اتحادخبر: برخی می‌پرسند «چرا اسرائیل حمله نکرد؟!» این انتظار بخشی از ذهن آنان را پر کرده است. برای حمله ایران نیز همین انتظار را داشتند.

به گزارش خبرآنلاین روزنامه جوان نوشت: در تبیین مسائل بین اسرائیل و امریکا نخستین گام آن است که باید از تفکیک امریکا و اسرائیل به دو موجود با دو راهبرد که اختلافات مهم دارند، پرهیز کرد. نه اینکه این‌دو هیچ اختلافی حتی در منافع غیرراهبردی ندارند، اما این یکی‌شدن در زمان کنونی که گفته می‌شود حتی خلبان‌های امریکایی (و حالا افسران سامانه تاد) در عملیات‌ها شرکت دارند، تمام‌وکمال شده است.

با این فرض اگر اسرائیل (امریکا) هنوز پاسخی به ایران نداده است، می‌تواند به این دلیل باشد که باید بین تناقض‌های فراوان جمع کند و این کار را برای امریکا و دندان‌ها و چنگال‌هایش مشکل کرده است. در این تناقض‌ها می‌خواهند «هم پاسخ دهند، هم ایران پاسخ محکم‌تر ندهد»، «هم جواب ویران‌کننده بدهند، هم جنگ را گسترده نکنند»، و در پیوست با آن «هم پاسخ محکم و قوی بدهند، هم خرابی فراوان درست نکنند»، «هم هسته‌ای و زیرساخت‌ها و بخش انرژی را نزنند، هم بگویند جاهای مهم را زدیم» و در نهایت «هم بزنند و هم دیگر نخورند!»

بستگی دیگر به فهم و برآوردی است که امریکا از مقاومت در منطقه دارد. مسئله امریکا فقط پاسخ محکم‌تر ایران نیست. اکنون کل مقاومت رژیم صهیونی را به چالش جدی کشیده است و این می‌تواند قوی‌تر هم عمل کند؛ و مسئله سوم تفهیم عافیت‌جویان منطقه با دیپلماسی قوی به هزینه‌های گزاف هرگونه پاسخ به ایران است.

سال‌ها پیش که برخی کشورهای منطقه با ما دشمنی می‌کردند، در زمان‌هایی که امریکا ما را تهدید می‌کرد و حتی آماده حمله به ایران بود، بازدارندگی اصلی با تهدید دشمنان منطقه‌ای که منافع‌شان با منافع امریکا گره خورده بود، ممکن شد. اکنون که بیشتر منطقه با ما دوستند، این بازدارندگی را باید از طریق همین دوستی و البته گوشزدکردن مخاطرات از دست‌رفتن دوستی ایجاد کرد.