اتحادجنوب: در ابتدای هر پروژه طراحی داخلی، برای طراح این پرسش ها ایجاد می شود که چه سبکی را باید انتخاب کنم؟ به چه سبکی علاقه مندم؟ چه سبکی برای طراحی این فضا مناسب است؟ با چه سبکی احساس راحتی می کنم؟ سبک مناسب، برای طراحی یک اتاق و یا کل خانه، یک خانه ییلاقی و یا یک عمارت بزرگ، بر اساس فضای موجود و مقتضیات آن متغیر است.

لیست سبک های طراحی داخلی که در ادامه آوردیم یک لیست دقیق نیست، بلکه مجموعه ای از رایج ترین و محبوب ترین سبک های طراحی داخلی است. در این حیطه، سبک های بیشتری وجود دارد و روز به روز بر تعداد آن افزوده می شود. می توانید از این لیست برای بدست آوردن درک بنیادین از سبک های رایج طراحی داخلی، ویژگی هایشان، تفاوت میان آن ها و چگونگی ایجاد آن استفاده کنید.

طراحی داخلی به سبک شهری (Urban Style Interior Design)

در سبک شهری برای خانه ها از مواد و متریال غیرسنتی استفاده می شود؛ یعنی مواد و مصالحی که پیش از این تنها کاربردی صنعتی داشته است. در این سبک استفاده از فولاد گالوانیزه، کفپوش های سیمانی، صفحات فلزی، ایرانیت، میله های آهنین، و سطوح پرداخت نشده به وفور دیده می شود؛ اشیایی که جلوه ای مدرن و غیر متعارف پدید می آورند.

این دسته اشیا در سبک شهری، اغلب (بصورت تصادفی و غیر کاربردی) برای ایجاد فضایی همچون فضاهای بیرونی یا صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند.

برای مجلل کردن سبک شهری،  در نماهای داخلی پرداخت بیشتری صورت می گیرد و برای اتاق های کوچک از ترفند فضای باز و چند منظوره استفاده می شود. برای مثال اگر نگران کوچکی آشپزخانه هستید، می توانید آشپزخانه باز (اوپن) داشته باشید و در آنجا غذا میل کنید.

این ویژگی، کارکرد اصلی سبک شهری را نمایان می کند که ایجاد فضاهایی بیشتر و غیر منتظره است. فضای ترکیبی کار و زندگی در مراکز شهری و مناطق صنعتی استفاده فراوان دارد که اغلب اصطلاح آپارتمان-استودیو (studio apartments) را به آن نسبت می دهند. انبارهای بازسازی شده با کفپوش های سیمانی برای آثار هنری در مقیاس بزرگ و یا به عنوان کارگاه تولید، و طبقه بالایی برای زندگی مورد استفاده قرار می گیرد.

 ساختمان های صنعتی بلند و آپارتمان های مجلل و ساختمان های چند منظوره از دیگر نوآوری های سبک شهری است که بجای جنگیدن با ویژگی های صنعتی موجود، آن ها را به آغوش می کشد.

در مجموع، ویژگی های اصلی طراحی داخلی شهری عبارتند از:

•    استفاده از مواد و متریال صنعتی
•    آشکار بودن مصالح سازه ای
•    بکارگیری اشیا خاص و منحصر بفرد (غیر کاربردی)
•    تلاش برای خلق فضاهای باز و چند منظوره
•    کاربرد در ساختمان هایی که تغییر کاربری داده اند

سبک طراحی داخلی محلی (یا روستایی) (Country Style Interior Design)

سبک «دنج و راحت» روستایی، مشابه سبک کاتیج (cottage) یا کلبه ای است. سبک های روستایی بسیاری وجود دارد که با توجه به فرهنگ ها و دوره های مختلف، شکل تازه ای به خود می گیرند. کانتری برای هر کشور یک سبک سنتی محسوب می شود. بنابراین شما با سبک های محلی مختلفی مانند فرانسوی، انگلیسی، آمریکایی، ایتالیایی یا توسکانی و ... مواجه می شوید.

هر نوع سبک کانتری ویژگی هایی دارد که بیانگر فرهنگی است که این سبک از آن زاده شده است. انگلیسی کانتری، سبکی آرام و راحت مملو از نقوش گلدار، چهارخانه و راه راه است. چوب های طبیعی مانند چوب بلوط از مواردی است که در این سبک بسیار به چشم می خورد. در سبک کانتری، با آن مبلمان بزرگ و جداسازی فضا با دیوارهایی که با انواع تصاویر و اشیا تزیین شده است، فضای باز جایگاه چندانی ندارد.

سبک محلی فرانسوی با رنگ های ژرف و درخشان (مثل بنفش بادمجانی، اسطوخودوسی یا بنفش کمرنگ، زرد، آبی لاجوردی) شناسایی می شود. رنگها در قالب نقوشی از گلها و حیوانات به نمایش در می آید.

مبلمان درشت و سنگین است. سبک محلی ایتالیایی (که به سبک توسکانی نیز معروف است)، فضایی گرم و کلبه ای دارد. رنگ های اُکر (خاکی)، سفالی، زرد طلایی، و سبز در آن بسیار به چشم می خورد. کفپوش و شومینه از سنگ طبیعی ساخته می شود. سطوح پرداخت نشده چوبی و دیوار های ناصاف، از مواردی است که حال و هوای روستایی آن را تشدید می کند.

ویژگی اصلی سبک محلی آمریکایی، «سادگی» است. مبلمان آن لکه دار، رنگ شده، یا پرداخت نشده است. سبک محلی مدرن ظاهری جدید و به روز دارد و به کار گرفتن مبلمان نورپردازی و هنر مدرن در طراحی سنتی، آن را تا جایی به روز می کند که دنجی و راحتی خود را حفظ نماید.

 

در مجموع، ویژگی های اصلی سبک طراحی داخلی کانتری یا محلی عبارتند از:

•    دنج و راحت اما گاهی شلوغ و بهم ریخته
•    سبکی سنتی در هر فرهنگ (مثلا محلی فرانسوی، محلی آمریکایی و ... )
•    نقوش گل و گیاه، چهار خانه ای و راه راهی
•    مبلمان درشت و سنگین
•    سطوح خشن و پرداخت نشده