در دوران نظام جمهوری اسلامی و پس از پیروزی انقلاب ، افراد ، گروه ها و تشکل های مختلف سیاسی ، نقش مؤثری در شیوه و نوع مدیریت کشور ایفا نموده اند. مردم شریف نیز در تمام فراز و نشیب ها به نوع گفتارها اعتماد نموده و با حضور در صحنه های مختلف ، از جمله انتخابات وسیله ای شده اند تا عده ای سکان دار کشور شوند . هر گاه همین مردم احساس کرد ه اند، مسئولین امر به وعده هایشان جامه ی عمل نپوشیده اند ویا ناتوان بوده اند ، با رویکردی جدید به دنبال مطالبات به حق خود به صورت مسا لمت آمیز بوده اند.

در هشت سال گذشته ودوران مدیریت دولت دکتر احمدی نژاد ، اندیشه ای با عملکرد خاص و با حمایت قاطع اصولگرایان بر مملکت حاکم شد. باز هم وقتی مردم احساس کردند نیاز به تغییر مجد د است، گزینه جدیدی تحت عنوان اعتدال ، تدبیر و امید برگزیدند، تا دوباره و در آزمایشی دیگر به مطالبات خود دسترسی پیدا نمایند . واین در حالی بود که کشور ما در شرایط خاصی چه در امور خارجه وچه در درون از منظر های مختلف قرار داشت .

امروز ودر این شرایط خاص که جهان با چالش های جدی مواجه است وشرایط خاورمیانه از همه جا پیچیده تر شده است ، مسئولیت جدیدی را متوجه حاکمان و تأثیر گذاران در اقتصاد ،فرهنگ وسیاست نموده است .

در حال حاضر جنگ خانمان سوز فرقه ای و مذهبی روزانه جان صدها انسان بی گناه را می گیرد و گسترش بسیار نگران کنند ه ای نیز پیدا کرده است. مردم هوشیار ایران با درک چنین شرایطی با حضور در پای صندوق های رأی با اکثریت آرا به رفرمی جدید می اندیشند ، تا دراین اوضاع و احوال آشفته ، آبرومندانه وبدون تنش شاهد اصلاحات مورد نظرشان باشند. این در حالی است که دغدغه ی آینده ، آرامش روحی و روانی را از آن ها گرفته است . در این وضعیت ویژه و اوضاع بحرانی جهانی و منطقه ای جناح های سیاسی و طیف های مختلف فکری ، جامعه ی ما را به نوعی دیگر دچار جنگ روانی نموده اند وعمل کردشان از انسجام گروهی لازم برخوردار نیست و تضارب آرا و عقاید در درون جناح ها زیاد شده است !و تعصبات گروهی وجانب دارانه ی تشکل های رسمی و غیر رسمی جامعه ی ما را به نوعی دیگر دچار جنگ روانی نموده است . این موضوع نیز دست کمی از جنگ های فرقه ای خانمان سوز ندارد. در آن جا، جان مردم گرفته می شود ، و در این سو  روان مردم دچار آسیب می شود، و نیز امید به آینده از بین می رود. درایجاد چنین فضای تأسف برانگیزی هیچ گروه و یا فردی مبرای از قصور نیست.

تاریخ یک سده ی گذشته ایران ، بویژه دوران انقلاب تجربه ی بازی های سیاسی و گروه گرایی،تاریخی پر فراز و نشیب و مملو از ناکامی ها ، گسست ها و پیوست ها داشته است و در سر جمع ، به جای رویش ها ما شاهد پدیده غم انگیز ریزش ها بوده ایم ودر این میان مردم هرروز سردر گم تر شده اند . نتیجه ی این نوع عملکرد ، پنهان کاری ، پنهان پژوهی ، مسئولیت گریزی و سر پوش گذاشتن بر قصورها بوده است . ودر این روند ما شاهد د مل های چرکینی بوده ایم که اگر هرچه زودتر به فکر راه چاره نباشیم ، تبدیل به سرطانی خواهد شد که جان این پیکر را خواهد گرفت .

در همین راستا تقابل بین سنت و مدرنیته نیز مزید بر علت شده است . در این تقابل و اکنون در دهه ی چهارم انقلاب نه تنها ما نتوانسته ایم عقل ، اندیشه ، خرد و قانون واخلاق همگانی را به صورت نسبی و قابل قبول حاکم نماییم ، بلکه بسیاری از سنت های پسندیده گذشته را نیز خدشه دار نموده ایم.

استان ما بوشهر نیز دراین پروسه مستثنی نبوده است . حال که مردم باتوجه به تمامی این نگرانی ها در رویکردی جدید و دوباره به د نبال تغییر با اندیشه ی تعادل و به امید آینده ای بهتر ونجات از وضعیت فعلی بر آمده اند و به وظیفه خود عمل نمود ه اند، حاکمان نیز باید به تکلیفشان جامه ی عمل بپوشند و با درک خواست مردم بر اساس وعده های انتخاباتی به خواست به حق مردم پاسخی مناسب دهند، تا خدای نخواسته بارقه امید ایجاد شده به یأس و ناامیدی تبدیل نشود که جبران آن در این برهه ی حساس تاریخی سخت به نظر می رسد .

یقینا" مردم در انتخابات اخیر ریاست جمهوری وبا انتخاب اندیشه ای جدید ، به نوع عملکرد دولت مردان گذشته، نه معنی داری گفته اند ،دوستان دراین طیف فکری باید قاعده ی بازی را بپذیرند و تغییر را بر اساس خواست مردم حق آنها بدانند . و کثرت پسند باشند و بت اندیشه مستبدانه را بشکنند و با پذیرش مشرب کثرت گرایی ، عملکرد اشتباه خود را به پای مردم ننویسند ، بلکه در نوع رفتار خود تجدید نظر نمایند.، واز عزم سیاسی خود مبنی بر اینکه فضایی به تغییر در سیاست ندهند ، دست بردارند و به آینده ایران وحتی خودشان بیشتر اند یشه نمایند .

دولت تدبیر و امید نیز به آنچه گفتمان اکثریت است توجه نماید و بر اساس این گفتمان به چید مان مدیریتی کشور به ویژه در استان ها بپردازد .چرا که ما در وضعیت کنونی و بحرانی جهانی و منطقه ای فرصت آزمایش و خطای دوباره را نداریم .

  مردم استان بوشهر نیز به تبع مردم  کل کشور،در رویکردی جدید و در قالب صندوق های رأی و با اکثریت آرا به دولت تدبیر و امید برای تغییر در نوع مدیریت ها و به منظور اصلاح امور آری گفته اند، در نقطه ی ثقل این مطالبات در درون استان انتصاب مدیر ارشد استان به عنوان استاندار می باشد.

لذا شایسته است به خواست به حق مردم توجه شود و در بین گزینه های مطرح شده از طرف گروه ها ، طیف هاو تشکل های مختلف که همگان بر بومی بودن به دلایل متعدد، که دراین نوشتار کوتاه نمی گنجد اصرار می ورزند، فردی را که همراه و هم اندیشه ی دولت تدبیر و امید باشد برگزیده و معرفی نمایند تا جامعه ی ما که اکنون در تب و تاب مشکلات مبتلا به می سوزد ،دچار آسیب روحی وروانی بیشتر نشود و هم چنان به امید آینده ای درخشان تر در صحنه باقی بمانند.به امید فردایی بهتر برای ایران همیشه سربلند.  

 
قدرت اله رحیمی