اتحادخبر:یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که کپک خانگی می‌تواند محرک مهمی برای یک بیماری نادر و ناتوان‌کننده ریه باشد که می‌تواند باعث مشکلات تنفسی دائمی شود.

به گزارش مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش می‌دهند که به نظر می‌رسد کپک عامل اصلی تقریباً یک چهارم (۲۳٪) از ۲۳۱ مورد پنومونیت حساسیت بیش از حد درمان شده است.

محققان گفتند که این بزرگترین مطالعه‌ای است که تا به امروز در مورد ارتباط قرار گرفتن در معرض کپک خانگی با پنومونیت حساسیت بیش از حد انجام شده است. پنومونیت حساسیت بیش از حد یک بیماری بینابینی ریه است، گروهی از بیماری‌ها که بافت ریه را تحریک، ملتهب یا زخمی می‌کنند.

دکتر «تریسی آدامز»، نویسنده اصلی و استادیار پزشکی داخلی در دانشگاه تگزاس ساوت وسترن، در یک بیانیه خبری گفت: «این مجموعه موارد مهم است زیرا قرار گرفتن در معرض کپک خانگی را با ایجاد پنومونیت حساسیت بیش از حد مرتبط می‌کند، که تلاش‌های ما را برای تشخیص و درمان بیماری‌های بینابینی ریه آگاه می‌کند.»

محققان خاطرنشان کردند که این نتایج همچنین با توجه به افزایش تعداد رویدادهای شدید آب و هوایی ناشی از تغییرات اقلیمی که خطر رشد کپک خانگی را افزایش می‌دهند، به موقع هستند.

محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه گفتند که پنومونیت حساسیت بیش از حد زمانی رخ می‌دهد که قرار گرفتن مکرر در معرض آلرژن‌های استنشاقی، واکنش ایمنی را ایجاد می‌کند که به بافت ریه آسیب می‌رساند.

طبق گزارش انجمن ریه آمریکا، بیش از ۳۰۰ ماده شناخته شده است که باعث ایجاد هلیکوباکتر پیلوری می‌شوند. برخی از انواع هلیکوباکتر پیلوری بر اساس منبع آلرژن نام‌گذاری شده‌اند.

این موارد شامل ریه کشاورز، ناشی از کپک روی یونجه، کاه و غلات؛ ریه پرنده‌بان، ناشی از پر یا فضولات پرندگان؛ ریه دستگاه رطوبت‌ساز، ناشی از قارچ‌های رشد یافته در دستگاه‌های رطوبت‌ساز یا واحدهای تهویه مطبوع؛ و ریه وان آب داغ، ناشی از باکتری‌های موجود در بخار خارج شده از وان‌های آب داغ است.

برای این مطالعه جدید، محققان سوابق ۲۳۱ بیمار مبتلا به پنومونیت حساسیت بیش از حد را بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که ۵۴ نفر به دلیل رشد کپک در خانه‌هایشان به این بیماری مبتلا شده‌اند.

محققان گفتند که آسیب ناشی از آب منبع اصلی رشد کپک بود که اغلب در حمام، اتاق خواب و واحدهای تهویه مطبوع یافت می‌شود.

این مطالعه نشان داد که از بین ۴۱ بیماری که پس از کشف کپک، منبع آن را حذف کردند، حدود ۱۲٪ بهبود قابل توجهی در عملکرد ریه خود در عرض سه تا چهار ماه نشان دادند.

بیماران این بهبود را حداقل برای یک سال حفظ کردند، اگرچه چهار مورد از پنج مورد شامل پنومونیت حساسیت بیش از حد فیبروتیک بود که به گفته محققان، بهبود در آن به دلیل بافت اسکار برگشت‌ناپذیر کمتر رایج است.

محققان گفتند میانگین بقای بیماران مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری مرتبط با کپک که پیوند ریه دریافت نکرده‌اند، حدود ۹۷ ماه بود که با نتایج بقای بیمارانی که در اثر قرار گرفتن در معرض کپک یا قرار گرفتن در معرض پرندگان در خارج از خانه به هلیکوباکتر پیلوری مبتلا شده‌اند، قابل مقایسه است.

محققان گفتند شناسایی قرار گرفتن در معرض کپک و استفاده از آزمایش‌های کم‌تهاجمی مانند برونکوسکوپی ممکن است به پزشکان در تشخیص هلیکوباکتر پیلوری بدون نیاز به بیوپسی جراحی کمک کند.