حادثه غم بار و تاسف برانگیز زلزله در بخش کاکی و شهر شنبه که موجب کشته و زخمی شدن و همچنین بی خانمان شدن شمار زیادی از هم استانی ها گردید را تسلیت عرض می کنم.

همدلی ها و همدردی ها و مهربانی های مردم عزیز ایران با هموطنان خود البته جلوه های زیبایی برجای گذاشت که قابل تقدیر و سپاس است.

امید که مسئولین ذیربط نیز بازسازی ویرانی ها و کمک به زلزله زدگان را با سرعت بیشتری در دستور کار قرار دهند و به زودی زندگی در این منطقه به روال عادی بازگردد.

اما نکته مهمی که باید به آن اشاره شود تلفات و خسارات زیاد زلزله در ایران است. به این خبر که صبح شنبه 24 فروردین ماه جاری روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت توجه بفرمایید: «زمین لرزه شدیدی نخستین ساعات بامداد شنبه استان «هایوگو» Hyogo و مناطق اطراف آن را در غرب ژاپن تکان داد که براثر آن شانزده نفر مصدوم شدند. » 

زلزله دیروز ژاپن از لحاظ قدرت و شدت تقریباً به اندازه زلزله کاکی و شنبه استان بوشهر بوده است ولی در کشور ما حدود 40 کشته و 1100 مجروح و میلیاردها خسارت برجای می گذارد و در ژاپن فقط 16 نفر مجروح و اندکی خسارت مالی.

بدون هیچ توضیح اضافی میخواهم به این نکته اشاره کنم که زندگی پیشرفته و اتخاذ تدابیری که بر اثر زلزله 6 ریشتری این همه مردم داغدار نشوند حق مردم ایران است.  آیا برطرف کردن دغدغه و نگرانی  مردم بابت زلزله های به لحاظ شدت متوسطی که این همه ویرانی در ایران به بار می آورد حق مردم ایران نیست؟ 

مردم حق دارند بپرسند در کشور زلزله خیزی مثل ایران چرا تدابیری در حد کشور ژاپن برای حفظ جان مردم اندیشیده نمی شود؟

به این اظهارات هم عنایت بفرمایید: «رئیس سازمان مدیریت بحران کشور اظهار داشت: بیش از 97 درصد سرزمین ایران روی گسل است. این در حالی است که بسیاری از ساختمانهایی که می گویند تا 7 ریشتر در برابر زلزله مقاومت دارد بنده می گویم خیر مقاوم نیست. دستگاههای متولی باید اشکالات و نقاظ ضعف را شناخته و آن را تقویت کنند. بنده یک سوال دارم و آن این است که کجای دنیا سراغ دارید یک بیمارستان بعد از 2 سال ساخته شدن تخریب شود  در حالی که زلزله آذربایجان نمونه آن را داشتیم.»

همین یک پاراف از سخنان یک مقام مسئول به روشنی همه ی بی برنامگی ها و سهل انگاری هایی که در زمینه حفظ جان مردم و کاهش تلفات ناشی از زلزله در کشور ما وجود دارد را آشکار می سازد و نگارنده نیاز به هیچ توضیح اضافه نمی بیند.

به راستی تفاوت عقب ماندگی های علمی و فنی بین ایران و ژاپن کی به حداقل ممکن خواهد رسید؟

و نهایت اینکه آیا آرامش خاطر مردم بابت زلزله هایی با قدرت 5 و 6 ریشتر که در کشورهایی مثل ژاپن حداکثر فقط چند زخمی در بر دارد حق ملت ایران نیست؟