم نمی دانند و مصلحت ایجاب می کند که افزایش نرخ تصویب شود ؟
آیا در روزها و ماه های آتی در راستای تصویب لایحه هایی نظیر  لایحه پیشنهادی بودجه، قانون هدفمند کردن یارانه ها یا قانون گردش آزاد اطلاعات نظر عضو پارلمان مجازی ملاک عمل خواهد بود و در صدر تا ذیل مصوبه های پیش رو،خواست عمومی جامعه و نظریات مردم ارزش و اعتباری پیدا خواهد کرد؟
اگر جمیع ساحل نشینان بوشهری متفق القول به طرح پیشنهادی بیمه صیادان رأی موافق دهند،به این مهم ترتیب اثر خواهند داد؟
اگر جواب مثبت است ظفرمندانه اقرار می دارم که هیچ وقت به صورت سیستماتیک و نظام مند تا این حد مزه قرب و ارزش را حس نکرده بودم.
شواهد و قرائن بر پیاده سازی تفکر سیستمی دلالت دارد که مزید امتنان است.

ولی ای کاش بجای راه اندازی پارلمان مجازی در اصلاح ساختار فعلی و به رأس بازگرداندن مجلس تدبیر یا چاره ای می کردند تا نمایندگان مردم جایگاه واقعی قانونگذار را به صراحت تجربه کنند.

اگر قائل به مطالعه پارلمان ها و ساختارهای سیاسی قانونگذار بر اساس یک سری اشتراکات و الگوهای مشابه باشیم بدین نتیجه خواهیم رسید که از بارزترین ويژگي هاي ریل گذاری نهاد قانونگذاری در کشورهای مختلف، رشد و نمو انديشه ها، نهادها و همراهی با سازوکارهاي مردم سالارانه  است.
مجلس شورای اسلامی نهادی جمعی است که بایسته می نماید در آن اراده مردم بی کم و کاست اعمال شود.
کارآمدی مجلس در قانون گذاری،تفسیر قوانین عادی و اعمال نظارت بر حسن اجرای قانون، نیازمند بازاندیشی در جهت ارائه راهکار در راستای ارتقاء کارآمدی است.
تا رسیدن به سر منزل مقصود و تحقق مجلسی با تراز انقلاب اسلامی هنوز فاصله ها داریم.

حسب نظریه جان لاک در مورد قدرت نفوذ پارلمان در بریتانیا،نقل قول معروف ژان لويي دولولم حقوقدان سوئيسي صدق می کند آنجا که می فرمایند؛پارلمان می تواند هر کاری بکند مگر تبدیل زن به مرد و ایضاً مرد به زن !!!
در ایران اما قدرت مجلس در ادوار مختلف روند کاهشی در پیش گرفته به نحوی که افول نقش و میزان تاثیرگذاری پارلمان در کشور محرز و مبرهن است.

امید دارم راهبرد سامانه پارلمان مجازی ایران با مدیریت محمدحسین حسین زاده بحرینی نماینده محترم مردم مشهد و کلات، با هموندی و ساپورت شرکت همراه اول، موجبات اصلاح و دگردیسی در ساختار مجلس را مهیا سازد، باشد که این پارلمان مجازی خزان آگاهی را به سر برده و دریچه ای به سمت بهاری شدن نیل به فضیلت آگاهی (در کلام مولانا) در جامعه ی آپولیتیسم(سیاست زده) امروزی باشد.