محمدرضا جنگی

در جریان تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به خاک ایران، بسیاری از شهروندان این پرسش را مطرح کردند که چرا استان بوشهر با وجود دارا بودن تأسیسات حساس هسته‌ای و انرژی، هدف حمله قرار نگرفت؟
من محمد رضا جنگی به‌عنوان کارشناس رسانه، در این مقاله به بررسی دقیق دلایل رسانه‌ای، سیاسی، ژئوپلیتیکی و انرژی‌محور این موضوع می‌پردازم.

۱. نیروگاه هسته‌ای بوشهر؛ جغرافیای یک حساسیت جهانی

نیروگاه بوشهر تحت نظارت رسمی و دائمی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارد و با مشارکت مستقیم روسیه ساخته شده است.
حمله به چنین مجموعه‌ای در عرف رسانه‌ای و حقوق بین‌الملل، نه یک اقدام نظامی، بلکه یک جنایت بین‌المللی تلقی می‌شود.

نشت رادیواکتیو در اثر حمله، می‌توانست فاجعه‌ای فراتر از مرزهای ایران بیافریند و پوشش رسانه‌ای جهانی آن، دامنه‌ای گسترده‌تر از یک درگیری منطقه‌ای می‌داشت.

۲. خط قرمز پکن و مسکو؛ رسانه‌ها چه می‌فهمند که ارتش‌ها نمی‌گویند؟

بوشهر فقط یک نقطه ایرانی نیست، بلکه در منطق رسانه‌های جهانی، یک پروژه بین‌المللی با ذی‌نفعان مهم (روسیه و چین) است.
در دنیای امروز، تصمیم‌سازی افکار عمومی گاه از تصمیم‌گیری نظامی مهم‌تر است.

اسرائیل به‌خوبی می‌داند حمله به چنین نقطه‌ای، می‌تواند روایت رسانه‌ای علیه آن را تقویت کند و حتی حمایت کشورهای شرقی را از ایران رسمی‌تر سازد.

۳. بوشهر، رسانه و محیط‌زیست؛ مرگ تصویر قبل از واقعیت

در عصر ارتباطات، هر تهدید زیست‌محیطی پیش از وقوع، در ذهن مردم جهان تصویر می‌شود.
راکتور بوشهر اگرچه به‌لحاظ فنی ایمن است، اما رسانه‌ها به‌محض انتشار خبر حمله احتمالی، می‌توانند تصویری از چرنوبیل دوم در خلیج فارس ترسیم کنند.



چنین تصویری، نه‌فقط افکار عمومی بلکه تصمیم‌های اقتصادی و سیاسی دولت‌های منطقه را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. و اسرائیل این بازی رسانه‌ای را نمی‌خواهد ببازد.

۴. پارس جنوبی و پتروشیمی‌ها؛ انرژی، رسانه و تعادل بازار

پارس جنوبی و مجموعه تأسیسات پتروشیمی بوشهر، جزو مهم‌ترین شریان‌های انرژی کشور محسوب می‌شوند.
این زیرساخت‌ها تأثیر مستقیم بر بازار انرژی منطقه‌ای و جهانی دارند. هرگونه حمله می‌توانست:

بر قیمت جهانی گاز اثر بگذارد

سرمایه‌گذاران بین‌المللی را نگران کند

کشورهای حاشیه خلیج فارس را از بی‌ثباتی منطقه‌ای بترساند

و در نهایت، تمام این موارد، روایت رسانه‌ای ثبات اسرائیل و متحدانش در منطقه را به‌هم می‌زد.

۵. سفید ماندن بوشهر؛ یک تصمیم رسانه‌ای بیش از آن‌که نظامی باشد

در عصر رسانه، جنگ‌ها دیگر فقط در میدان انجام نمی‌شود؛
آن‌ها در قاب تصویر، در تحلیل تیترها، در پست‌های شبکه‌های اجتماعی، و در خاطره جمعی مخاطبان ادامه پیدا می‌کنند.

اسرائیل، با وجود تجاوز آشکار، تصمیم گرفت بوشهر را سفید بگذارد، چون تبعات رسانه‌ای، زیست‌محیطی، ژئوپلیتیکی و انرژی آن، بسیار فراتر از توان مدیریت او در افکار عمومی جهان است.

جمع‌بندی | مردم ایران هوشیارند

مردم ایران، با تمام فشارها و تهدیدها،‌ نشان داده‌اند که هوشیار، متحد و آرام‌اند.
این ملت، پشت تصمیم‌های کلان خود ایستاده و در برابر هر هجمه‌ای، آگاهانه رفتار می‌کند.

حمله به ایران از سوی اسرائیل محکوم است و واکنش متناسب، به‌موقع و هوشمندانه‌ی کشورمان، نه‌فقط نظامی، بلکه رسانه‌ای و اخلاقی نیز خواهد بود.

و این‌بار هم، روایت با ایران خواهد بود.