محمد مجاور شیخان

«روز روابط عمومی و ارتباطات» را امسال در شرایطی گرامی می‌داریم که ایران اسلامی در مواجهه با یکی از پیچیده‌ترین اشکال جنگ ترکیبی و همه‌جانبه با نظام سلطه است؛ جنگی که نزدیک به ۸۰ روز است خیابان‌های ایران را به صحنه ظهور همبستگی ملی و یکی از مهم‌ترین پدیده‌های ارتباطی عصر حاضر تبدیل کرده است؛ تا آنجا که می‌توان گفت اجتماعات مردمی این ایام در خیابان‌ها، حامل «پیام تاریخی ملت ایران» و نماد زنده مقاومت، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی کشور است.

در چنین شرایطی، عرصه ارتباطات و اطلاع‌رسانی، بخشی از میدان نبرد محسوب می‌شود. جنگ امروز، صرفاً جنگ موشک و میدان نظامی نیست؛ جنگ روایت‌ها، ادراک‌ها و امیدهاست. از همین رو، رسالت کنشگران حوزه ارتباطات، رسانه و اطلاع‌رسانی، تنها تولید، پردازش و انعکاس خبر و تحلیل نیست، بلکه بیش و پیش از آن، امیدآفرینی، اعتمادسازی و خنثی‌سازی عملیات روانی دشمن است.

در شرایط جنگ، نخستین ضرورت، «هماهنگی ارتباطی» و تقسیم کار حرفه‌ای میان رسانه‌ها، روابط عمومی‌ها، سخنگویان، شبکه‌های اجتماعی و نهادهای اطلاع‌رسانی رسمی است. هر رسانه و هر واحد روابط عمومی می‌تواند به مثابه یک سامانه عملیاتی در میدان جنگ ادراکی عمل کند؛ به گونه‌ای که یکی مأمور اطلاع‌رسانی فوری، دیگری مسئول تبیین و ترسیم خطوط تحلیلی منسجم و دیگری عهده‌دار بازتاب «روایت ایرانی» در افکار عمومی جهان باشد.

در این میان، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پرهیز از تشتت خبری، واکنش‌گرایی هیجانی و انتشار اطلاعات فاقد دقت و دروازه‌بانی حرفه‌ای است. در جنگ، سرعت مهم؛ اما دقت، اعتمادسازی و پیامدسنجی از آن نیز مهم‌تر است. روابط عمومی‌ها و رسانه‌ها باید در زمان مناسب، پاسخگوی پرسش‌های افکار عمومی باشند و در عین حال، ملاحظات امنیتی و خطوط قرمز ملی را با نهایت دقت، دوراندیشی و مسئولیت‌پذیری رعایت کنند.

امروز مهمترین سرمایه کشور در مواجهه با بحران، «همبستگی ملی» است؛ سرمایه‌ای که بخش مهمی از وظیفه حفظ و تقویت آن بر عهده خانواده بزرگ ارتباطات و رسانه قرار دارد. بی‌تردید، تاریخ این روزها را نه تنها با تحولات میدان، بلکه با روایت‌ها، تدابیر و ابتکارهای مسئولانه فعالان حوزه ارتباطات داوری خواهد کرد.

روز روابط عمومی و ارتباطات بر همه مجاهدان راستین، صبور و بی ادعای این عرصه رفیع مبارک باد.