محمد حیاتی
فعال فرهنگی و سیاسی

رسانه‌ای که عنوان «ملی» را یدک می‌کشد، بیش از هر چیز باید امانت‌دار سخنان مسئولان و اعتماد مردم باشد. مردم حق دارند سخنان رئیس‌جمهور، رئیس مجلس و دیگر مسئولان کشور را کامل، دقیق و بدون گزینش‌های سلیقه‌ای بشنوند تا خود درباره آن قضاوت کنند.
هرگاه بخش‌هایی از یک مصاحبه یا سخنرانی حذف می‌شود، این پرسش در ذهن افکار عمومی شکل می‌گیرد که معیار این حذف چه بوده است؟ آیا این تصمیم صرفاً یک ملاحظه فنی و زمان‌بندی بوده یا دلایل دیگری در میان است؟ پاسخ روشن و شفاف به این پرسش‌ها، برای حفظ اعتماد عمومی ضروری است.
در ماه‌های اخیر، درباره نحوه پخش برخی گفت‌وگوهای مسئولان، از جمله رئیس‌جمهور و پیش‌تر رئیس مجلس، بحث‌ها و انتقادهایی در فضای عمومی مطرح شده است. فارغ از درستی یا نادرستی هر مورد، اصل موضوع این است که رسانه ملی زمانی می‌تواند جایگاه مرجعیت خود را حفظ کند که مخاطب احساس کند با رسانه‌ای بی‌طرف، شفاف و امانت‌دار روبه‌رو است.
مرجعیت رسانه‌ای با نام به دست نمی‌آید؛ با اعتماد ساخته می‌شود. و اعتماد نیز زمانی شکل می‌گیرد که مخاطب مطمئن باشد آنچه می‌بیند و می‌شنود، روایت کامل و صادقانه واقعیت است، نه گزیده‌ای که دیگران برای او انتخاب کرده‌اند.
امروز، در عصر شبکه‌های اجتماعی و دسترسی گسترده به منابع مختلف خبر، هر تصمیمی که به کاهش اعتماد عمومی بینجامد، بیش از گذشته بر جایگاه رسانه رسمی کشور اثر می‌گذارد. اگر قرار است رسانه ملی همچنان مرجع بخش بزرگی از جامعه باشد، باید بیش از هر زمان دیگری به اصول حرفه‌ای، بی‌طرفی، شفافیت و امانت‌داری پایبند بماند.
مردم بیش از هر چیز، حقیقت را می‌خواهند؛ حقیقتی کامل، نه بخشی از آن.