امید دریسی

کروناویروس بهانه‌ای شد تا در حرکتی گسترده، هجمه‌ها به سوی روحانیت، شبکه‌ی بهداشت و درمان، آموزش و پرورش، وزیر، وکیل، وصی، رئیس جمهور، نظام و و و .. روانه شود!
برای ناصوابیِ این هجمه‌ها ادله و تاییدیه‌ای کنار نگذارده‌ام، چنان‌که برای درستی‌اش نیز. بنابراین سطور فوق و ذیل نه برای رد یا تایید مواضع و نقطه‌نظرات آحاد مردم پیرامون مقصران و اهمال کنندگان، بل برای تلنگری به خود مردم نگاشته می‌شود.

مایی که بانگ مهیب بر می‌آوریم که ای حکومت برای‌مان چه کرده‌ای و فریادهای اعتراضی‌مان گوش فلک را کر کرده است آیا از خود پرسیده‌ایم که خودمان برای مدیریت کروناویروس چه کرده‌ایم؟!

در این که به طور کلی نهادهای مسئول و سیستم یکپارچه‌ی مدیریت بحران در کشور جهت جلوگیری از شیوع این ویروس کُند و ضعیف عمل کرده هم عقیده‌ایم. اعتراض‌ها و نقدها نیز به قدر کافی در بین مردم رد و بدل شده است. این اشاره به آن جهت بود تا خواننده متصور نشود که این قلم در دفاع از نهادها و مسئولین، تیغ برای مردم از رو بسته است. خیر، حاشا و کلا.

سخن این است: اگر صدا و سیما برنامه‌های آموزشی جهت این بیماری دایر کرده، اگر فتیله‌ی فوتبال پایین کشیده شده، اگر درِ مدارس تخته شده، اگر قسمت‌هایی از اصناف و بازار به ضرب و زور پلیس تعطیل شده و بسیاری از این اگرها ‌که به واسطه‌ی تصمیمات بالادستی و دولتی لحاظ گردیده است، پس من و تو به عنوان شهروندِ نگران چه کرده‌ایم؟! بینی و‌ بین‌الله با خودمان روراست باشیم! غیر از این بود که تا دیدیم چند روز تعطیل است سوئیچ را برداشتیم و کوله‌بارمان را بستیم برای مسافرت؟! ما کرونا را مدیریت کردیم یا کرونا ما را؟!
هنوز یادمان نرفته در بحبوحه‌ی شیوع کرونا، هواداران سپاهان چجور جلوی اتوبوس تیم درازکش افتادند که آقایان یا ما هم باید به استادیوم بیاییم یا بازی باید لغو شود!
برای دیگر تیم‌ها و سایر ورزش‌ها نیز همین روال برقرار است و اگر به مردم بگویند آزادید آنان با شعف دل به ورزشگاه‌ها می‌روند و هر ورزشگاه به مثابه‌ی یک بمب ویروسی عمل خواهد کرد!
این مدت به هر کجا که مراجعه کنید حضور حماسی مردم را به خوبی می‌بینید! حال چه برای فعال کردن رمز دوم پویا باشد، چه برای خرید تخمه‌ی تازه و گرمه و چه برای تهیه‌ی لوازم آرایشی!! گویا عهد بسته‌ایم تا جنبنده‌ای آن بیرون وجود دارد ما نیز متحرک باشیم! بپذیریم مادام که کرکره‌ی بازار را پایین نکشند، ما مردم کماکان در بازار فعال خواهیم بود و مشغول خریدهای غیر ضرور هستیم!
آیا این‌گونه می‌خواهیم این لعنتیِ وارداتی را شکست دهیم؟!

ایهاناس، در بحران‌های گسترده وقت تسویه‌حساب‌های کهنه نیست. ویروس‌ها نه ووهانِ چینِ کمونیست را می‌شناسند نه قمِ ایرانِ ایدئولوژیک را. نه شرم حضور در حسینیه و حرم دارد و نه باکی از ورود به کازینو! هم در ایران بر آن بانوی محجبه‌ی چادری می‌نشیند هم در غرب بر او که لب ساحل مشغول گرفتن حمام آفتاب است!
بر فرض که شبکه‌های اجتماعی را هم پر کردیم که روحانیتِ فلان و بهمان اکنون بیاید و جلوی کرونا بایستد! اصلاً گیریم که منبع پخش تمام مصائب و هرچه کروناست را انداختیم گردن نهادها و ارگان‌ها و حکومت! آیا به منع گسترش کروناویروس کمکی کرده‌ایم؟!
از خودمان سوال می‌کنم اگر مساجد و نماز جمعه‌ها را تعطیل نمی‌کردند ما نمی‌رفتیم؟ وَالله می‌رفتیم بعضی‌های‌مان. اگر درب مدارس را تخته نکرده بودند قطعاً بسیاری از والدین بچه‌های‌شان را از رفتن منع نمی‌کردند. اگر پلیس جلوی ما را در ورودی شهرها نمی‌گرفت الان خیلی از مردمِ شنگولِ ما چادرهای مسافرتی‌شان پهن بود! عید هم می‌آید و آن‌گاه می‌بینیم آنان که نیازی به عبور از پلیس‌های بین شهری ندارند چگونه دید و بازدیدشان را ادا می‌کنند!

همین هفته‌ی پیش مراسم ترحیم و تشییع یکی از بستگان با حضور اهالی محل انجام شد و نویسنده‌ی این سطور نیز در مراسم پیش‌گفته حضور داشته است! می‌بینید که همگی باهم بنا به هر دلیل و عذر و توجیهی در حال خنثی‌سازی تلاش‌ها برای کنترل گسترش کروناویروس هستیم!
ما مردم کِی و کجا و در کدام کمپین هماهنگ و یک‌دست بودیم که این دومی‌اش باشد؟
مردمِ عزیز! یک سوزن هم به خودمان بزنیم.

در پایان این نوشتار، اول خودم را دوم خودم را و سوم دوستان، اطرافیان و همه‌ی عزیزان را به منطق در بیان و مراقبت از خود و رعایت نکات بهداشتیِ توصیه شده فرا می‌خوانم.

#باهم_شکستش_می‌دهیم.