پس قلی گفتا که من سبّابه ام
چند روزی هست از کف داده ام
می شود با دست چپ انگشت زد؟
گفت آن مسئول : نه اصلا ابد
چون قلی بر حرف خود اصرار کرد،
کم کمک اصرارهایش کار کرد
گفت آن مسئول چاق کله تاس،
تا بگیرم با ستاد خود تماس
با قلی گفتند آن گه : ای پسر
این زمان برگرد تا ماه دگر
یک ماه بعد
از ستاد کلّ استخدام ها
نامه آمد که : قلی تهران بیا
در حضور کلّ اعضای ستاد
مجلسی باید کنون ترتیب داد
پس قلی ناچار شد بار دگر
بار بندد تا رود تهران سفر
آغاز جلسه ی بررسی انگشت قلی
ساعت هشت است و آقای قلی
با لباس ساده، نه گل بلبلی
طبق فرمان آمده مانند باد
تا شود حاضر به موقع ، در ستاد
ساعت اما کم کمک رد شد ز هشت
هشت و نیم و نه شد و از ده گذشت
چاق و کوتاه و میان سال و بلند
جمله اعضا جز یکیشان آمدند
پس سخنگو گفت در گوش قلی
نیست یک عضو و نباشد حاصلی
ای قلی فردا دوباره باز گرد
ریخت بر روی قلی یک آب سرد
گفت من یک بچه شهرستانی ام
نه همانند تو یک تهرانی ام
جا ندارم ای سخنگو رحم کن
وضع مالی مرا تو فهم کن
شوربختانه سخنگوی ستاد
گوش بر فریاد قل قل خان نداد
پس قلی، بیچاره با جیب تهی
رفت در راه خراب بی رهی ...
ادامه دارد...