میم پارسا:

جایگاه خدمتی و امنیت شغلی برای بعضی مدیران از موهباتی است که فقط به افراد خاص تعلق دارد. برای داشتن این جایگاه نیاز نیست  چپ باشید یا راست. اصلاح طلب باشید  یا اصولگرا! همیشه مشغول کار هستید و از برکات آن سیراب خواهید شد. مثلاً شما یک لحظه در مخیله تان نمی گنجد که استاد بیژن زنگنه ، وزیر نباشد. به ضرس قاطع و بنا به تجربه سال های دور ، احتمالاً از بدو تولد، یک اپلیکیشن وزارتگردی روی ویندوز آقا بیژن نصب کرده اند تا ماشین خدمتش، همیشه در پارکینگ وزارتخانه پارک شده  باشد.

یا داشته ایم که استاد ولایتی ( از هم ولایتی های سابق) شانزده سال کلیددار فلان وزارت خانه بود و کلید را تحویل نمیداد. بعضی ها هم هستند که مرتبا از این وزارتخانه به آن وزارتخانه در حال شیفت هستند. اصلاً برای این افراد تخصص، جایگاهی ندارد  و همین کافیست که وزیر یا رئیس باشند. خدای ناکرده فکر نکنید رانتی وجود دارد ! عشق به خدمت باعث شده این عزیزان  به واسطه نشستن روی صندلی های چرخدار ، زخم بستر بگیرند و ماهیچه های اسفنکترشان کارایی لازم را نداشته باشد. اما با این همه فشار جسمی، حاضر نیستند محل خدمت خود را ترک کنند. 

اگر خدای ناکرده جایی و در تصاحب پستی شرایط اختصاصی وجود داشت و آن شرایط در خون آن نظرکرده نبود ، آن مدیر سریعاً در اقدامی به اصطلاح انقلابی و در راستای شیفتگی خدمت به صورت خودجوش سوابقی تهیه می‌کند تا برای نشستن به صندلی خدمت مشکلی پیش نیاید. مورد داشتیم جوانی برای تصدی پست خطیر دیوانی نیاز به بیست سال سابقه مدیریت داشت. آنقدر نامبرده جوان بود که این همه سابقه به دوران قنداقه فرد می رسید.سریعا و بدون فوت وقت از مهدکودک زمان تحصیلش ، حکم مبصری ایشان را صادر کردند تا شرایط بیست سال مدیریتش تکمیل گردد. از دیگر مدیران شیفته خدمت ، استاد شریعتمداری است. شک ندارم دایه ی این بزرگوار  بند نافش را در هیئت وزیران چال کرده است.

نامبرده فوق، اکثر قریب به اتفاق وزارتخانه ها را  وزیر بوده و در حال حاضر آبدیده ترین و با تجربه ترین مدیر کشور است.

البته کاشف به عمل آمده به دلیل خالی نبودن وزارتخانه های موجود ، مجلس و دولت بر آن شدند تا دوباره وزارت بازرگانی را احیا کنند و دوباره نامبرده را بر مسند خدمت بنشانند. خود آقای رئیس‌جمهور و رئیس مجلس هم از چهل سال پیش تا کنون در مناسب مهم مشغول به خدمت بودند.آنقدر تجربه خدمتی شان بالاست که به تنهایی سازمان برنامه و بودجه ای هستند که می توانند مملکتی را اداره کنند. اصلا اینقدر مدیریت در خون بعضی مدیران ما وجود دارد که املاح معدنی در خون آنها وجود ندارد.