بانو بوشهری/ برازجان:

ملت همیشه در صف

هیچ وقت گولِ ظاهر هیچ چیز و هیچ‌کس رو نخورید. همین واژه صف همش دو حرف بیشتر مُعطلِ خودش نکرده اما چه خون هایی که به دل نکرده.
ملتِ همیشه در صحنهٔ صف با حضور صف های عریض و طویل قرابتی دیرینه دارن‌.
صف های اولِ اول رو سنِ من قَد نمیده سَبکُ سیاقش رو پس به همین صف های متأخر می پردازم.
صف دارای انواع و مراتبی است:
۱: صف شکر
۲: صف گوشت
۳: صف رُب
۳: صف برنج
۴: صف جون آدمیزاد
۵: صف دفاعی
۶: صف سبد کالا
۷: صف ارز و دلار
۸: دنیا ببین ما چقد خوبیم
بذارید نیمه پر لیوان( صف) رو هم یه بررسی اجمالی بکنیم.
اگر شما کمی، فقط کمی حفظیاتتون خوب باشه می تونین چهار تا فحش جمع و جور و به درد بخور هم تصاحب کنید در این صف ها واسه خودتون.
در همین صف های مُنعقد شده از اذونِ صبح تا چهارِ پسین اتفاقات میمون و مبارکی هم روی میده. کی می تونه لحظه ای که دو نفر دارن سرِ اینکه نوبت منه نه نوبت منه مذاکره می کنن و برای آنی چشم هاشون تو هم قفل میشه و به النکاحُ سُنتی ختم میشه رو منکر بشه. بله عزیزانِ دل ،عیب مِی جمله بگفتی،هنرش نیز بگوی.
اگه یه تحقیق میدانی صورت بگیره شک ندارم که کاشف به عمل میاد که نافِ دو سومِ ملتِ همیشه در صحنه رو تو صف انداختن.

کی شعر تر انگیزد شاعری که همش تو صف باشد.