اين كارگر نانوايي در عين حال با اشاره به ايراد قانوني به قراردادهاي كارگران نانوايي‌ها مي‌گويد: «منِ كارگر نمي‌خواهم نانم را با گران كردن نان مردم در بياورم. مگر ما چون نانواييم تفاوتي با بقيه كارگرها مي‌كنيم؟ همان حداقل‌مزد قانون كاري را به ما بدهند راضي هستيم. ما هم ساعت كاري زياد و سخت بودن كارمان براي همه روشن است اما وقتي پاي حق و حقوق وسط مي‌آيد همه حساب و كتاب‌ها عوض مي‌شود و براي گرفتن حق‌مان بايد منتظر چيزي باشيم كه ربطي به ما ندارد. اصلا دولت قيمت نان را ثابت نگه دارد، خيلي هم كار خوبي مي‌كند، اما چرا فشارش را بايد من كارگر تحمل كنم؟»

خبرنگار ما همچنين در يك صف نانوايي زماني كه موضوع گراني نان را مطرح كرد يكي از بازنشستگان دولتي با اشاره به اينكه اين تنها قوت غالب ما است، گفت: « با توجه به افزايش قيمت ساير اقلام خوراكي امكان خريد مرغ و گوشت و برنج براي بازنشسته‌هايي مثل من وجود ندارد و براي ما نان تنها قوت غالبي است كه تاكنون مي‌توانستيم تهيه كنيم اما با گران شدن نان خريد آن براي ما هم سخت‌تر مي‌شود.»/س